از میوه اژدها تا دکل قاچاق و پیراهن تیم ملی!

عصر ایران؛ احسان محمدی – وقتی در آستانه اعزام تیم ملی فوتبال به جام جهانی 2014 از کمبود پیراهن برای بازیکنان تیم ملی صحبت شد خیلی ها آن را جدی نگرفتند و به پای مجادله های لفظی و کشدار کارلوس کی روش با مسئولین فدراسیون فوتبال گذاشتند.حتی  از آن به عنوان گرو کشی و باج سبیل یاد کردند.

رسانه ها در مورد کیفیت لباس شرکت طرف قرارداد و اعتراض بازیکنان به «آب رفتن» آن نوشتند و کار به جایی رسید که سایت‌های قطری "کوره" و "دوری الکاس" ضمن بازتاب صحبت‌های کفاشیان و ملی پوشان، به نوعی لباس بازیکنان تیم ملی ایران در آستانه مسابقات جام جهانی را دست مایه خود قرار داده‌اند.

در بخشی از گزارش این سایت‌ها آمده است: « فدراسیون فوتبال ایران از بازیکنان تیم ملی این کشور خواست تا لباس‌هایشان را با لباس بازیکنان تیم مقابل در مسابقات جام جهانی برزیل عوض نکنند.

موضوع کماکان ادامه پیدا کرد و هر بار جدی گرفته نشد. باور اینکه تیم ملی فوتبال ایران با وجود اسپانسر و حمایت های فرادستی گرفتار مسئله ای دم دستی مثل چند دست لباس بازی باشد دشوار است.


اما شب گذشته افشین پیروانی سرپرست تیم ملی در برنامه 90 گفت: بازیکنان تیم ملی بعد از بازی با هند پیراهن هایشان را شسته اند و برای بازی با عمان مجدداً همان ها را تن کرده اند!

اعلام چنین موضوعی آن هم در برنامه ای با میلیون ها مخاطب داخلی و خارجی شرم آور نیست؟

  یعنی واقعاً وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال دو سه سال است درگیر چند دست پیراهن برای تیم ملی هستند و در حالیکه مذاکرات هسته ای با آن همه پیچیدگی به سرانجام رسید، تهیه چند دست شورت و پیراهن هنوز یک معضل ملی است؟

درک این موضوع که این پیراهن ها تحت نظر یک برند خاص تولید می شود و طبق قرارداد فیمابین بازیکنان باید پیراهن آن شرکت را به تن کنند دشوار نیست اما در زمانه ای که دکل خرید و فروش و غیب می شود، اسکله قاچاقی داریم، هزاران تن میوه اژدها و آواکادو و انگور شیلیایی و ... با کانتینر وارد کشور می شود، تهیه چند دست پیراهن باید به یک چالش تبدیل شود تا سرپرست تیم ملی در تلویزیون از آن بنالد؟

برابر تعرفه های تبلیغاتی تلویزیون با هزینه همان چند دقیقه که افشین پیروانی در مورد دوباره شستن و پوشیدن پیراهن تیم ملی حرف زد می توان چندصد دست لباس تهیه کرد!

چرا تا این اندازه یک کشور و یک ملت را تحقیر می کنیم و اسباب خنده خلایق را فراهم می سازیم؟

آیا نباید بیم داشته باشیم کسانی از مردم جیبوتی که آنها را برخی میکروسکوپی عنوان می کردند برایمان جوک و دابسمش و شعر طنز  تولید کنند و بگویند کشوری که دم از تمدن چند هزارساله و برتری سیاسی و نظامی و اقتصادی در یک قاره می زند نمی تواند برای بازیکنان تیم ملی کشورش 24 دست پیراهن و شورت تهیه کند!؟