تاریخ:
توصیه سارق ۱۲۰ تلفن همراه در تهران به مردم! 
درس هشتاد و سه
احمد محسنپور، کمانچهنواز درگذشت
این استاد موسیقی نواحی ۳۰ دی ماه ۹۴ بر اثر سرطان ریه در زادگاهش دار فانی را وداع گفت.
احمد محسن پور قادیکلایی؛ نوازنده صاحبنام کمانچه؛ ۳۰ دی ماه ۹۴ بر اثر سرطان ریه در زادگاهش درگذشت.
به گزارش ایلنا احمد محسن پور قادیکلایی در یکم اسفند ماه ۱۳۲۴ در روستای قادیکلای بزرگ قائم شهر به دنیا آمد. از دوران کودکی به کمک پدرش «رحمت» با ساز «للـهوا» آشنا شد و بعدها با پیگری مثالزدنی ـ که نمونهاش در بین انسانهای روشندل نادر است ـ به نواختن سازهای فلوت و نیلبک روی آورد.
در سال ۱۳۴۴ وقتی دوستان نزدیکش تصمیم گرفتند که برای او هدیهای بخردند، جز ویلن هیچ چیز دیگری را برازندهی این هنرمند جوان ندیدند. او نیز پس از دریافت این هدیهی ارزشمند، ابتدا مدت کوتاهی نزد «نور محمد طالبی» و سپس کتابهای دورهی هنرستان و ردیف صبا را نزد استادان آن زمان آموخت. با این وجود پس از سالها ساز کمانچه را به دلیل محلی بودنش برگزید.
او در سال ۵۳ ـ ۱۳۵۲ عضو گروه محلی رادیو ساری شد و در سال ۱۳۵۴ به ارکستر ملی فرهنگ و هنر مازندران پیوست. سپس در سال ۱۳۵۶ سرپرست گروه موسیقی محلی ادارهی فرهنگ و هنر آن زمان شد، که سرپرستیاش را تا سال ۱۳۵۷ ادامه داد.
او در سال ۱۳۶۴ با وجود نابسامانی وضعیت موسیقی کشور، تصمیم به تاسیس فرهنگخانهی مازندران گرفت تا بتواند به آموزش و اشاعهی موسیقی و همچنین پژوهش درباره موسیقی مازندران و حفظ و نشر آن بپردازد.
محسنپور نقش ویژهای در احیای موسیقی مازندرانی ایفا کرد به طوری که تاکنون بیش از صد و سی ساعت از موسیقی نواحی مختلف مازندران زیر نظر او گردآوری شد. بخش کوچکی از این ضبطها در سال ۱۳۷۶ در آلبوم «انجمن موسیقی ایران» در قالب شش نوار کاست منتشر شد. او همچنین با بنیان گذاری گروه موسیقی «شواش» در سال ۱۳۶۷ نقش به سزایی در اشاعهی موسیقی مازنی در سراسر کشور داشت.
این استاد موسیقی نواحی ۳۰ دی ماه ۹۴ بر اثر سرطان ریه در زادگاهش دار فانی را وداع گفت.
به گزارش ایلنا احمد محسن پور قادیکلایی در یکم اسفند ماه ۱۳۲۴ در روستای قادیکلای بزرگ قائم شهر به دنیا آمد. از دوران کودکی به کمک پدرش «رحمت» با ساز «للـهوا» آشنا شد و بعدها با پیگری مثالزدنی ـ که نمونهاش در بین انسانهای روشندل نادر است ـ به نواختن سازهای فلوت و نیلبک روی آورد.
در سال ۱۳۴۴ وقتی دوستان نزدیکش تصمیم گرفتند که برای او هدیهای بخردند، جز ویلن هیچ چیز دیگری را برازندهی این هنرمند جوان ندیدند. او نیز پس از دریافت این هدیهی ارزشمند، ابتدا مدت کوتاهی نزد «نور محمد طالبی» و سپس کتابهای دورهی هنرستان و ردیف صبا را نزد استادان آن زمان آموخت. با این وجود پس از سالها ساز کمانچه را به دلیل محلی بودنش برگزید.
او در سال ۵۳ ـ ۱۳۵۲ عضو گروه محلی رادیو ساری شد و در سال ۱۳۵۴ به ارکستر ملی فرهنگ و هنر مازندران پیوست. سپس در سال ۱۳۵۶ سرپرست گروه موسیقی محلی ادارهی فرهنگ و هنر آن زمان شد، که سرپرستیاش را تا سال ۱۳۵۷ ادامه داد.
او در سال ۱۳۶۴ با وجود نابسامانی وضعیت موسیقی کشور، تصمیم به تاسیس فرهنگخانهی مازندران گرفت تا بتواند به آموزش و اشاعهی موسیقی و همچنین پژوهش درباره موسیقی مازندران و حفظ و نشر آن بپردازد.
محسنپور نقش ویژهای در احیای موسیقی مازندرانی ایفا کرد به طوری که تاکنون بیش از صد و سی ساعت از موسیقی نواحی مختلف مازندران زیر نظر او گردآوری شد. بخش کوچکی از این ضبطها در سال ۱۳۷۶ در آلبوم «انجمن موسیقی ایران» در قالب شش نوار کاست منتشر شد. او همچنین با بنیان گذاری گروه موسیقی «شواش» در سال ۱۳۶۷ نقش به سزایی در اشاعهی موسیقی مازنی در سراسر کشور داشت.
این استاد موسیقی نواحی ۳۰ دی ماه ۹۴ بر اثر سرطان ریه در زادگاهش دار فانی را وداع گفت.
لینک کوتاه: کپی لینک
بیانیه مدیریت حوزه علمیه استان تهران در حمایت از محسن رضایی نیروی دموکراتیک سوریه منحل شد امیر قلعهنویی تا جام ملتهای آسیا ماند؛ هدف فدراسیون، فینال یا قهرمانی تذکر هیأت نظارت بر مطبوعات به چند رسانه اقتصادی و سیاسی بلومبرگ: پاکستان همچنان بهدنبال ۱۰ میلیارد دلار از آمریکا است مهدی تاج: محرومیت هواداران نباید اولین واکنش به حواشی فوتبال باشد رهبر انصارالله: در کنار جمهوری اسلامی ایران ایستادهایم قالیباف: آمریکا در جنگ اقتصادی از ایران شکست خواهد خورد خروج هواپیمای سپهران از باند فرودگاه مشهد؛ همه مسافران سالم هستند از غیبت رهبری در انظار عمومی سوء استفاده می کنند و به اختلاف دامن می زنند- علی صوفی سخنگوی دولت: هنوز تصمیمی برای افزایش قیمت بنزین گرفته نشده است ستاره استقلال رکورد جهان را شکست افزایش سرقت خشونتآمیز در موزههای اروپا البوسعیدی: گفتوگو با عراقچی سازنده بود ماجرای دیدار وزیر کشور پاکستان با نماینده آمریکا پس از سفر تهران