تاریخ:
آلودگی هوای اصفهان در پی طوفان گرد و غبار 
درس شصت
پیروزیهای المپیک را به نام چه کسی مینویسیم؟
حدادی آشکارا و به هزار دلیل خودزنی کرد، اما همین امروز هم اگر قرار باشد برای شکست او دنبال مقصر بگردیم، احتمالا نام خودش را پایینتر از رئیسفدراسیون و کمیته ملی المپیک و فدراسیون و چه بسا رئیسجمهور مینویسیم.
با آغاز موفقیت در کاروان ایران بازهم قضاوتها نسبت به مدیریت ورزش تغییری نخواهد کرد .
به گزارش "ورزش سه"، قضاوت بیشتر ما مثل همیشه است. پیروزیها را به حساب ورزشکار و مربی مینویسم و شکست را به نام مدیران میزنیم.
1- احسان حدادی، از المپیک 2012 لندن به این طرف، مختصاتی بزرگتر از یک ورزشکار معمولی پیدا کرد، آنقدر بزرگ که دیگر در چارچوب هیچ یک از برنامهریزیهای فدراسیون دوومیدانی قرار نمیگرفت. خودش بود و خودش. هر گاه دلش میخواست تمرین میکرد و دلش اگر نمیخواست نه تمرین میکرد نه مسابقه میداد. با این وجود اما او همچنان قهرمان ستایش شده ما بود. همچنان اگر لازم بود در هر جدلی، منطق نیمبند او را به استدلالهای فدراسیون و کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش ترجیح میدادیم. نتیجه چی شد؟
حدادی آشکارا و به هزار دلیل خودزنی کرد، اما همین امروز هم اگر قرار باشد برای شکست او دنبال مقصر بگردیم، احتمالا نام خودش را پایینتر از رئیسفدراسیون و کمیته ملی المپیک و فدراسیون و چه بسا رئیسجمهور مینویسیم.
2- تا پیش از بازگشت علی مرادی، از فدراسیون وزنهبرداری، جز حسین رضازاده و چند قهرمان عاصی و مصدوم و محروم چیزی باقی نمانده بود. وزارت ورزش و جوانان در دولت حسن روحانی، پایاش را توی یک کفش کرد که رضازاده باید بین شورای شهر و ریاست فدراسیون یکی را انتخاب کند، احتمالا با علم به اینکه انتخابش فدراسیون نخواهد بود. رضازاده که رفت، وزنهبرداری جان دوباره گرفت. بهداد و کیانوش و ...که کارشان به قهر و اعتصاب کشیده بود، لبخند زدند. سهراب مرادی که خدا میداند چرا و چگونه محروم شده بود، برگشت و طلای المپیک گرفت.
3- در تیراندازی دو دختر ایرانی نابورانه به فینال المپیک میرسند، در شمشیربازی، فاصله قهرمان ما با فینال یک امتیاز میشود، فقط به اندازه یک ثانیه غفلت. دونده 100 متر ایران برای اولین بار در تاریخ از مرحله مقدماتی صعود میکند و به نیمهنهایی میرسد، والیبال در اولین تجربه المپیکیاش سزاوارانه به مرحله یک چهارم نهایی میرود... اما در قضاوتهای ما هیچ کدام از این موفقیتها ربطی به مدیران ورزش ندارد. ما قضاوتهایمان را قبل از المپیک و قبل از هر مسابقهای کردهایم؛ موفقیتی اگر باشد مال ورزشکار است و اگر نباشد مدیران باید جوابگو باشند.
4- سالهاست با همین معیارهای دوگانه به هر اتفاقی نگاه میکنیم. علی دایی اگر به جایی برسد، تلاش خودش بوده و اشتباهی اگر بکند، مدیران مواظبش نبودهاند و مهرهسوزی کردهاند. بدبینی ذاتی ما نسبت به مدیران حکایت امروز و دیروز نیست. گودرزی و سجادی و مرادی که سهل است، صفاییفراهانی را هم وقتی رئیسفدراسیون بود، با همین بدبینی ذاتی قضاوت میکردیم. آرشیوها شهادت میدهند که بر سر او که امروز بهترین مدیر تاریخ فوتبال مملکتش مینامیم، چه آوردیم. فقط به یک دلیل ساده، به خاطر یک پیشداوری، یک بدبینی که در وجود بیشترمان نهادینه شده و بهمان میگوید هیچ مدیر خوبی وجود ندارد!
لینک کوتاه: کپی لینک
انتقام خون رهبر؛ دنبالهرو مختاریم یا امام سجاد؟ رئیسجمهور کوبا: آمادهایم تا آخرین قطره خون بجنگیم! پرتغال به دلیل گرمای شدید و خطر آتشسوزی وضعیت هشدار اعلام کرد وزیر جنگ اسرائیل: ارتش باید برای حمله مستقل به ایران در هر زمان آماده باشد گروسی: هرگونه حملهای که ایمنی هستهای را تضعیف کند، غیرقابل قبول است واریز اعتبار ۲ میلیون تومانی «کارت امید مادر» از فردا فیفا بهدنبال تغییر زمان برگزاری جام جهانی پس از ۲۰۳۰ رایزنی رهبران انگلیس و عمان درباره تنگه هرمز ادعای رئیس مجلس نمایندگان آمریکا: مهلت ۶۰ روزه برای مذاکرات بر سر توافق نهایی میان ایران و ایالات متحده باید به دلیل تبادل آتش از ابتدا محاسبه شود سفیر ایران در سازمان ملل: اتهامات بیاساس مطرحشده از سوی آمریکا را قاطعانه رد میکنم/ شورای امنیت از اقدامات تحریک آمیز خودداری کند استاندار: امکان اسکان حداقل ۴ میلیون زائر در تهران فراهم شده است سکه ۱۷۷ میلیون تومان شد رئیس مجلس نمایندگان بلاروس برای وداع با رهبر شهید به ایران سفر میکند آیا سیمپسونها واقعا فینال جام جهانی ۲۰۲۶ را پیشبینی کرده بودند؟ جنگل شَلَم ایلام آتش گرفت