توهم فیلمسازی با توسعه دوربین‌های فیلمبرداری

چهارمین روز از پنجمین جشنواره بین المللی فیلم سبز با برگزاری کارگاه معرفی مدل مشارکتی پروژه توسعه پایدار محلی در مرکز فرهنگی هنری صبا برگزار شد.

به گزارش عصرایران به نقل از روابط عمومی پنجمین جشنواره بین المللی فیلم سبز، فرهاد ورهرام در ابتدای این کارگاه به بیان مشکلات فیلمسازی پرداخت و افزود: با رشد دوربین های دیجیتالی و با ضبط تصویر افرادی وارد کار فیلمسازی شده اند که فکر می کنند چون یک دوربین دارند می توانند مستند بسازنند.

وی در ادامه به روابط عمومی سازمان های مختلف اشاره کرد و افزود: هر کدام از روابط عمومی ها با یک فیلمساز رابطه دارند و برای پروژه های محیط زیست از آنها استفاده می کنند. به همین دلیل تخصص و کارشناسی محیط زیست و داشتن ذوق هنری کنار رفته و جای آن را رابطه آمد است.

ورهرام با اشاره به یک مستند خارجی که درباره پرندگان ساخته شده بود، ادامه داد: مدتی پیش با عده ای از دوستانم این مستند را دیدیم، این اثر تاجایی ما را تحت تاثیر قرار داد که درباره اینکه چرا ما نمی توانیم چنین فیلم هایی در کشور بسازیم بحث کردیم.

این مستند ساز تصریح کرد: یکی از تهیه کننده ها ایرانی معتقد بود اگر به ما هم این میزان پول می دادند می توانستیم فیلمی به این خوبی بسازیم. اما تهیه کننده دیگری اعتقاد داشت آدم ها با عشق کار می کنند و فقط پول نیست که باعث توانمندی فیلم هایشان می شود.

وی افزود: اما بنده معتقدم عشق خاصیت ما ایرانی هاست در حالی که فیلمسازان خارجی اگر یک روز حقوق شان عقب بیفتد وکیل خود را به دفتر تهیه کننده می فرستند. بنابراین باید دانست که حمایت مالی مسئله مهمی در ساخت یک اثر خوب هنری است.

ورهرام در ادامه به بیان ضروریات مستند سازی پرداخت و خاطرنشان کرد: فیلمسازی باید تهیه کننده آگاه و مسوولان سینمایی آگاه تری داشته باشد. فیلم خوب با تلفیق مشارکت کننده آگاه و تهیه کننده آگاه شکل می گیرد. امیدوارم این روابط در ایران شکل بگیرد که بتوانیم مستند های خوبی را تولید کنیم.
سازنده فیلم خلوت جنگل با انتقاد از اینکه مدیران سینمایی ما آگاه نیستند و کار را دست افراد کارشناس نمی سپارند، گفت: مدیران حاضر نیستند پول به بخش خصوصی دهند تا برای آنها کار کند و با ما مثل پیمانکارها برخورد می شود.

ورهرام افزود: ما برای مدیران شبیه لوله کش و برق کش هستیم حتی از ما سفته می گیرند تا کار را تحویل دهیم. بنابراین در چنین شرایطی چطور می توان فیلم خوب ساخت.

علی عبدی پور نیز در این کارگاه با ارائه فیلمی با موضوع بهره برداری از محیط زیست، گفت: فیلم ها مجموعه اتفاقاتی است که در ده سال اخیر به شکل تصویری ثبت شده و هر کدام یک اتفاق محیط زیستی را در خود دارد و نشان می دهد.

وی افزود: مسائلی که در حوزه دریا با آن مواجه هستیم، به خصوص در خلیج فارس که ارزش زیستی بالایی دارد، توجه به گونه هایی هستند که در حال انقراض اند.

این کارشناس ادامه داد: هنگامی که به دریا نگاه می کنیم طیف وسیعی از دانش و تنوع زیستی در آن قرار گرفته است. تخم گذاری لاک پشت ها، حلزون ها و تخم ریزی ماهای ها، پرنده هایی که از ماهی ها تغذیه می کنند.

عبدی پور تصریح کرد: زمانی که انسان با ناآگاهی و بدون هدف وارد این چرخه می شود اثرات زیان بار و غیر قابل جبرانی پدید می آید.