سریال‎های تلویزیونی ماه رمضان و دلسردی مخاطبان

عصرایران - ماه رمضان 96 صدا و سیما مانند سال های قبل سریال های متفاوتی برای مخاطبان رسانه ملی تدارک دیده بود. اگر چه از سریال های کمدی خبری نبود و دیگر نامی از رضا عطاران (که می تواند برگ برنده تلویزیون باشد) و «پایتخت» سیروس مقدم به میان نیامد، اما صدا و سیما با محوریت دو سریال «نفس» در شبکه سه و سریال «زیر پای مادر» در شبکه اول تصمیم داشت مخاطبان خود را در شب های رمضان سرگرم کند.

اگر از شبکه "آی فیلم" و استقبال نسبی مخاطبان از پخش سریال های تکراری و گاها خاطره انگیز آن بگذریم، صدا و سیما ماه رمضان 96 نتوانست انتظار مخاطبان وفادار خود را برآورده کند. سریال «نفس» که با موضوع زندگی یک جوان که در بحبوحه وقایع انقلاب رازی در زندگی اش فاش می شود در شبکه سه تولید و پخش شد، نتوانست انتظار مخاطبان را برآورده کند و با استقبال مواجه شود. سریالی که اساسا پخش آن در ماه رمضان یک بدسلیقگی تمام عیار بود و شاید به نوعی خود سریال نیز قربانی تصمیم غلط مدیران سیما برای پخش در ماه رمضان شد. در حالی که مخاطبان پیش از این عادت کرده بودند در این ماه حداقل یک سریال کمدی را از یکی از شبکه های سیما تماشا کنند.

اما سریالی که در شب های ماه رمضان 96 با استقبال نسبی مخاطبان سیما مواجه شد، سریال «زیر پای مادر» به نویسندگی سعید نعمت الله و کارگردانی بهرنگ توفیقی بود. تیمی که پیش از این سریال «پشت بام تهران» را برای شبکه اول تولید کرده بودند، این بار با ترکیبی شبیه همان ترکیب و با قصه ای متفاوت و در ابتدا جذاب مهمان خانه های مردم شده بودند.

علی رغم حواشی که این سریال به خصوص بعد از نشست خبری آن با خود به همراه داشت، اما استقبال نسبی مردم از قصه آن باعث شد تا وفادارانه تا انتها به تماشای آن بنشینند اما عدم پخش قسمت آخر در زمان مورد نظر از تلویزیون و موکول کردن آن به شب بعد، شایعاتی را در مورد تغییر در پایان بندی سریال ایجاد کرد، در حدی که شنیده می شود پایان قصه کاملا تغییر کرده است و این پایان بندی آن خروجی نبوده که از ابتدا در ذهن سازندگان سریال بوده است.

در این میان حتی پریوش نظریه، بازیگر نقش «رخساره» در این سریال با انتشار پستی در صفحه اینستاگرام خود به پایان بندی سریال واکنش نشان داد.

تغییر عجیب و غیرمنتظره در پایان سریال «زیر پای مادر» که به نظر می رسد ناشی از تصمیم های سلیقه ای مدیران از پشت میزهایشان باشد به عنوان یک نمونه از نمونه های فراوان تصمیم های نادرست در این سازمان، چیزی جز دلسردی برای مخاطبان و همراهان همیشگی صداوسیما به همراه ندارد و این تصمیم های غلط و محافظه کارانه بی اعتمادی عمومی نسبت به صداوسیما را تقویت می کند. همانقدر که باید بابت تولید و پخش برنامه های موفق از صداوسیما تقدیر کرد، چندین برابر بیش از آن باید بابت بی توجهی به خواست و تمایل افکار عمومی و تولید برنامه های ضعیف و سطحی از سازمان صداوسیما که از بودجه بیت المال ارتزاق می کند توضیح خواست و انتقاد کرد.