فیلم بیشتر »»
کد خبر ۵۷۶۲۱۳
تاریخ انتشار: ۰۹:۵۲ - ۱۱-۰۹-۱۳۹۶
کد ۵۷۶۲۱۳
انتشار: ۰۹:۵۲ - ۱۱-۰۹-۱۳۹۶

رخشان بنی‌اعتماد: نمی‌توان جلوی تهاجم فرهنگی را با پایین آوردن دیش‌های ماهواره گرفت

رخشان بنی‌اعتماد: نمی‌توان جلوی تهاجم فرهنگی را با پایین آوردن دیش‌های ماهواره گرفت

روزنامه شهروند نوشت: رخشان بنی‌اعتماد در جشنواره فیلم زنان ایرانی در آلمان درباره نگاه و نگرش و فیلم‌ها و البته دوری ٦ساله‌اش از جریان فیلمسازی صحبت کرد.

رخشان بنی‌اعتماد در بخشی از حرف‌هایش، درباره تلویزیون می‌گوید: با این‌که شخصا سال‌هاست ارتباطم با تلویزیون قطع است و عطای ١٤ ‌سال کار در تلویزیون را به لقایش بخشیده‌ام، اما این گسست به این معنا نیست که اهمیت، ارزش و تأثیرگذاری این رسانه را نادیده بگیرم. به همان اندازه که اعتماد و ارتباط مخاطب با تنها رسانه فراگیر میهن‌مان قطع می‌شود، ما هم به‌خاطر از دست رفتن این پتانسیل قوی حسرت می‌خوریم.

ما به‌عنوان سینماگر مدام به اصل مهم مخاطب‌شناسی فکر می‌کنیم و درصدد شناسایی این حوزه‌ایم، آن‌وقت چطور سیاست‌گذاران آنتنی به وسعت تلویزیون تلاش نمی‌کنند از این مخاطب‌شناسی به نفع خودشان استفاده کنند؟! ما شعار مقابله با تهاجم فرهنگی می‌دهیم، اما واقعیت این است که نمی‌شود جلوی این تهاجم را با پایین آوردن دیش‌های ماهواره گرفت. تهاجم فرهنگی مثل رسوخ آب در میان صخره‌هاست و یک مشکل جهانی در جوامع مخالف با فرهنگ‌های مختلف است. برای واکسینه کردن جامعه در برابر این تهاجم باید به قوت‌بخشی هویت خودمان فکر کنیم.

ما در مورد کار فرهنگی تنها به شعار دادن بسنده می‌کنیم و درواقع آن را پشت بایدها و نبایدها حبس کرده‌ایم. به همین دلیل مخاطب با رسانه‌ای چون تلویزیون فاصله می‌گیرد، بازتابی از زندگی واقعی و جاری جامعه را در قاب تلویزیون کمتر می‌بیند، الگویی که بتواند الهام‌بخش او باشد و با او همذات‌پنداری کند، پیدا نمی‌کند و در نتیجه به آنتن ماهواره‌اش که از دنیایی دیگر و ناشناخته به او خوراک می‌دهد، وصل می‌شود.

بنی‌اعتماد ادامه می‌دهد: ممکن است تلویزیون برخی آدم‌ها و موقعیت‎های‌شان را دوست نداشته باشد، اما واقعیت این است که آنها هم بخشی از افراد جامعه هستند. آنها نمی‌توانند برای موجه نشان دادن چهره‌شان ماسک ریا و دورویی بزنند.

وقتی ما خط قرمز را فقط به مسائل اجتماعی معطوف می‌کنیم منطق این محدودیت‌ها برای کسانی که آنها را اعمال کرده‌اند، قوی‌تر می‌شود. با این کار رسانه فراگیری چون تلویزیون یک بخش اساسی جامعه را نادیده می‌گیرد. مثل این‌که وقتی خبرنگار تلویزیون می‌خواهد با من مصاحبه کند، می‌گوید روسری‌ات را جلوتر بیاور و من حاضر نمی‌شوم این کار را بکنم، چون من تا آن اندازه‌ای حجابم را حفظ می‌کنم که قانون جاری مملکت به آن تأکید کرده است. این واقعیت من است و نمی‌توانم بابت قرار گرفتن داخل قاب تلویزیون دروغ بگویم و خودم نباشم. این واقعیت من است و تلویزیون همین واقعیت را محدود می‌کند.

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
captcha
چرا باید در تابستان به همدان سفر کنید؟؛ ۷ مقصد دیدنی بعد از غار علیصدر برای فرار از گرما (+عکس) کدام ویژگی پزشکیان سانسور می شود؟ تقویم روز کدام شهر جهان برای زندگی بدون خودرو بهتر است؟ عکس آتلیه‌ای «دختران ارمنی» در دوران قاجار آیا انتخاب خودرو با رنگ سفید می‌تواند احتمال تصادف را کم کند؟ آیا خوردن انار می‌تواند به درمان نارسایی قلبی کمک کند؟ یافته‌های جدید پژوهشگران چرا ستاره مرسدس بنز سه‌ پر دارد؟ فلسفۀ «سِنِکا»؛ توصیه‌های مشاور امپراتور روم دربارۀ زندگی خوب هماهنگی بدون رهبر؛ مدل ریاضی جدید راز حرکات دسته‌جمعی مورچه‌ها را توضیح می‌دهد نوزادانی که با محدودیت شدید قند بزرگ شدند؛ دهه‌ها بعد نتایج شگفت‌انگیزی آشکار شد مریم مومن: همه پسرها را زدم نیوشا ضیغمی: سوپر استار مرد سینمای ایران به من گفت بیا بنشین کنارم وزیر جنگ آمریکا: تردد در تنگه هرمز خطر پذیری بالا دارد فرمانده ارتش و وزیر کشور پاکستان تهران را ترک کردند