جهانگرد ایرانی برای معرفی ایران پا به رکاب می‎شود

گردشگری از دیرباز، مقوله ای جذاب برای تمام آدم های سراسر دنیا بوده است و از میان تمام جهانگردان در دنیا شاید حدود 100 نفر با دوچرخه دنیا را می گردند که هر کدام اهداف گوناگونی را دنبال می کنند.

به گزارش خبرنگار "عصرایران"، حمیدرضا میرسعید قاضی یکی از همین دوچرخه سواران جهانگرد است که به عنوان یک ایرانی از سال گذشته اقدام به جهانگردی کرده و حال حاضر در صدد برنامه ریزی برای آغاز دومین سفر خود است.

او در ابتدا از هدفی که عامل شروع سفرهایش با دوچرخه بوده صحبت می کند و می گوید:« همیشه به این فکر می‌کردم که چطور می‌توانم به عنوان یک انسان تاثیر مثبتی روی زمین بگذارم. به همین دلیل با علاقه‌ای که به دوچرخه سواری داشتم، تصمیم به جهانگردی با دوچرخه گرفتم.»

او ادامه داد:«خیلی‌ها با اطلاع از تصمیم من به جهانگردی انگیزه گرفتند و من از این اتفاق بی نهایت خوشحالم. به همین دلیل اصلی‌ترین هدفم را ایجاد انگیزه در کسانی که به مرز ناامیدی در زندگی رسیده‌اند قرار داده‌ام.»

قاضی درباره سفرش می گوید: «سال گذشته با دوچرخه دو کشور ترکیه و قبرس را دور زدم و حال عزم سفر به سه کشور آذربایجان، ارمنستان و گرجستان هستم.» 

این دوچرخه سوار 62 ساله سفر پیش روی خود را 3 ماهه پیش بینی کرده است اما تخمین می زند تا 1 سال هم طول بکشد.

او درباره هدفش اینگونه توضیح می دهد:«چنین کاری ایجادانگیزه در انسان هایی است که هیچ انگیزه ای برای زندگی کردن ندارند. شعارم «یک اتومبیل کمتر» و «ورزش را جایگزین سیگار کنیم» است و قصد دارم با برقراری ارتباط میان کشورهای مذکور، ایران را به عنوان یک جاذبه گردشگری به آنها بشناسانم و توجه آنها را به سمت ایران جلب کنم.»

قاضی معتقد است برای جهانگردی باید با وابستگی‌ها مبارزه کرد چرا که برای چنین سفرهایی نمی‌توان زمان مشخصی تعیین کرد: «من ریسمان وابستگی‌ها را بریدم و خانواده‌ام را متقاعد کردم که با دلایلی مثل سختی دوری و دلتنگی با سفرهایم مخالفت نکنند. برای این کار کاملا منطقی برخورد کردم و به فرزندان گفتم وابستگی به من کمکی به شما نخواهد کرد. خوشبختانه اعضای خانواده‌ام با این مسئله کنار آمده‌اند و مشکلی در این زمینه نداریم..»

این جهانگرد که به زبان های انگلیسی و ترکی مسلط است، برای در امان ماندن از حوادث احتمالی، از بیمه بین المللی استفاده می کند و معمولا در قسمت های حاشیه ای شهر و قسمت های محروم جامعه این کشورها کمپ می زند و از غذاهای خشک مثل نان و خرما تغذیه می کند.