تاریخ:
نمایش فراموشنشدنی رونالدینیو برابر رئال مادرید 
درس هفتاد و سه
یغما گلرویی کمپین حمایت از شجریان راه انداخت
یک شاعر و ترانه سرا درواکنش به برخی اتهامها از سوی برخی رسانههای تند رو به استاد آواز ایران، از همه مردم ایران خواست که به کمپین حمایت از استاد موسیقی ایران بپیوندند.
یغما گلرویی که به تازگی برخی کتابهای ترانهاش مجوز انتشار در ایران را گرفت و چندی پیش نیز نمایشگاه عکسهایش را در تهران برگزار کرد، از مردم ایران خواست به حمایت همگانی از محمدرضا شجریان بپردازند و با خرید آثار این استاد موسیقی ایران و گرفتن عکس وانتشار آن، در این مسیر همسو باشند.
متن یادداشت یغما گلرویی را درادامه میخوانید:
اینکه آبروی موسیقیِ ملیِ مملکتی باشی و عمری برای پیشرفت و جهانی شدنش بکوشی و دههها به شکلی بیامان و به شکلهای مختلف از طرف رسانههای همان مملکت مورد توهین قرار بگیری، از اتفاقات عجیب و دردناکیست که فقط مختصِ سرزمینِ ماست. وقتی رسانهیی که عنوان «ملی» را هم یدک میکشد و قرار است ویترین تبلیغ هنرِ هنرمندان این سرزمین باشد، ابتدا بیمحابا از آثار یک هنرمند – بدون آوردن نام او و شناسنامهی آن آثار - به عنوان وُلهی میان برنامه روی تصاویر راز بقا و گل و بلبل استفاده کند و به اعتراض مکرر صاحبِ آثار توجه نکند و سالها بعد با اظهارنظر سیاسی همان هنرمند به یکباره پخش آثارش را قطع و به لقبِ «دشمن مردم» و اباطیل دیگر خطابش کنند هم گمان کنم تنها در سرزمینِ ما باب باشد.
«محمدرضا شجریان» صدای سرزمین ماست حتا اگر رسانههای تندرو با تمام توان تلاش کنند به تمثال درخشانش خط بیندازند. هنر جایی وَرای این بازیهای سیاسی روزمره در جریان است و با هیچ بخشنامه و دروغی نمیشود مخدوشش کرد اما گاهی این سنگپرانیها تمام اصول انسانی و اخلاقی و عرفی جامعهای که قرار است رسانهها در حفظش بکوشند را زیر سوال میبرد. نمونهاش خبر کسالت «خسروی آواز ایران» که این روزها دستآویز روزینامهها و سایتهای تندرو قرار گرفته که این خبر را بهانهی فحاشیهای خود کردهاند.
از دولتِ دستبسته در امور فرهنگی هم نه انتظاری هست و نه توقعی اما به شخصه پیشنهاد میکنم مردمی که در تمام اینسالها با آثار درخشان استاد شجریان زندگی کردهاند و بخشی از حافظهی شنیداری خود را با این آثار و صدای ایشان به دست آوردهاند، در پاسخ به تمام این توهینها، با خرید یکی از آلبومهای استاد – حتا اگر آن را دارند، به قصد هدیه دادن – از هنرمندی که توهین شدن به مردم را برنتابید و به آن واکنش نشان داد و در سال های گذشته تمام سختیهای این واکنش را به جان خرید، حمایت کنند. این کمترین کاریست که یک مخاطب و هوادار و علاقمند میتواند برای استادِ آوازی که امکان برگزاری کنسرت و همنفسی با مخاطبین در سرزمین خودش از او دریغ شده؛ انجام بدهد. به شخصه در این حرکتِ قدرشناسانه پیشقدم شده و از تمام اهالی هنر دعوت میکنم با گرفتن عکسی به همراه یکی از آثار استاد، مخاطبینشان را به این حرکت هنردوستانه دعوت کنند. باشد که با این کار به آبروی موسیقی ایران یادآوری کنیم که در راهِ دشوارِ «شجریان بودن» و «شجریان ماندن» تنها نیست.
