تاریخ:
گل اول چادرملو به نفت آبادان توسط رضا میرزایی 
درس نود
ناحق نگوئيم ، جهان سخت سست بنياد است
روزنامه آفرینش نوشت:
حوادث دردناک و غم بار ، جان و روح مردمان سرزمين ما را نشانه رفته اند و آن چنان سريع و پي در پي از پس هم فوران مي کنند که فرصت عکس العمل هاي منطقي و درست را از همه ي ارکان جامعه باز مي ستانند. حتي عدم توانايي براي انديشيدن و تصميم درست گرفتن و تدبير منطقي نيز، خود از همان نوع فاجعه هايي است که بر ما مي گذرد.
ما را چه شده است ؟ چه کرده ايم در محضر ناسوت و ملکوت ، که مستحق چنين عقوبت هايي شده ايم ؟ چه کم گذاشته ايم در حق جهان و جان خود و روح يکديگر که ديگر صبر " فلک " تمام شده است و از منجيق خود بر ما تير فتنه مي بارد. چگونه شده است که نه خود بر يکديگر رحم مي کنيم ، نه طبيعت . در جايي از بي مبالاتي ها و بي مسئوليتي هاي خود ضربه مي بينيم و در جايي ديگر سيلاب ، خانه و آشيانه هاي بناشده بر بادِ کپر نشينان را مي برد. و خبر فاجعه ، اگر به اندازه و تا حد اغراق در گوش و چشم ما فرو نرود، نه آن را مي بينيم و نه آن را جدي مي گيريم. " رسانه " در فرا آوردن و هدايت مردم در جهت هايي که خودش لازم و مناسب مي بيند ، نقش تاثير گذار و مهمي دارد.
همچنان که يکي از کپر نشينان سيل زده مي گفت : چون تلويزيون از ما فيلم و خبر پخش نکرد ، مردم هم ما را نديدند و کمکي براي ما نفرستادند. در واقع ، با رسانه اي شدن است که يک حادثه ، فاجعه محسوب مي شود و يک فاجعه اصلا ديده نمي شود. رسانه در آني هم مي تواند باري از دوش ملتي بردارد و نيز مي تواند به درد و مشکلات ملتي خيانت کند. " چشم رسانه " آن نگاهي است که مي تواند با چرخشي به جا يا نا به جا حساب شده يا هدايت شده ، جامعه اي را نجات دهد يا مضمحل کند. و البته شوربختانه ، رسانه در هر حالتي ، وابسته به سليقه و تمايلات توليد کنندگان و حمايت کنندگان خود است. آن ها بخواهند ، فاجعه ، وسعت مي گيرد و منتشر مي شود و اگر نخواهند ، فاجعه ، ناديده گرفته مي شود.
اين هم از فاجعه هايي است که بر سرزمين ما مي رود. هر رسانه ، از ديداري گرفته تا شنيداري و خواندني ، تنها در صورتي به اخبار حوادث و فجايع مي پردازد که خود لازم بداند و اين لزوم را نيز خود تشخيص مي دهد اين تشخيص ، جايي در ميان نياز واقعي مردم ندارد؛ توجه يا عدم توجه رسانه هم زمان ، نياز جامعه را هم اشباع مي کند و هم موجب مي شود اين نياز ناديده گرفته شود. کفه هاي سنجه ي وجدان و عواطف ما با فرکانس رسانه ها بالا و پايين مي شود. و ما اکنون ، درست بر لبه ي جهاني ايستاده ايم که رسانه ، کنترل ناپذير ترين يکه تاز ميدان است.
حوادث دردناک و غم بار ، جان و روح مردمان سرزمين ما را نشانه رفته اند و آن چنان سريع و پي در پي از پس هم فوران مي کنند که فرصت عکس العمل هاي منطقي و درست را از همه ي ارکان جامعه باز مي ستانند. حتي عدم توانايي براي انديشيدن و تصميم درست گرفتن و تدبير منطقي نيز، خود از همان نوع فاجعه هايي است که بر ما مي گذرد.
