کابينه ي ترامپ و تفکرات اپيمتئوسي *

روزنامه آفرینش نوشت:

آن چنان که از شخصيت ويژه ي ترامپ و تصميم گيري هاي خودسرانه و نمي گويم عجولانه اش ( چرا که او همچون اپيمتئوس در افسانه هاي يونان، اول حرف مي زند ، سپس فکر مي کند! ) برمي آيد ، مکانيزم خاصي در انتخاب اعضاي کابينه ، از نوع منطقي که حداقل جهان ديپلماتيک امروز با آن آشنا و آموخته است ، ديده نمي شود. اما قطعا ، اين نوع انتخاب ها ، که برخاسته از ذهنيت خاص خود ترامپ است با پيش زمينه ها وبرداشت هاي خاصي که از چهان و معادلاتش دارد ، منطقي ويژه در دل خود نهفته دارد.

بسياري معتقدند که کابينه ي ترامپ ، مجموعه اي است از سفيد پوستان ثروتمند؛ افرادي که تجربه ي چنداني در امور سياسي و کشورداري ندارند. آنان که کابينه ي ترامپ را با چنين ديدي مي نگرند ، نظرگاهي مبتني بر تفکرات نژادپرستانه و نيز جنسيت گرايانه ي ترامپ دارند. در حالي که با نگاهي دقيق به اعضاي کابينه ، و البته نه با تاکيد بر آن حداکثرسفيد و ثروتمند، مي بينيم که در کابينه ي ترامپ هم زنان حضور دارند و هم افرادي از نژادهاي ديگر. دم دست ترين مثال آن انتخاب خانم " نيکي هالي " آسيايي – آمريکايي، به عنوان سفيردائم آمريکا در سازمان ملل متحد است. بانويي که از منتقدان سفت و سخت ترامپ بود . اين جاست ، آن نقطه اي که نمي توان به اين اجماع رسيد که ترامپ رويکردي " ديگري " ستيز (ديگراني که شامل مهاجران ، غير سفيد پوستان و زنان مي شود ) دارد.

ترامپ ، همچنان که تا کنون نشان داده ، بسيار عملگراست ، و در اين پروسه ، بيشتر به منافع آني خود و دار و دسته اش فکر مي کند. او در آني تصميم مي گيرد و عمل مي کند. آن گاه اين اطرافيان او هستند که با تحليل ها و توجيهات خود ، به جمع و جور کردن اين تصميمات اقدام و تلاش مي کنند قائله را طوري به سرانجام برسانند که هم رضايت ترامپ حاصل شود و هم از اعتراض و اغتشاش جلوگيري شود.

هنوز براي قضاوت در مورد ترامپ ، تصميم ها و ديدگاه هايش زود است هنوز نمي توان به يک نظر قطعي در مورد نحوه ي تفکر او دست يافت. گويا خود او به عمد ، با رفتارهاي پريشان و آشفته ، بر اين ماجرا دامن مي زند ؛ و دولتمردان را به اين چالش فرا مي خواند که براي شناختن ترامپ ، بايد وارد رينگي شد که او تعيين مي کند. او ، در طول سالياني که شغلي جز تجارت نداشته ، با اين روند و بازي در عرصه ي اجتماع و اقتصاد آمريکا ، " آدم هايش " را کنترل و کد گذاري کرده است. ساده انديشانه خواهد بود اگر بپنداريم که او ، در سياست ،رفتاري فراتر و متفاوت تر از آن چه که در تخصص دارد ؛ يعني تجارت و کنترل بازار و افراد ، داشته باشد.

ترامپ علاقه اي مضحک به کنترل همراه با پرخاشگري دارد و هرگز هم درپي پنهان کردن اين خصيصه ي خود نبوده است . اما البته ، اطرافيانش ، با همين شناخت از شخصيت او ، وي را کنترل مي کنند. ترامپ ، اپيمتئوس وار ، وارد جهاني شده است که در آن ، تفکر و پيش بيني و مشاوره ، حرف نخست را مي زند. کاري که او نشان داده است ، ناتوان از آن است.

* اپيمتئوس در اساطير يونان ، نيمه انسان ، نيمه ايزدي بود که هميشه بدون فکر سخن مي گفت و اغلب مجيور مي شد عواقب سخنان نسنجيده اش را بر دوش کشيده ، جبران کند.