همکاری 23.3 میلیارد دلاری اندونزی و چین

اندونزی و چین پنج قرارداد همکاری مشترک اقتصادی را به عنوان بخشی از برنامه ' یک کمربند یک جاده چین' به ارزش 23.3 میلیارد دلار امضا کردند.

به گزارش ایرنا از جاکارتا پست، ایجاد یک نیروگاه برق- آبی 2 میلیارد دلاری دراستان کیان در شمال کالیمانتان اندونزی، 700 میلیون دلار برای توسعه امکانات تبدیل ذغال سنگ به دی متیل اتر و 17.8 میلیارد دلار برای ساخت یک نیروگاه برق- آبی در رودخانه کیان بخشی از این قراردادها را تشکیل می دهد.

علاوه بر این،سرمایه گذاری مشترک 1.6 میلیارد دلاری برای ساخت یک نیروگاه درجزیره بالی و 1.2 میلیارد دلار برای توسعه کارخانه ذوب فولاد در اندونزی از دیگربخش های قراردادهای دوجانبه امضا شده است.

آنتارا' خبرگزاری رسمی' اندونزی نیز در این زمینه خبر داد: مسئولان عالی رتبه چین و اندونزی خواستار تداوم همکاری ها میان سرمایه گذاران دو کشور هستند.

پکن و جاکارتا همچنین یادداشت تفاهمی را درزمینه توسعه وسایل الکتریکی یک پارک صنعتی در شمال کالیمانتان اندونزی امضا کردند.

طبق این گزارش اندونزی درپی جذب سرمایه گذاری های بیشتر چین در برخی از مناطق این کشور مانند سوماترای شمالی، کالیمانتان و سولاوسی شمالی و جزیره بالی به ارزش 51.9 میلیارد دلار است.

اندونزی با بیش از 260 میلیون نفر جمعیت یکی از مهمترین شرکای اقتصادی چین در اتحادیه جنوب شرق آسیا 'آسه آن' محسوب می شود.

براساس آمار ، حجم تجارت چین و 'آ.سه.آن' در سال 2017 میلادی به بیش از 514 میلیارد و 800 میلیون دلار رسید که در مقایسه با سال گذشته 13.8 درصد افزایش یافته است.

در میان 10 کشور عضو 'آ.سه.آن' سه کشور ویتنام، مالزی و تایلند دارای بیشترین میزان تجارت، سه کشور ویتنام، سنگاپور و مالزی دارای بیشترین ارزش واردات از چین و سه کشور مالزی، ویتنام و تایلند هم دارای بیشترین حجم صادرات به چین بودند.

رشد سریع تجارت چین با 'آ.سه.آن' نشانگر روند نوظهور و در حال توسعه همکاری اقتصادی دو طرف است.

'آ.سه.‌آن' بلوک اقتصادی متشکل از ۱۰ کشور جنوب شرق آسیاست که برای توسعه‌ اقتصادی، برقراری ثبات سیاسی کشورهای عضو و منطقه تلاش می‌کنند.

این اتحادیه در سال ۱۹۶۷ توسط تایلند، سنگاپور، فیلیپین، مالزی و اندونزی شکل گرفت، سپس کشورهای ویتنام، میانمار، لائوس، کامبوج و برونئی نیز به آن پیوستند.

آسه‌آن علاوه بر رشد سیاسی و اقتصادی، بر پیشرفت‌های اجتماعی، تکامل روابط اجتماعی-فرهنگی بین کشورهای عضو و تعیین راهبردهایی برای حل مشکلات منطقه نیز تأکید دارد.