کد خبر ۵۱۱۲۲۷
تاریخ انتشار: ۰۹:۴۸ - ۲۴-۰۹-۱۳۹۵
کد ۵۱۱۲۲۷
انتشار: ۰۹:۴۸ - ۲۴-۰۹-۱۳۹۵

لعنت بر سیگار، لعنت بر ما

عصر ایران
نسل‌های بعد بفهمند که اسطوره‌های اين فوتبال چگونه از بين ما رفتند اما تا پيش‌ازآن ما به نيکي از نامشان ياد می‌کنيم؛ اين‌بار به بهانه سالروز تولد ناصر حجازی در 23 آذر 1328. تولدتان مبارک گلر دوست‌داشتني و ما را ببخش که اين‌قدر بی‌رحم با شما تا کرديم.
مهدی امیرپوز ؛ آی اسپورت- وداع دردناک با حجازي در بهار 90 و خداحافظي غمبار با پورحيدری در پاييز 95؛ دو اتفاق تلخی که شباهت‌هاي زيادي با هم دارند. دو بزرگي که در دهه 60 کاري می‌کردند ورزشگاه امجديه، 90 دقيقه در فرياد تماشاگران غرق شود، حالا در دهه 90 غايب هستند تا در ورزشگاه آزادی به احترامشان يک دقيقه سکوت کنند؛ يکي در 62 سالگی رفت و ديگري در 70 سالگی. 

يکي حالا در پنجمين سالگرد نبودش هستيم و ديگري در آستانه چهلمين روز غياب. فرقي ندارد. چه تلخ که ما در تاريخ، ورزشکاران زيادي داريم که زودتر از تصورمان از بين رفتند. هم ناصر، هم منصور در تقويم ورزشکارهاي حرفه‌اي، جوانمرگ شده‌اند. شايد فقط يک دليل براي اين وداع زودهنگام به ذهن ما برسد: سرطان؛ بيماري مهلکی که اين روزها ورزشکار، سينماگر، فقير و دارا نمي‌شناسد اما سرطان هم علتی نيست که بتوان سفر هميشگی حجازی و پورحيدری را به آن ارتباط داد. سرطان بيش از اينکه علت باشد، خود معلول است.

زمان خوبی نيست در سالروز تولد ناصرحجازی از «نقش سيگار در افزايش احتمال به ابتلا به سرطان» بنويسيم اما شايد زمان بدی نباشد که بنويسيم چرا دو ورزشکار حرفه‌اي بايد در روزهاي ميانسالي به‌خاطر مصرف بالای سيگار به مشکل بخورند؛ دو ورزشکاری که در جواني، سمبل زندگي سالم بودند، چرا بايد در روزهاي پايانی زندگی، با آن حالت غم‌انگيز در بستر بيماری، درد را تحمل کنند؟ 

دو ورزشکاری که از خانواده‌دوست‌ترين فوتباليست‌ها به حساب مي‌آمدند و بی‌حاشيه‌ترين زندگي را داشتند و از محترم‌ترين چهره‌های تاريخ فوتبال ايران هستند، چرا بايد با ابتلا به اين بيماريی‌های سخت ما را ترک کنند؟ چرا هر دو بايد پس از روزهای اوج دوران فوتبال، در دوران بازنشستگي سراغ مرهمی بروند که اين‌طور به کابوس ما تبديل شود؟

جواب اين سؤال را شايد بتوان در سال‌هاي غمگين دهه 60 جست؛ دوراني که حجازي به‌عنوان محبوب‌ترين فوتباليست استقلال با حکمي فرافوتبالي از تيم ملي کنار گذاشته شد و منصور پورحيدري به‌عنوان سرمربي استقلال با صدها مشکل فرافوتبالي روي نيمکت بدون سرپناه ورزشگاه آزادي مي‌نشست. 

ما که حالا به احترام هر يک از اين بزرگان بارها يک دقيقه ساکت ايستاده‌ايم، کاش بخواهيم تا بدانيم چه بر ستاره‌هاي دهه 60 فوتبال ايران گذشته است.

ستاره‌هايی که تحصيلات دانشگاهي داشتند، مؤدب بودند، زود ازدواج کردند و سرشان با خانواده گرم شد، چرا اين‌طور بايد غمبار از ميان ما بروند؟ اين فوتبال بی‌رحم با آنها چه‌کار کرد که به سراغ مرهمی رفتند که اين‌طور ذره‌ذره ما و خودشان را آب کنند. فوتبال ايران، روايت‌های زيادي دارد که بايد نوشته شود. 

نسل‌های بعد بفهمند که اسطوره‌های اين فوتبال چگونه از بين ما رفتند اما تا پيش‌ازآن ما به نيکي از نامشان ياد می‌کنيم؛ اين‌بار به بهانه سالروز تولد ناصر حجازی در 23 آذر 1328. تولدتان مبارک گلر دوست‌داشتني و ما را ببخش که اين‌قدر بی‌رحم با شما تا کرديم.

برچسب ها: ناصر حجازی
ارسال به دوستان
«دکتر امیراعلم» در حال مداوای یکی از مجروحین فتح تهران در انقلاب مشروطه (عکس) تمدید آتش‌بس تعرفه‌ای چین و آمریکا برای دو ماه دیگر همه پادکست های عصر ایران اینجا هستند: آگاهی و لذت تمساح‌های فلوریدا برای ۲۰۲۸ بیدار شدند/ تلفن روبیو از زنگ‌های مکرر منفجر شد بورس امروز ۱۸ آبان از مدار نزولی خارج شد / شاخص کل به ۸ میلیون و ۹۲ هزار واحد رسید ما از آدم‌ها نمی‌ترسیم، از «همیشه در دسترس بودن» خسته‌ایم بهترین زمان خوردن میوه چه موقع است؟ واردات تلفن همراه در نیمه نخست سال 57 درصد کاهش یافت طبیعت بهتر از هر طراح دیگری می داند چه چیزی با چه چیزی هماهنگ است! (+چند مثال در دکوراسیون داخلی) سخنگوی ارتش: دکترین ما به سمت رویکرد تهاجمی حرکت کرده است موج فروش گسترده بیت‌کوین را به سراشیبی سقوط کشاند آقای پزشکیان، عبور عزتمندانه به یک برنامه ملی نیاز دارد مقایسه دو افسانه؛ کلت M1911 آمریکا در برابر توکارف TT-33 شوروی؛ کدام یک برنده است؟ عکس روز ناسا از «پای شکارچی» و «سر جادوگر»! هشدار قرمز آنفلوانزا در ایران؛ ۱۴ استان در وضعیت هشدار بالا