ما را چه شده است ؟ چه کرده ايم در محضر ناسوت و ملکوت ، که مستحق چنين عقوبت هايي شده ايم ؟ چه کم گذاشته ايم در حق جهان و جان خود و روح يکديگر که ديگر صبر " فلک " تمام شده است و از منجيق خود بر ما تير فتنه مي بارد. چگونه شده است که نه خود بر يکديگر رحم مي کنيم ، نه طبيعت . در جايي از بي مبالاتي ها و بي مسئوليتي هاي خود ضربه مي بينيم و در جايي ديگر سيلاب ، خانه و آشيانه هاي بناشده بر بادِ کپر نشينان را مي برد. و خبر فاجعه ، اگر به اندازه و تا حد اغراق در گوش و چشم ما فرو نرود، نه آن را مي بينيم و نه آن را جدي مي گيريم. " رسانه " در فرا آوردن و هدايت مردم در جهت هايي که خودش لازم و مناسب مي بيند ، نقش تاثير گذار و مهمي دارد.
همچنان که يکي از کپر نشينان سيل زده مي گفت : چون تلويزيون از ما فيلم و خبر پخش نکرد ، مردم هم ما را نديدند و کمکي براي ما نفرستادند. در واقع ، با رسانه اي شدن است که يک حادثه ، فاجعه محسوب مي شود و يک فاجعه اصلا ديده نمي شود. رسانه در آني هم مي تواند باري از دوش ملتي بردارد و نيز مي تواند به درد و مشکلات ملتي خيانت کند. " چشم رسانه " آن نگاهي است که مي تواند با چرخشي به جا يا نا به جا حساب شده يا هدايت شده ، جامعه اي را نجات دهد يا مضمحل کند. و البته شوربختانه ، رسانه در هر حالتي ، وابسته به سليقه و تمايلات توليد کنندگان و حمايت کنندگان خود است. آن ها بخواهند ، فاجعه ، وسعت مي گيرد و منتشر مي شود و اگر نخواهند ، فاجعه ، ناديده گرفته مي شود.
اين هم از فاجعه هايي است که بر سرزمين ما مي رود. هر رسانه ، از ديداري گرفته تا شنيداري و خواندني ، تنها در صورتي به اخبار حوادث و فجايع مي پردازد که خود لازم بداند و اين لزوم را نيز خود تشخيص مي دهد اين تشخيص ، جايي در ميان نياز واقعي مردم ندارد؛ توجه يا عدم توجه رسانه هم زمان ، نياز جامعه را هم اشباع مي کند و هم موجب مي شود اين نياز ناديده گرفته شود. کفه هاي سنجه ي وجدان و عواطف ما با فرکانس رسانه ها بالا و پايين مي شود. و ما اکنون ، درست بر لبه ي جهاني ايستاده ايم که رسانه ، کنترل ناپذير ترين يکه تاز ميدان است.
لینک کوتاه: کپی لینک
پشت پرده جدایی ساپینتو از استقلال؛ روایت جنجالی سرمربی پرتغالی رئیسجمهور ایرلند خطاب به ترامپ: عادیسازی جنگ قابلقبول نیست تداوم حملات هوایی اسرائیل به خاک لبنان بازار اجاره خودرو؛ از پژو ۲۰۷ روزی ۳ میلیون تا پورشه ۳۵ میلیونی بازداشت عامل ترور شهید «کاکدرویشی» در پیرانشهر اللهیار صیادمنش گل زد، اما تعویضش ورق بازی را به سود گورنیک برگرداند تصادف زنجیرهای در محور یاسوج-اصفهان ۶ کشته و ۴ مصدوم برجا گذاشت هشدار زلنسکی درباره کمبود موشکهای پاتریوت وحید هاشمیان همچنان ناراضی است؛ چرا پرسپولیسیها از جدایی او راضی بودند؟ CLK 63 AMG Black Series؛ مرسدسی که یک هیولای پنهان دارد! (+عکس) شکایت ۵۰۰ میلیاردی اسپانسر سابق پرسپولیس و استقلال رد شد قانون جدید فوتبال هلند؛ یک پرتاب مواد آتشزا و پایان فوری مسابقه تیم ملی ایران دوباره به مصاف ازبکستان و روسیه میرود حوثیها در بابالمندب؛ تهدید کشتیرانی و صادرات نفت عربستان حملات جنگنده های عربستان به یمن: هر ۲۲ دقیقه یک بار!