به کسی که قصد خودکشی دارد چه بگوییم؟

در تمام زندگی ام با افسردگی شدید مبارزه کردم. چندین مرتبه تصمیم به خودکشی داشتم. و این تجربه وحشتناکی است برای تمام افرادی که درگیر آن هستند. در اینجا برخی از چیزهای مفید و مضر را که در طول این دوران تجربه کرده ام بازگو می کنم:
 
1-به من نگویید: "خدا چیزی بیش از توان تحمل ما به ما نمی دهد."
 
اول از همه، شما درباره باورهای اعتقادی من چیزی نمی دانید. شاید من به خدا اعتقاد داشته یا نداشته باشم اما رنجی که می کشم بیشتر از حد تحمل من است. این من هستم که با این رنج دست و پنجه نرم می کنم.این من هستم که هر روز صبح از خواب بیدار و با این رنج رودررو می شوم.اگر خدا عمدا این رنج را سر راه من قرارداده به نظرم مرتکب اشتباه شده. روزهایی هست که احساس می کنم دیگر قادر به ادامه زندگی نیستم.

وقتی این جمله را به من می گویید فقط به من احساس شرمندگی می دهید نه حال خوب.
به جای آن بگویید: "درک می کنم که ممکن است این شرایط تو را به فکر خودکشی انداخته باشد. من هر کاری در توانم هست انجام می دهم تا به تو کمک کنم."
 
و پس از آن واقعا آن را انجام دهید. با پزشک یا مشاور من تماس بگیرید. و کنترل این اوضاع آشفته را به دست بگیرید. 
 
2-به من نگویید: "فقط به خانواده ات فکر کن. آیا فرزندان و همسرت برای تو کافی نیستند؟"
 
من با تمام وجودم عاشق خانواده ام هستم. در واقع، وقتی به خودکشی تمایل پیدا می کنم که فکر می کنم باعث رنج و زحمت آنها هستم و با کشتن خودم می خواهم آنها را نجات دهم.
 
گفتن حرف هایی شبیه به این، فقط  احساس گناه مرا زیاد می کند ولی لزوماً حالم را بهتر نمی کند.
به جای آن بگویید: "مهم نیست که چه احساسی داری مهم این است که خانواده ات عاشق تو هستند."
 
 به طور کلی درباره خانواده ام با من صحبت کنید- مثلاً این که بچه ها چی کار می کنند؟ انجام چه کارهایی برای من و همسرم لذت بخش است؟ احساس گناه را از بین ببرید و مثبت حرف بزنید.
 
3- به من نگویید: "فردا همه چیز تغییر می کند."
 
شما که از فردا خبر ندارید- پس حرفهایی که ظاهر خوبی دارند ولی لزوماً واقعیت ندارند را نگویید. حقیقت این است که شاید فردا حالم 100 برابر بدتر از این باشد.
به جای آن بگویید: "در لحظه زندگی کن"
 
به جای وعده وعیدهای توخالی بیادم بیاورید که یک دقیقه یا یک ثانیه زندگی کنم .به من بگو اگرچه از فردا خبر ندارید ولی همیشه همراهم هستید. پیشنهاد کنید که کنار هم بنشینیم و وقت بگذرانیم. پیشنهاد دیدن یک فیلم یا انجام کاری که حواسم را پرت کند بدهید. هر دقیقه ای که زنده بمانم قدمی به سوی بهبودی است.   
 
4-به من نگویید: "شما خودخواه هستید"
 
وای. فقط وای. گفتن این حرف چطور می تواند مفید باشد؟ کسی که تصمیم به خودکشی دارد با دردی غیرقابل تحمل مواجه است. اگر خواستن کسی برای توجه به من که بنشیند کنار من در حالی که من در حال جنگ با شیاطین درونم هستم، خودخواهی است پس بگذارید خودخواه باشم.
به جای آن بگویید: "من می خواهم کمکت کنم."
 
به من بگویید که باری بر دوش دوستان و خانواده ام نیستم به من بگویید که همراهم خواهید بود و واقعا همین طور باشید.  
 
5-به من نگویید: "ناراحت نباش"
 
این بدترین چیزی است که می توانید به من بگویید. افسردگی نیاز به تشخیص دقیق پزشک دارد. آیا به کسی که سرطان یا دیابت دارد می گویید "ناراحت نباش"، باور کنید اگر ناراحت نبودن راه حل بود حتماً این کار را می کرد.
به جای آن بگویید: "می دانم شرایطی که در آن هستی واقعاً سخت است."
 
اگر قصد خود کشی دارید با دوستان، خانواده یا پزشک یا کسی که بتواند در گذر از این مسیر تا زمان بهبودی همراهتان باشد تماس بگیرید. زمانی که نیاز به کمک دیگران دارید کمک بخواهید . از کمک خواستن نترسید. 
 
منبع: سیمرغ