تاریخ:
فکر می کنید در چند دقیقه موبایل تان را می قاپند؟ 
درس هشتاد و چهار
سالگرد ترور در فرانسه/ مرثیهای برای گردشگری جهان
کاهش تعداد سفرهای جهانی و بازدیدهای گردشگران در نهایت به ضرر تمام کشورها خواهد شد اما به نظر نمی رسد که عزمی جدی برای متوقف ساختن آن وجود داشته باشد.
عصرایران؛ مهدی نیکوئی - یک سال از حادثه تروریستی فرانسه گذشت؛ حادثه ای که 130 نفر از شهروندان این کشور در آن جان باختند و صدها نفر زخمی شدند. اما زخم های اصلی بر پیکر صلح و همچنین گردشگری جهان نشست.
گردشگران و مشتاقان فرانسه از این حادثه به شدت ترسیدند و همانطور که انتظار می رفت، تعداد گردشگران یک سال گذشته فرانسه 8 درصد سقوط کرد؛ آن هم با وجودی که فرانسه امسال، میزبان رویدادهای بزرگی مانند تور دوچرخه سواری دور فرانسه و مسابقات جام ملت های اروپا بود. کاهش 8 درصدی یکی از مهمترین منابع درآمدی فرانسه پیامدهای اقتصادی و اجتماعی فراوانی برای این کشور به بار خواهد آورد. اما این پیامد یک سویه نیست. فرانسوی ها هم دیگر نمی توانند به راحتی به غریبه ها اعتماد کنند و تمایل خودشان هم برای سفر کاهش یافته است.
در این میان، موضوع دردناک تر آن است که به نظر نمی رسد شرایط التیام این زخم ها و جراحات در آینده نزدیک فراهم شود، بلکه هر روز بر وخامت اوضاع آنها افزوده شده و شاهد بروز دردها و زخم های جدیدی هستیم. دردناک ترین این اتفاقات، شیوع دوباره فاشیسم جهانی پس از چندین دهه است که می تواند تمام دستاوردهای گردشگری در قرن 21 را تبدیل به نقشی مبهم در کتاب تاریخ کند.
چند سالی بود که تندروها بر برخی کشورها حکومت می کردند اما دست کم در اکثر کشورها، تفکر جهانی و احترام به سایر ملت ها در فرهنگ مردم ریشه می دوانید. یکی از موفق ترین الگوهای چند دهه گذشته در این زمینه، پویایی اتحادیه اروپا در روابط انسانی و اجتماعی بینابین (با وجود مشکلات اقتصادی) بود. اما این الگوی موفق هم در هم شکست. نخست بسیاری از کشورها به دلیل مشکلات اقتصادی خود و تمرکز بر مشکلات داخلی از پذیرش مهاجرانی سرباز زدند که زندگی جنگ آنها را تهدید می کرد. داستان به همین جا ختم نشد و به مرور زمان، برخی از کشورهای اتحادیه اروپا با یکدیگر هم شروع به ناسازگاری کردند.
مصادیق بارز این تغییر رفتار، اتریش و مجارستان بودند که به تدریج پشت درهای بسته از عضویت در اتحادیه ابراز نارضایتی کردند. آنها با وجودی که نفع زیادی از عضویت در اتحادیه اروپا برده بودند، دیگر نمی خواستند بار سنگین بدهی شهروندان کشورهای دیگر را بر دوش بکشند. این خودخواهی در رفراندوم بریتانیا به اوج خود رسید تا با خروج این کشور از اروپا، نگرانی های اقتصادی و اجتماعی فراوانی بر جهان حاکم شود.
در همین بحبوحه، ملی گرایی افراطی و نادیده انگاشتن درد و رنج سایر کشورها به آمریکای جنوبی هم سرایت کرد و کشورهای این منطقه هم علائم بیماری خود را نشان دادند. پرده آخر این تراژدی انتخاب دونالد ترامپ به عنوان رئیس جمهور آمریکا بود تا روابط بین المللی کشورها با یکدیگر بیش از پیش تیره و تار شود.
با چنین وضعیتی به نظر می رسد در سالگرد ترور فرانسه باید فاتحه ای برای گردشگری جهانی خواند؛ چرا که با ادامه این وضعیت، اعتمادهای شکننده شهروندان کشورها به یکدیگر از بین خواهد رفت و گردشگری قربانی خواهد شد. کاهش تعداد سفرهای جهانی و بازدیدهای گردشگران در نهایت به ضرر تمام کشورها خواهد شد اما به نظر نمی رسد که عزمی جدی برای متوقف ساختن آن وجود داشته باشد.
