تاریخ:
نیمی از حملات قلبی بدون علائم هشدار رخ می‌دهند 
درس صد و یک
احمدی‌نژاد و پروژه حذف سینمای مستقل
اصغر نعیمی در خبرآنلاین نوشت:
سال ١٣٨٨ و در ابتدای روی كار آمدن دولت دهم متوسط هزینه تمام شده یك فیلم سینمایی با حضور دو سوپراستار مطرح بین دویست تا سیصد میلیون تومان بود. چهار سال بعد و در سال ٩٢ هزینه تولید همان فیلم بین هشتصد تا یك میلیارد و سیصد میلیون تومان، یا حتی بیشتر، تمام می‌شد.
در دولت دهم هزینه تولید حداقل ٤ تا ٥ برابر افزایش پیدا كرد و از سوی دیگر دولت با راه انداختن جریان موسوم به فیلم های فاخر و پرهزینه سطح هزینه ها و دستمزدها را افزایش داد، در هیچ دوره ای مثل این چهار سال مواجه با ورود افراد گمنام و سرمایه‌های مشكوك به عرصه تهیه‌كنندگی نبودیم. این‌ها آمدند و در كنار دولت در تقابل و رقابت با بخش خصوصی و سینمای مستقل قرار گرفتند و نتیجه از پیش مشخص بود.
طبیعی است مثلاً بازیگری كه دستمزدش برای حضور در یك پروژه وابسته ناگهان افزایشی ده برابری پیدا می كرد و در فلان پروژه دولتی سیصد میلیون یا بیشتر می‌گرفت دیگر امكان تطبیق دستمزد خود با شرایط بخش خصوصی و مستقل را از دست می‌داد و سینمای كم‌بنیه مستقل هم قدرت رقابت با دولت و سرمایه گذاران وابسته را نداشتند.
خلاصه كنم و تمام:
معتقدم تزریق بی‌معیار سرمایه های دولتی و مشكوك و گران كردن تولید یكی از سیاست های حساب شده دولت احمدی نژاد برای به انقیاد در آوردن هنرمندان، تحدید سینمای غیر وابسته و از میدان به در كردن سینماگران مستقل بوده.
سال ١٣٨٨ و در ابتدای روی كار آمدن دولت دهم متوسط هزینه تمام شده یك فیلم سینمایی با حضور دو سوپراستار مطرح بین دویست تا سیصد میلیون تومان بود. چهار سال بعد و در سال ٩٢ هزینه تولید همان فیلم بین هشتصد تا یك میلیارد و سیصد میلیون تومان، یا حتی بیشتر، تمام می‌شد.
در دولت دهم هزینه تولید حداقل ٤ تا ٥ برابر افزایش پیدا كرد و از سوی دیگر دولت با راه انداختن جریان موسوم به فیلم های فاخر و پرهزینه سطح هزینه ها و دستمزدها را افزایش داد، در هیچ دوره ای مثل این چهار سال مواجه با ورود افراد گمنام و سرمایه‌های مشكوك به عرصه تهیه‌كنندگی نبودیم. این‌ها آمدند و در كنار دولت در تقابل و رقابت با بخش خصوصی و سینمای مستقل قرار گرفتند و نتیجه از پیش مشخص بود.
طبیعی است مثلاً بازیگری كه دستمزدش برای حضور در یك پروژه وابسته ناگهان افزایشی ده برابری پیدا می كرد و در فلان پروژه دولتی سیصد میلیون یا بیشتر می‌گرفت دیگر امكان تطبیق دستمزد خود با شرایط بخش خصوصی و مستقل را از دست می‌داد و سینمای كم‌بنیه مستقل هم قدرت رقابت با دولت و سرمایه گذاران وابسته را نداشتند.
خلاصه كنم و تمام:
معتقدم تزریق بی‌معیار سرمایه های دولتی و مشكوك و گران كردن تولید یكی از سیاست های حساب شده دولت احمدی نژاد برای به انقیاد در آوردن هنرمندان، تحدید سینمای غیر وابسته و از میدان به در كردن سینماگران مستقل بوده.
لینک کوتاه: کپی لینک
قتل پدر و مادر مقابل چشمان کودک ۸ ساله/ قاتل استاد دانشگاه در آستانه قصاص(+عکس) طاعون چطور منتقل می‌شود و چه علائمی دارد؟ طاق نصرت در شهر «سن پطرزبورگ» به مناسبت ورود «مظفرالدین شاه» (عکس) واتساپ جلوی لاگین شدن با گوشی‌های قدیمی را می‌گیرد! راه‌اندازی اولین سیستم تجویز خودکار داروی جهان بدون نیاز به پزشک عبور زمین از ۷ مرز از ۹ مرز ایمن حیاتی؛ نتیجه نگران‌کننده گزارش سلامت سیاره‌ای ۲۰۲۶ مدیرمسئول کیهان: قالیباف را رئیس هیئت مذاکراه کننده کردند تا مجلس را تعطیل کنند! آموزش زبان انگلیسی به سبک عصر ایران / درس صد و یک فشار خونتان بالاست یا فقط اشتباه اندازه گرفته‌اید؟/ یافته مهم متخصصان جانز هاپکینز ژاپنی‌ها پولشان را کجا سرمایه‌گذاری می‌کنند؟ / اعلام درآمد متوسط شاغلان در ژاپن / درآمد مردان چقدر از زنان بیشتر است؟ طرح استیضاح عراقچی یک روزنامه: سکوت دولت در برابر جنگ خاموش طالبان علیه ایران تحقیق علمی ؛ راهکاری برای بهبود یبوست ادعای یک سایت داخلی: امارات ۴ زندانی ایرانی را تحویل اسرائیل داد لیندا کیانی، بازیگر «خجالت نکش»، با استایل مشکی در جشنواره لاهیجان (+عکس)