« علی لاریجانی» دهه 90 در مسیر «اکبر هاشمی» دهه 60/ چرا لاریجانی وارد سازوکار وحدت نمی‌شود؟

عصر ایران؛ مصطفی داننده - «بنده به آیت الله موحدی کرمانی عرض کردم که من از روحانیت حمایت می کنم اما طبیعتا بدلیل مسوولیتم در قوه مقننه نمی‌توانم حضور داشته باشم همانطور که در سازوکارهای قبلی نیز هیچ رییس قوه ای حضور نداشته است. الان اگر رییس قوه مجریه نیز در چنین مجموعه هایی حضور داشته باشد حتما شما انتقاد می کنید. البته بنده اگر حزب داشتم بواسطه حزب می توانستم شرکت کنم اما حزبی هم ندارم. با روحانی جلسه نداشتم و بنده اساسا این کار را نادرست می‌دانم و با مجلس مولود دولت مخالفم«.

سخنان بالا آخرین اظهارات علی لاریجانی در مورد وحدت با اصول‌گرایان و دولت برای انتخابات مجلس دهم است. رئیس اسبق صداوسیما تمام احتمالات در مورد خود را رد کرده و اعلام کرده است که در هیچ ائتلافی به عنوان رئیس مجلس شرکت نخواهد کرد.

سوالی که بعد از این سخنان مطرح می‌شود این مسئله است که چرا لاریجانی دوست ندارد وارد بازی ائتلاف‌ها شود؟ برای پاسخ به این سوال باید رفتار دو سال اخیر او را برررسی کنیم. لاریجانی در فضای سیاسی ایران به عنوان یک چهره اصول‌گرا شناخته می‌شود. او در دو مجلس اصول‌گرای هشتم و نهم رئیس مجلس بوده و حتی در انتخابات ریاست جمهوری سال 84 به عنوان نامزد نهایی شورای هماهنگی اصول‌گرایان وارد کارزار رقابت شده بود.

لاریجانی اصول‌گرا بعد از روی کارآمدن روحانی اما دچار یک تغییر رویه بزرگ شد. او که از مخالفین سرسخت احمدی نژاد و دولتش بود حتی با او در «یکشنبه سیاه معروف مجلس نهم» درگیری لفظی پیدا کرد، دولت روحانی را نماد عقلانیت در کشور می‌دید و بر این باور است که عقلانیت روحانی می‌تواند کشور را به مسیر درست خود هدایت کند.

بدین ترتیب لاریجانی در سپهر سیاست ایران تبدیل به یک اصول‌گرای طرفدار اعتدال شد. کسی که در اکثر اختلافات دولت و مجلس به ویژه در ماجرای برجام طرف اعتدال را گرفته و برای دفاع از روحانی تمام قد وارد صحنه شده است.

این لاریجانی با این ویژگی‌ها گزینه مطرح و اصلی اصول‌گرایان و اعتدالیون برای انتخابات پارلمان دهم است و دو جریان سعی می‌کنند او را وارد سازوکار وحدت خود کنند. می‌شود گفت جنس لاریجانی در بازار انتخابات ایران بیش از همه خریدار دارد و اکثر گروه‌ها سعی می‌کنند با او به نقطه نظر مشترک برسند.

لاریجانی اما نشان داده است که در این سال‌ها درس سیاست را به خوبی آموخته است. او که باعث شد حداد عادل تنها رئیس مجلس یک دوره‌ای جمهوری اسلامی شود و احمدی نژاد همیشه به وی به چشم یک رقیب جدی نگاه کند حالا تصمیم گرفته است در جریان انتخابات وارد بازی‌های حزبی و جریانی نشود.

رئیس مجلس‌های هشتم و نهم دوست ندارد در انتخابات پارلمان دهم با بیرق یک جریان خاص وارد کارزار رقابت شود. او  بر این باور است که مجلس دهم بر خلاف سه مجلس گذشته که تماما اصول‌گرا بودند، به احتمال قوی، یک مجلس مشارکتی است که اکثر جریان‌های سیاسی از معتدل تا تندرو در آن حضور دارند. در چنین مجلسی، ریاست به کسی می‌رسد که مورد وثوق تمام جریان‌ها باشد و ریاست او به باخت طرف مقابل تعبیر نشود.

اگر لاریجانی با پرچم اصول‌گرایان وارد انتخابات شود، رای جریان طرفدار دولت را از دست می‌دهد و اگر با بیرق دولتی‌ها وارد شود، رای دوستان اصول‌گرای خود را از دست می‌دهد به خاطر همین تصمیم گرفته است به هر دو جریان نه بگوید و به عنوان یک چهره مستقل وارد انتخابات شود تا تبدیل به جدی‌ترین گزینه برای ریاست مجلس دهم شود. هر چند که تا مشخص شدن ترکیب نهایی مجلس باید تا روزهای بعد از 7 اسفند صبر کرد چرا که اگر ترکیب مجلس به گونه ای دیگر رقم بخورد، تمام این معادلات برهم خواهند خورد.

می‌شود گفت که علی لاریجانی دهه 90 در حال تبدیل شدن به یک سیاستمدار فراجناحی است که می‌تواند نقش یک میانجی‌گر سیاسی را میان جریان‌های مختلف در ایارن بازی کند. نقشی که سال‌ها هاشمی رفسنجانی در سال 60 ایفاگر آن بود.

با بخش جدید عصر ایران (بازی های آنلاین فکری) آشنایی دارید؟

تماشاخانه

باغ جهانی عباس‌آباد بهشهر : از میراث تاریخی تا پارک خوشگذرانی / یک اثر میراث جهانی که در آن می‌توانید کارهای عجیب و غریب انجام دهید

یوسف مجید‌زاده ؛ کاشف «خط شرق» و «حلقه گمشده تمدن بشریت» در ایران

فیلم های دیگر