گردشگران و مشتاقان فرانسه از این حادثه به شدت ترسیدند و همانطور که انتظار می رفت، تعداد گردشگران یک سال گذشته فرانسه 8 درصد سقوط کرد؛ آن هم با وجودی که فرانسه امسال، میزبان رویدادهای بزرگی مانند تور دوچرخه سواری دور فرانسه و مسابقات جام ملت های اروپا بود. کاهش 8 درصدی یکی از مهمترین منابع درآمدی فرانسه پیامدهای اقتصادی و اجتماعی فراوانی برای این کشور به بار خواهد آورد. اما این پیامد یک سویه نیست. فرانسوی ها هم دیگر نمی توانند به راحتی به غریبه ها اعتماد کنند و تمایل خودشان هم برای سفر کاهش یافته است.
چند سالی بود که تندروها بر برخی کشورها حکومت می کردند اما دست کم در اکثر کشورها، تفکر جهانی و احترام به سایر ملت ها در فرهنگ مردم ریشه می دوانید. یکی از موفق ترین الگوهای چند دهه گذشته در این زمینه، پویایی اتحادیه اروپا در روابط انسانی و اجتماعی بینابین (با وجود مشکلات اقتصادی) بود. اما این الگوی موفق هم در هم شکست. نخست بسیاری از کشورها به دلیل مشکلات اقتصادی خود و تمرکز بر مشکلات داخلی از پذیرش مهاجرانی سرباز زدند که زندگی جنگ آنها را تهدید می کرد. داستان به همین جا ختم نشد و به مرور زمان، برخی از کشورهای اتحادیه اروپا با یکدیگر هم شروع به ناسازگاری کردند.
مصادیق بارز این تغییر رفتار، اتریش و مجارستان بودند که به تدریج پشت درهای بسته از عضویت در اتحادیه ابراز نارضایتی کردند. آنها با وجودی که نفع زیادی از عضویت در اتحادیه اروپا برده بودند، دیگر نمی خواستند بار سنگین بدهی شهروندان کشورهای دیگر را بر دوش بکشند. این خودخواهی در رفراندوم بریتانیا به اوج خود رسید تا با خروج این کشور از اروپا، نگرانی های اقتصادی و اجتماعی فراوانی بر جهان حاکم شود.
در همین بحبوحه، ملی گرایی افراطی و نادیده انگاشتن درد و رنج سایر کشورها به آمریکای جنوبی هم سرایت کرد و کشورهای این منطقه هم علائم بیماری خود را نشان دادند. پرده آخر این تراژدی انتخاب دونالد ترامپ به عنوان رئیس جمهور آمریکا بود تا روابط بین المللی کشورها با یکدیگر بیش از پیش تیره و تار شود.
با چنین وضعیتی به نظر می رسد در سالگرد ترور فرانسه باید فاتحه ای برای گردشگری جهانی خواند؛ چرا که با ادامه این وضعیت، اعتمادهای شکننده شهروندان کشورها به یکدیگر از بین خواهد رفت و گردشگری قربانی خواهد شد. کاهش تعداد سفرهای جهانی و بازدیدهای گردشگران در نهایت به ضرر تمام کشورها خواهد شد اما به نظر نمی رسد که عزمی جدی برای متوقف ساختن آن وجود داشته باشد.
لینک کوتاه: کپی لینک
دلنوشته المیرا عبدی و گوهر خیراندیش در نخستین تولد بدون «عمو اکبر» عملیات نصب گنبد آرامگاه شمس تبریزی آغاز شد/ یکی از شاخصترین سازههای معماری جهان در خوی افتتاح فاز دوم موزه استاد شهریار همزمان با روز ملی شعر و ادب در تبریز تولید انبوه موشک هایپرسونیک ارزانقیمت Blackbeard در سال ۲۰۲۷ آغاز میشود با تشدید بحران کمبود آب، هند دوباره به سراغ آبانبارهای قدیمی رفته است آیین آقآش؛ جشن ۶۳ سالگی ترکمنها به مناسبت میلاد پیامبر (ص) مهاجرت برخی اعضای هیئتعلمی از دانشگاه شهید بهشتی/ جذب نیرو ۲۰ درصد افزایش یافت «فیزیکِ جدید قدرت»؛ چرا بازیگران کوچک دیگر از بازیگران بزرگ نمیترسند؟ روزی به نام رازی و دو پرسش دربارۀ الکل و الحاد یادگاری از شهر آب گرم ناتمام شوروی در ارمنستان (+عکس) حادثه دریایی برای یک کشتی در تنگه هرمز چرا امسال واکسن آنفلوآنزا نداریم؟ اعلام وضعیت اضطراری ملی در آمریکا سرعت فرود جنگندهها چقدر است؟ از باند فرودگاه تا ناو هواپیمابر معمار برنده جایزه پریتزکر ؛ اینجا فضایی برای تفکر و آرامش است (+تصاویر)