فیلم بیشتر »»
کد خبر ۴۷۱۶۵۴
تاریخ انتشار: ۱۴:۲۶ - ۱۱-۰۳-۱۳۹۵
کد ۴۷۱۶۵۴
انتشار: ۱۴:۲۶ - ۱۱-۰۳-۱۳۹۵
در گفت‎وگو با عصرایران مطرح شد؛

صنایع دستی باید به دغدغه مسئولان و رسانه‎ها تبدیل شود/ ضرورت پیوند عمیق‎تر گردشگری و صنایع دستی

عصر ایران
دکتر حسین یاوری معتقد است صنایع دستی باید به دغدغه مسئولان و رسانه‎ها تبدیل شود و نمایشگاه ملی صنایع دستی یک فرصت مهم برای این امر است.
عصرایران - بیست و ششمین نمایشگاه ملی صنایع دستی شب گذشته در مصلی تهران به کار خود پایان داد. پیش از این در گفت و گو با مدیرکل صادرات صنایع دستی در مورد نمایشگاه امسال صحبت کرده بودیم، این بار به سراغ دکتر حسین یاوری، استاد دانشگاه و پژوهشگر باسابقه‎ی صنایع دستی و هنرهای سنتی ایران رفتیم تا نظر او را در مورد نمایشگاه امسال جویا شویم.

دکتر حسین یاوری در گفت و گو با خبرنگار عصرایران با اشاره به این که اگر نمایشگاه در زمان همیشگی اش یعنی 20 خرداد که روز صنایع دستی است آغاز می شد، به دلیل تقارن با ماه مبارک رمضان با مشکلاتی از جمله حضور هنرمندان از نقاط مختلف کشور مواجه بود؛ بنابراین تغییر زمان برگزاری این رویداد یک اتفاق مثبت قلمداد می شود که باعث شد شاهد حضور هنرمندان زیادی از سراسر کشور باشیم.


این استاد دانشگاه گفت: با وجود این که به دلیل تغییر زمان، امکان برگزاری نمایشگاه در محل نمایشگاه های بین المللی تهران میسر نشد، اما مصلی تهران به دلیل این که محل برگزاری برنامه های مذهبی است و محدودیت هایی دارد، مکان مناسبی برای برگزاری رویدادهای هنری چون صنایع دستی نیست؛ همچنین به نظر می رسد همکاری لازم از سوی آنها با برگزارکنندگان نمایشگاه صورت نگرفته است چون برخی مشکلات از جمله سیستم تهویه هوا تا روز سوم نمایشگاه همچنان به چشم می آمد.

یاوری با اشاره به این که نمایشگاه اولین گام برای معرفی، تبلیغات و بازاریابی محصولات هنری است، گفت: در بحث تبلیغات خوب عمل نشد و اطلاع رسانی نامناسب یکی از ضعف های نمایشگاه امسال بود؛ شهرداری هم در زمینه اختصاص ندادن بیلبوردهای شهری به صنایع دستی کم لطفی کرد.

وی با بیان این که سال آینده نیز ایام برگزاری نمایشگاه ملی صنایع دستی با ماه رمضان مقارن خواهد بود، بیان کرد: هم اکنون باید برنامه ریزی های مناسب آغاز شود و با تدبیر درست و اطلاع رسانی بهتر به انتظار برگزاری یک رویداد باشکوه نشست؛ همچنین 5 روز برای برگزاری نمایشگاه مهمی چون صنایع دستی بسیار کم است و بهتر است تعداد روزهای آن افزایش یابد تا مردم فرصت کافی برای بازدید داشته باشند.

پژوهشگر هنرهای سنتی در ادامه با اشاره به تقویت حضور مدیران جوان در حوزه صنایع دستی و میراث گفت: باید مدیران قدیمی جای خود را به مدیران جوان، باسواد و باانگیزه بدهند و قدیمی ها به عنوان مشاور در کنار جوانان حضور یابند. خداروشکر در حوزه صنایع دستی هم اکنون مدیران جوان و باسوادی مشغول به کار هستند که باید حمایت شوند تا بتوانند تحول مورد نظر را در این حوزه ایجاد کنند.


یاوری با بیان این که در چند سال اخیر صادرات صنایع دستی غیر از فرش سیر صعودی داشته است، تاکید کرد: باید با برنامه ریزی های مناسب، هدفگذاری دقیق و ایجاد طرح های تشویقی، صنایع دستی را در سبد خرید خانواده های ایرانی وارد کنیم؛ از آن طرف نیز صنایع دستی باکیفیت تولید شود، تولیدات متنوع و مرتبط با نیازهای روز نیز ایجاد و بعضی هنرهای دستی منسوخ که ممکن است برای نسل جدید جذابیت داشته باشد نیز مجدد احیا شود.

این استاد دانشگاه افزود: باید سازمان های مردم نهاد، بخش خصوصی و نیز بخش هایی چون بانک ها و برنامه های تلویزیونی صنایع دستی را در برنامه ها از جمله هدایا و جوایز خود بگنجانند؛ همچنین باید صنایع دستی را با گردشگری و میراث فرهنگی بیش از پیش پیوند دهیم و تلفیق این مثلث طلایی در کنار برنامه های مدون دیگر و حمایت مسئولان می تواند به رونق بازار صنایع دستی کمک کند.
ارسال به دوستان
captcha
قیمت جهانی طلا به 4131 دلار رسید رنو، پهپاد می سازد پوسیدگی بالای دندان‌های شیری کودکان ایرانی / هشدار اطلاعات نادرست درباره فلورایدتراپی شهادت 2 پلیس در حمله تروریستی به بمپور قیمت نفت کاهش یافت انتقاد احزاب چپ یونان به خرید سامانه پدافندی «سپر آشیل» از اسرائیل ارابه شیطان، لقب این هلی‌کوپتر جنگی است (+عکس) چرا «مرگبارترین» تصادفات در نزدیکی خانه‌مان رخ می‌دهند؟ انتقال ۱۷ زندانی ایرانی از امارات به کشور عناب فشار خون را بالا می‌برد یا پایین؟؛ روش صحیح مصرف عناب برای کنترل فشار خون تصویری از زنان افغان که برنده جایزه عکس صلح سال ۲۰۲۶ شد (+عکس) رئیس فراکسیون زنان: زنان موتور‌سوار در خلأ حمایتی بیمه گرفتارند مصرف کاهو ۱۲ هزار نفر را بیمار کرد؛ یک شیوع عجیب در آمریکا/ آیا شستن کاهو انگل را از بین می‌برد؟ قاب صمیمی ابوالفضل پورعرب و نعیمه نظام‌دوست، دو بازیگر محبوب سینما آیا با ادبیات کنونی اصلاح طلبانه می توان کاری برای ایران کرد؟