باقی بقایتان
یغما گلرویی
اینکه آبروی موسیقیِ ملیِ مملکتی باشی و عمری برای پیشرفت و جهانی شدنش بکوشی و دههها به شکلی بیامان و به شکلهای مختلف از طرف رسانههای همان مملکت مورد توهین قرار بگیری، از اتفاقات عجیب و دردناکیست که فقط مختصِ سرزمینِ ماست. وقتی رسانهیی که عنوان «ملی» را هم یدک میکشد و قرار است ویترین تبلیغ هنرِ هنرمندان این سرزمین باشد، ابتدا بیمحابا از آثار یک هنرمند – بدون آوردن نام او و شناسنامهی آن آثار - به عنوان وُلهی میان برنامه روی تصاویر راز بقا و گل و بلبل استفاده کند و به اعتراض مکرر صاحبِ آثار توجه نکند و سالها بعد با اظهارنظر سیاسی همان هنرمند به یکباره پخش آثارش را قطع و به لقبِ «دشمن مردم» و اباطیل دیگر خطابش کنند هم گمان کنم تنها در سرزمینِ ما باب باشد.
«محمدرضا شجریان» صدای سرزمین ماست حتا اگر رسانههای تندرو با تمام توان تلاش کنند به تمثال درخشانش خط بیندازند. هنر جایی وَرای این بازیهای سیاسی روزمره در جریان است و با هیچ بخشنامه و دروغی نمیشود مخدوشش کرد اما گاهی این سنگپرانیها تمام اصول انسانی و اخلاقی و عرفی جامعهای که قرار است رسانهها در حفظش بکوشند را زیر سوال میبرد. نمونهاش خبر کسالت «خسروی آواز ایران» که این روزها دستآویز روزینامهها و سایتهای تندرو قرار گرفته که این خبر را بهانهی فحاشیهای خود کردهاند.
از دولتِ دستبسته در امور فرهنگی هم نه انتظاری هست و نه توقعی اما به شخصه پیشنهاد میکنم مردمی که در تمام اینسالها با آثار درخشان استاد شجریان زندگی کردهاند و بخشی از حافظهی شنیداری خود را با این آثار و صدای ایشان به دست آوردهاند، در پاسخ به تمام این توهینها، با خرید یکی از آلبومهای استاد – حتا اگر آن را دارند، به قصد هدیه دادن – از هنرمندی که توهین شدن به مردم را برنتابید و به آن واکنش نشان داد و در سال های گذشته تمام سختیهای این واکنش را به جان خرید، حمایت کنند. این کمترین کاریست که یک مخاطب و هوادار و علاقمند میتواند برای استادِ آوازی که امکان برگزاری کنسرت و همنفسی با مخاطبین در سرزمین خودش از او دریغ شده؛ انجام بدهد. به شخصه در این حرکتِ قدرشناسانه پیشقدم شده و از تمام اهالی هنر دعوت میکنم با گرفتن عکسی به همراه یکی از آثار استاد، مخاطبینشان را به این حرکت هنردوستانه دعوت کنند. باشد که با این کار به آبروی موسیقی ایران یادآوری کنیم که در راهِ دشوارِ «شجریان بودن» و «شجریان ماندن» تنها نیست.
باقی بقایتان
یغما گلرویی
لینک کوتاه: کپی لینک
5 قابلیت تاریک مغز که به طور پنهانی رفتارهای شما را کنترل می کنند پرواز گروهی از تنهایی بهصرفهتر است/ راز صرفهجویی ۴۱ درصدی انرژی کرکسها کویت هدف حمله پهپادی قرار گرفت قانون با کارتهای بازرگانی اجارهای چه میکند؟ ریشه گرانی موبایل دربازار ایران چیست؟ اثر افزایش قیمت جهانی پررنگ است رسانه های آمریکایی: ترامپ در دوراهی تصمیم گیری حمله به زیرساخت های انرژی ایران آخرین وضعیت بازار رمزارزها در جهان/ بزرگترین صادرکننده استیبلکوین جهان مشتری طلا ماند گزارشی از حادثه دریایی در شمال شرقی لیما در سواحل عمان ادامه اصلاح ناترازی بانکها/ بنگاهداری موسسات اعتباری زیر ذرهبین عصاره برگ ریحان میتواند شدت علائم سندرم قبل از قاعدگی را کاهش دهد یمن گزارشها درباره دریافت عوارض از کشتیها را تکذیب کرد گزارش بازار سرمایه امروز ۱۰ مرداد/بورس دو چهره شد صداوسیما چه کرد که مردم به سمت رسانههای بیگانه و فضای مجازی رفتند؟ بیقراری و اشکهای نفیسه روشن در یادبود اکبر عبدی (+عکس) ثبت نام یک آزمون به تعویق افتاد