مسئول و شفافيت عملکرد در پيشگاه مردم

روزنامه آفرینش نوشت:

از شور بختي مردم است ، يا خوش بختي مسئولان ، که هر بار مشکلي اجتماعي پيش مي آيد که مردم در معناي عامش ، در کانون آن قرار دارند ، اتفاقي حادث مي شود ، که آن مشکل اجتماعي و تبعاتش ، در محاق فراموشي فرو مي رود و ديگر کسي به آن برگشت نمي کند ، پرسش گري از آن تمام مي شود ، و مطالبات ، از ياد مي روند يا دست کم گرفته مي شوند يا به هيچ انگاشته مي شوند؛ انگار که مشکل و مطالبه ي مردم ، تاريخ انقضاء داشته باشد و پس از گذشت آن تاريخ ، نه مردم حق پرسش گري دارند و نه مسئول تعهدي در پاسخ گويي.

متاسفانه ، جامعه ي ما در گير تلاطم هاي اقتصادي بسياري است که در اکثر آن ها رد پاي همان مسئوليني ديده مي شود که مردم آن ها را انتخاب کرده و بر مصدر امور خود گمارده اند. هر مسئولي که در پي افشاگري يک فساد يا در بهترين شکلش يک کوتاهي اقتصادي برمي آيد ، مسئول ديگري ، از گوشه اي ديگر سربر مي کند که اگر افشا کنيد ، افشا مي کنيم ! اگر سند ارائه دهيد ، سند ها در دست دارم ! و مردم ، نه از چند و چون ماجرا ( آن چنان که حقشان است ) با خبرند ، و نه از سرانجام چنين جنگ هاي زرگري آگاه مي شوند و صرفا ، شگفت زده و مبهوت ، ناظر مصالحه ها و تباني ها ، لابي گري ها و يارگيري ها هستند .

کلمه ي مسئول ، سوال و پرسشگري را در ذات خود دارد ، و فرد مسئول ، خواسته يا ناخواسته ، در معرض قضاوت و انتقاد و پرسش قرار دارد و موظف است که پاسخ بدهد، حتي در جايي که از او سوال نمي شود ، او به عنوان مسئول ، خود بايد آگاه از وظايف ويژه اي که با انتخاب شدن از سوي مردم به او سپرده شده ، امر پاسخ گويي را ايفا کند. او براي انجام اموري که به او سپرده شده ، همچنان که مراقبان در برج هاي مراقبت ، بايد در فضايي قرار بگيرد که از همه طرف ، هم ببيند و هم ديده شود.

آيا ما مردم ، در پروسه ي انتخاب ، متوجه اين ويژگي مهم مسئول هستيم. آيا مي دانيم که اگر مسئول ، مدام پاسخ ندهد و شفاف سازي نکند و از هر طرف قابل ديدن نباشد ، و در روند ايفاي نقش خود ، نقاط کوري ايجاد کرده باشد ، بهتر است که از آن مسند ، پياده شود و به شغل سابقش برگردد ؟! که اي بسا در همان شغل سابقش مفيدتر باشد و بهتر بتواند به مردم خدمت کند ؛ اگر واقعا هدفش از اين همه تلاش و چالش ، خدمت بوده باشد.

بنا به ضرورت وجود يک فصل الخطابِ چند و چون ناپذير اين مقال را با سخني از رهبر انقلاب به پايان مي برم و اميدوارم " مسئول " در معناي لغوي و ذاتي اش و نيز در بستر اجتماعي و سياسي اش ، اندکي تامل کرده ، در خود فرو رفتگي را تجربه کند. " شفافيت معنايش اين است که مسئول در جمهورى اسلامى عملکرد خودش را به طور واضح در اختيار مردم قراربدهد . "