قوانین رانندگی و اما و اگرهای آن

روزنامه ابتکار نوشت: نگاهی به رانندگی در سطح خیابان های شهر، واقعیت تلخی را برای ما بازگو می کند. اینکه قانون در خیابان های ما رعایت نمی شود.
 
این موضوع به کیفیت خودروها، وضعیت خیابان ها، جاده ها و بسیاری مسایل دیگر که در بحث خودرو و راه وجود ندارد، ربطی ندارد بلکه به نگاه و فکر ما نسبت که رانندگی دارد.

بسیاری از ما زمانی که پشت فرمان خودرو قرار می گیریم یادمان می رود که ساعتی پیش از یک راننده خودرو برای تخلفی ایراد می گرفتیم که خود در این لحظه آنرا انجام دادیم.

به عبارت دیگر در خیابان های ما انچه دیده نمی شود، رعایت قانون و مقررات راهنمایی و رانندگی است.یکی از دلایل ترافیک در خیابان ها توجه نداشتن رانندگان به حرکت بین خطوط قرمز است. زمانی که رانندگان در ترافیک گیر می کنند بدون توجه به این خطوط، خیابان سه بانده را تبدیل به خیابان 5 و حتی 6 بانه می کنند.

همین موضوع باعث می شود که ازدحام خودروها افزایش پیدا کرده و با کوچکترین اختلالی در مسیر حرکت، گره ترافیکی ایجاد شود. این تنها نمونه ای از شیرین کاری ما در رانندگی است. یا تغییر لاین ناگهانی برای زودتر رسیدن؛ یک تجربه را عرض می کند. تفاوت زمانی حرکت با سرعت 80 تا 100 کیلومتر بر ساعت از مسیر کرج تا تهران در شرایط غیر ترافیکی بین 5 تا 7 دقیقه است.

آیا ارزش دارد که برای 5 تا 7 دقیقه، جان خود و خودروهای دیگر را به خطر بیاندازیم؟دلیل نگارش این متن دفاع از افزایش جریمه های راهنمایی است. چراکه یکی از ابزارهای بازدارنده از تخلف در جهان، اعمال جریمه های سنگین است. البته به شرطی که امکان وصول انها هم باشد. نه اینکه خودروی خاطی تا زمانی که گیر قانون نیافتاده، دنبال پرداخت خلافی خود نرود.

به نظر بنده باید یکی از اسناد تمدید بیمه اجباری ثالث در کشور تسویه خلافی خودرو باشد تا به این صورت فرد اجبار در پرداخت جریمه تخلفات خود داشته باشد.

به این صورت میزان تخلفات رانندگی کمتر می شود و می توان امیدوار بود که به تدریج فرهنگ احترام به قوانین رانندگی ایجاد شود. چراکه ما ایرانی ها بستر برای رعایت فرهنگ را داریم اما وقتی می بینیم دیگری قانون را رعایت نمی کند ما نیز مقررات را زیر پا می گذاریم.

در هر حال اینکه بسیاری از ما فرهنگ رانندگی نداریم، موضوعی است که انکار ناپذیر؛ اما چون بیشتر افراد آنرا تکرار می کنند به یک هنجار تبدیل شده و برخی افراد حتی نمی دانند رفتاری که انجام می دهند.

روند تغییرات در این باره امری زمان بر است اما آنچه مهم است ابزارهایی مانند افزایش جرایم رانندگی و برخوردهایی مانند توقیف خودروهای متخلف می تواند برخی تخلفات را کاهش دهد.

نکته دیگر برخورد پلیس در مواجهه با تخلفات رانندگی است. اینکه پلیس در برخی موارد بنا به ملاحظاتی از برخی تخلفات چشم پوشی می کند. نمونه آن برخورد نکردن با تاکسی ها در برخی تقاطع ها در حالیکه با خودروهای شخصی برخورد می کند- افراد را به تخلف ترغیب می کند. البته این موارد بسیار انگشت شمار است اما وجود دارد.

از موارد دیگر در کاهش تخلفات رانندگی، آموزش پلیس های تخصصی بزرگراه ها و خیابان به جای استفاده از افسر وظیفه ها و سربازان وظیفه است. این کار باعث می شود که راندمان کار بالا رفته و برخی برخوردها کاملا قانونمند و با توجه به قوانین انجام می شود. به این صورت فرد خاطی متوجه می شود که با یک کارشناس راهنمایی و رانندگی در نقش پلیس مواجه است.

در هر حال باید توجه داشت که هر آنچه که پلیس انجام می دهد، از جریمه تا توقیف خودروها، همه و همه برای ایمنی بیشتر ماست و ما باید علاوه بر رعایت قانون، با پلیس همکاری لازم را انجام دهیم تا به این صورت سلامت باشیم.