يك آزمون و هزار آيين‌نامه!

روزنامه آفرینش نوشت:

شركت در آزمون مقاطع تكميلي در كشور ما به دلايل مختلف، حواشي و فشارهايي را براي داوطلبان به همراه مي‌آورد كه يكي از دلايل آن، ظرفيت كم دانشگاهها، عليرغم آمار بالاي متقاضيان است. بنابراين، با توجه به اينكه اين قضيه، في‌نفسه، داراي چنين ماهيتي است، اين انتظار از همه مسئولان برگزاري آزمونها و دست‌اندركاران امور مربوطه، مي‌رود كه از افزودن فشارهاي روحي رواني بيشتر به داوطلبان، خودداري كنند.

اين مسأله به‌ويژه درمورد آزمون دكتري مصداق بيشتري پيدا مي‌كند. در چند سال اخير، يكي از ابهامات و مشكلاتي كه داوطلبان آزمون دكتري با آن روبرو بودند، تغيير و تحولاتي بود كه با فواصل زماني بسيار كم، در روند برگزاري اين آزمون اِعمال مي‌شد و داوطلبان ناچار مي‌شدند براي پذيرفته شدن در اين آزمون، خود را با روال جديد برگزاري آن، تطبيق دهند.

بسياري از اين تغييرات، درست در دقيقه نود و زماني كه دانشجويان مشغول آماده كردن خود براي امتحان دكتري بودند، اعلام مي‌شد و داوطلبان را دچار ابهام و سردرگمي‌هاي بسيار مي‌ساخت. بعد از انعكاس خبرها در ارتباط با قانون سنجش و پذيرش دانشجو، اين اميد مي‌رفت كه مسأله برگزاري آزمون دكتري در ايران، بالاخره به ثبات لازم برسد و داوطلبان ديگر شاهد تغيير و تحولات يك‌شبه و كوتاه‌مدت در اين رابطه نباشند.

چيزي كه امسال و دررابطه با آزمون دكتري 96 هم محقق نشد و با شروع ثبت‌نام اين آزمون، شاهد حواشي مختلفي در اين ارتباط بوديم كه تبعات، فشارها و سردرگمي‌‎هاي ناشي از آن، اول از همه، به‌سان دود در چشم داوطلبان اين آزمون مي‌رود. پيش از شروع ثبت‌نام آزمون سراسري دكتري، سازمان سنجش اعلام كرده بود كه آيين نامه اجرايي سنجش يکپارچه ارشد و دکتري براساس قانون مصوب مجلس در انتظار امضاي هيات وزيران است.

اما درست يک روز بعد از شروع ثبت‎نام آزمون دکتري 96 از سوي سازمان سنجش و اعلام اينکه اين ثبت‌نام براي پذيرش دانشجو در آزمون دکتري دوره روزانه، نوبت دوم، دانشگاه آزاد، دانشگاه پيام نور، دانشگاهها و موسسات آموزش عالي غيرانتفاعي و پرديس خودگردان دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالي کشور صورت خواهد گرفت، از سوي دانشگاه آزاد اطلاعيه‌‌اي مبني بر برگزاري مستقل آزمون ارشد و دكتري آزاد، منتشر شد.

بحث اين كه بهتر است نحوه برگزاري آزمونها به چه صورت باشد و هر سازماني، چه مسئوليتي در اين رابطه داشته باشد، و در اين ماجرا، حق با كدام يك از طرفين است، نه در حيطه تخصص ماست و نه در اين مقال مي‌گنجد.

هدف، تنها، مطرح كردن اين سوال است كه چرا دررابطه با آزموني كه به اندازه كافي با حساسيت‌ها و فشارهاي بسيار براي داوطلبان، همراه است، با تصميم‌گيري در دقيقه نود و عدم اعلام تمام جوانب آن در زمان مناسب و پيش از شروع ثبت‌نام‌ها، به استرس‌ها، نگراني‌ها، و سردرگمي‌هاي داوطلبان در اين رابطه، دامن مي‌زنيم؟