فیلم بیشتر »»
کد ۵۴۹۱۱۸
انتشار: ۱۱:۲۹ - ۲۵-۰۴-۱۳۹۶

هوش و مهندسی مصر باستان را در یک ستون سنگی (+عکس)

عصر ایران
آن‌ها معمولا در ورودی معابد قرار می‌گرفتند و نشانه هوش و مهندسی مصریان باستان هستند؛ بنابراین مورد علاقه تمدن‌های بعدی قرار گرفتند و بیش از نیمی از ابلیسک‌های باستانی باقی مانده درواقع بیرون از مصر هستند و به خصوص مورد توجه رومیان قرار گرفتند به طوری که ۱۳ ابلیسک در ایتالیا وجود دارد.
برترین ها - اُبلیسک هرم‌سنگ به ستون‌های سنگی چهارگوش و بلندی با نوک هرمی گفته می‌شود. ابلیسک ناتمام در بستر عظیمی از سنگ گرانیت در آسوان در مصر، نگاهی فوق العاده به روش‌های ساخت و ساز این مونومان‌های یکپارچه ارائه می‌دهد.

اگر این ابلیسک کامل می‌شد ۴۲ متر ارتفاع و حدود ۱۲۰۰ تن وزن داشت. تصور می‌شود فرعون زن، هتشپسوت در سلسله هجدهم، حدود ۳۵۰۰ سال پیش دستور ساخت این ابلیسک را داده است.
 
اما ابلیسک‌ها چه هستند؟ مونومان‌های مخروطی چهارگوشی هستند که توسط مردم مصر باستان ساخته می‌شدند و ما آن‌ها را ابلیسک می‌نامیم که از واژه یونانی ابلیسکوس گرفته شده است.

آن‌ها معمولا در ورودی معابد قرار می‌گرفتند و نشانه هوش و مهندسی مصریان باستان هستند؛ بنابراین مورد علاقه تمدن‌های بعدی قرار گرفتند و بیش از نیمی از ابلیسک‌های باستانی باقی مانده درواقع بیرون از مصر هستند و به خصوص مورد توجه رومیان قرار گرفتند به طوری که ۱۳ ابلیسک در ایتالیا وجود دارد.

پس چه اتفاقی افتاد که ابلیسک آسوان نیمه کاره ر‌ها شد؟ شاید این ابلیسک متناسب با توانایی هایشان نبود، زیرا یک سوم بزرگتر از ابلیسک‌های قبلی بود که ساخته بودند و ترک بزرگی که هنگام بیرون کشیدن آن از بستر سنگی ایجاد شد باعث شد آن را به همان صورت ر‌ها کنند. اکنون این ابلیسک به عنوان یک موزه فضای باز عمل می‌کند که دید خوبی به تکنیک‌های ساخت و ساز مصر باستان می‌دهد.


حکاکی و استخراج این مونومان مستقیما از بستر سنگی یک تکنیک رایج بود و از ساییدن توپ‌های سنگی استفاده می‌شد تا نقص‌ها را برطرف کند و سطح را صاف و یکدست کند. هنوز هم نمونه هایی از این توپ‌های دولریتی در سایت آسوان وجود دارند. دولریت که سخت‌تر از گرانیت است بعد از بار‌ها ساییدن روی سطح سنگ ترک نمی‌خورد و نمی‌شکند.

یکی از جالب‌ترین جنبه‌های ابلیسک ناتمام این است که به ما اجازه می‌دهد ببینیم آن‌ها چطور این ساختار عظیم را بدون اینکه ترک بخورد از بستر سنگی بیرون می‌کشیدند. باورنکردنی به نظر می‌رسد، اما جواب چوب مرطوب است. کارگران با ایجاد حفره‌های کوچک خطی ایجاد می‌کردند که با قلم‌های چوبی خشک پر می‌شد. سپس قلم‌ها را بار‌ها و بار‌ها در آب خیس می کردند و باور کنید یا نه، انبساط این چوب‌ها موجب می‌شد تا سنگ کنده شده از بسترش جدا شود.
ارسال به دوستان
captcha
اختراع باستانی ایرانی که هنوز مایه شگفتی است(+عکس) ایرانیان چگونه صاحب «نام خانوادگی» شدند؟ سیستم‌عامل زندگی چیست؟ راهنمای جامع مدیریت کارها، عادت‌ها و بار ذهنی سیر را در یخچال نگذارید؛ قانون طلایی نگهداری سیر تنهایی با انزوای اجتماعی فرق دارد؛ کدام یک می‌تواند ما را بیمار کند؟ تفاوت اضطراب کودک‌ با لجبازی و حساسیت/ کودک مضطرب را سرزنش نکنید نشانه‌های زودهنگام افسردگی فرزندان که والدین نادیده می‌گیرند ایرانیان قدیم‌ها چطور عاشق می‌شدند؟ مردم ری در برابر لشکر اسکندر مقدونی/ نخستین نبرد شهری سازمان‌یافته مقابل قدرتمندترین لشکر جهان باستان سالانه چند هواپیمای مسافربری در جهان اسقاط می‌شود؟ + طول عمر و معیارهای بازنشستگی وقتی هیچ‌چیز عادلانه نیست؛ سختی‌های زندگی چگونه جهان‌بینی ما را بازسازی می‌کنند؟ سقوطِ معمارِ ساواک؛ چرا تیمور بختیار از نمادِ قدرت به مخالفِ دربار تبدیل شد؟ ۵ باور اشتباه درباره موفقیت که آرامش را از شما می‌دزدند نخستین چراغ راهنمایی جهان چگونه متولد شد؟ چه عینک آفتابی به فرم صورت شما می‌آید؟ ترفند ۵ ثانیه‌ای برای انتخاب مدل مناسب