تاریخ:
قهرمان پان‌آمریکن هم حریف یزدانی نشد؛ برد تماشایی در یک کشتی پرامتیاز! 
درس صد و یازده
احمدی‌نژاد و پروژه حذف سینمای مستقل
اصغر نعیمی در خبرآنلاین نوشت:
سال ١٣٨٨ و در ابتدای روی كار آمدن دولت دهم متوسط هزینه تمام شده یك فیلم سینمایی با حضور دو سوپراستار مطرح بین دویست تا سیصد میلیون تومان بود. چهار سال بعد و در سال ٩٢ هزینه تولید همان فیلم بین هشتصد تا یك میلیارد و سیصد میلیون تومان، یا حتی بیشتر، تمام می‌شد.
در دولت دهم هزینه تولید حداقل ٤ تا ٥ برابر افزایش پیدا كرد و از سوی دیگر دولت با راه انداختن جریان موسوم به فیلم های فاخر و پرهزینه سطح هزینه ها و دستمزدها را افزایش داد، در هیچ دوره ای مثل این چهار سال مواجه با ورود افراد گمنام و سرمایه‌های مشكوك به عرصه تهیه‌كنندگی نبودیم. این‌ها آمدند و در كنار دولت در تقابل و رقابت با بخش خصوصی و سینمای مستقل قرار گرفتند و نتیجه از پیش مشخص بود.
طبیعی است مثلاً بازیگری كه دستمزدش برای حضور در یك پروژه وابسته ناگهان افزایشی ده برابری پیدا می كرد و در فلان پروژه دولتی سیصد میلیون یا بیشتر می‌گرفت دیگر امكان تطبیق دستمزد خود با شرایط بخش خصوصی و مستقل را از دست می‌داد و سینمای كم‌بنیه مستقل هم قدرت رقابت با دولت و سرمایه گذاران وابسته را نداشتند.
خلاصه كنم و تمام:
معتقدم تزریق بی‌معیار سرمایه های دولتی و مشكوك و گران كردن تولید یكی از سیاست های حساب شده دولت احمدی نژاد برای به انقیاد در آوردن هنرمندان، تحدید سینمای غیر وابسته و از میدان به در كردن سینماگران مستقل بوده.
سال ١٣٨٨ و در ابتدای روی كار آمدن دولت دهم متوسط هزینه تمام شده یك فیلم سینمایی با حضور دو سوپراستار مطرح بین دویست تا سیصد میلیون تومان بود. چهار سال بعد و در سال ٩٢ هزینه تولید همان فیلم بین هشتصد تا یك میلیارد و سیصد میلیون تومان، یا حتی بیشتر، تمام می‌شد.
در دولت دهم هزینه تولید حداقل ٤ تا ٥ برابر افزایش پیدا كرد و از سوی دیگر دولت با راه انداختن جریان موسوم به فیلم های فاخر و پرهزینه سطح هزینه ها و دستمزدها را افزایش داد، در هیچ دوره ای مثل این چهار سال مواجه با ورود افراد گمنام و سرمایه‌های مشكوك به عرصه تهیه‌كنندگی نبودیم. این‌ها آمدند و در كنار دولت در تقابل و رقابت با بخش خصوصی و سینمای مستقل قرار گرفتند و نتیجه از پیش مشخص بود.
طبیعی است مثلاً بازیگری كه دستمزدش برای حضور در یك پروژه وابسته ناگهان افزایشی ده برابری پیدا می كرد و در فلان پروژه دولتی سیصد میلیون یا بیشتر می‌گرفت دیگر امكان تطبیق دستمزد خود با شرایط بخش خصوصی و مستقل را از دست می‌داد و سینمای كم‌بنیه مستقل هم قدرت رقابت با دولت و سرمایه گذاران وابسته را نداشتند.
خلاصه كنم و تمام:
معتقدم تزریق بی‌معیار سرمایه های دولتی و مشكوك و گران كردن تولید یكی از سیاست های حساب شده دولت احمدی نژاد برای به انقیاد در آوردن هنرمندان، تحدید سینمای غیر وابسته و از میدان به در كردن سینماگران مستقل بوده.
لینک کوتاه: کپی لینک
معامله بزرگ ترامپ؛ ۱۷ میدان نفتی در دست یک شرکت ناشناخته اعتراضات فرانسه همچنان ادامه دارد کایل دیک با شکست رقیب آذربایجانی، طلای ۸۶ کیلوگرم جهان را گرفت هشدار عجیب سفارت آمریکا در مسکو رئیس ستادکل نیروهای مسلح: بانک جدیدی از اهداف و دارایی‌های دشمن در دستور کار است ترامپ مدعی احتمال دستیابی به صلح اوکراین در نشست گروه ۲۰ شد حمله پهپادی و حریق در انبار روست‌نفت؛ پروازها در «شرمتیوو» محدود شدند مهلت ثبت‌نام آزمون دکتری ۱۴۰۶ تا ۱۵ آبان تمدید شد زلنسکی برای دیدار با اردوغان وارد استانبول شد پیکان با هت‌تریک حجت احمدی از سد مس شهر بابک گذشت چهره ترسناک هالووین در اوایل قرن بیستم؛ زمانی که خبری از لباس های آماده نبود! (تصویری) هشدار سازمان ملل نسبت به وخامت بحران آوارگی در غزه در آستانه فصل سرد پرسپولیس با برد مقابل نساجی دوباره صدرنشین لیگ برتر شد مقررات برخورد با خودروهای دودزا؛ تعلیق معاینه فنی و پلاک اعزام به تعمیرگاه تکلیف ۲۶ هزار متقاضی اسقاط خودروهای فرسوده مشخص شد؛ مهلت ۶۰ روزه