چرا این روزها بیشتر از هر زمان دیگری به تماشای فیلم ها و سریال های طنز نیاز داریم؟

ارتباط، سرگرمی، رها شدن در زمان و مکان و فاصله گرفتن از موقعیت کنونی از کارکردهای سینما و تلویزیون است. کارکردی که با شگفتی زیادی همراه است و درگیری مخاطب تا ساعت­ها و حتی روزها پس از مشاهده یک محتوا را با خود به همراه  دارد. در معنای عام وسایل ارتباط جمعی این وظیفه را بردوش دارند اما تنوع آن­ها باعث می­شود تا هر کدام مسیر متفاوتی را در پیش گرفته و کارکرد متفاوتی هم داشته باشد. همین تفاوت از یک سو رسانه­ها را به وجود می­آورد که منبعی برای انتشار اخبار منفی هستند و از سوی دیگر سینما و تلویزیون را به وجود می­آورد که می تواند با تولید و پخش محتواهای کمدی تاثیر اخبار منفی را کم کند.

در دنیای امروز اما گستردگی وسایل ارتباط جمعی به قدری است که نه می­توان از اخبار بد دورترین کشورها بی­خبر ماند و نه می­توان از پرطرفدار ترین فیلم­ها و سریال­های طنز که در گوشه و کنار جهان ساخته می­شوند بی بهره ماند. برای مثال شرایط فعلی را در نظر بگیریم که افراد در معرض هزاران اخبار و سرگرمی قرار دارند. اخباری که سرعت انتشارشان از همیشه بیشتر شده و حتی فرصت انتخاب را از مخاطب می­گیرد و سرگرمی­هایی که به واسطه پیشرفت تکنولوژی دیگر محدودیت زمانی و مکانی مانع عملی شدن آنها نمی­شود. بارها از نزدیکانمان شنیده­ایم و یا خود را در این موقعیت دیده­ایم که برای رها شدن از بار روانی اخبار و اتفاق­ها می­خواستیم موبایل­ها را از خود دور کرده و شبکه­های خبری را برای همیشه قطع کنیم.

در چنین مواردی پناه آخر سرگرمی است. فیلم و کتاب و تئاتر و سریال. تمام آن چیزی که ­می­تواند دست ما را بگیرد و برای مدتی از فکر گرانی، بالارفتن نرخ ارز، وعده­های عملی نشده، اعتصاب کارگران، نابسامانی اشتغال و مسکن و چه و چه دور کند. کار بزرگ را هم کارگردانان، نویسندگان، بازیگران و دست اندرکارانی انجام می­دهند که آنها هم با وجود تمام این نگران­یها و ناامیدی­ها و فشارها، به فکر ایجاد سرگرمی برای مردم کشورشان هستند.

البته در فضای کاری ایران صدا و سیمایی وجود دارد که بزرگترین نقد در تزریق ناامیدی به جامعه به آن وارد است. نهادی که حتی با سریال­ها و محتواهای مناسبتی اش هم گاهی به ترویج اندوه و غم دست می زند، اما خوشبختانه در کنار آن شبکه نمایش خانگی وجود دارد که محتوای آزادانه تری را منتشر می­کند. برای مثال این روزها  سریال ساخت ایران 2 در همین شبکه نمایش خانگی پخش شده است که با بازی بازیگران پرطرفداری مثل محمدرضا گلزار و امین حیایی و موقعیت­­های طنز فراوانی که به وجود می آورد، گویی می­خواهد  نشاط را دوباره به جامعه بر­گرداند.

 ساخت ایران 2 در ادامه فصل اول آن تولید شده و با لوکیشن­های متعددی در خارج از ایران از جمله کشور چین یک سریال با ریتم بالا و با موقعیت­های طنز  بسیار سرگرم کننده را ساخته است. البته که سریال­های طنز دیگری هم تا پیش از این و هم اکنون در شبکه نمایش خانگی منتشر شده اند اما به نظر می رسد که در شرایط کنونی جامعه با توجه به نوع بازیگران، سابقه فعالیت طنز کارگردان و قوی بودن مسیر داستانی که ساخت ایران 2 نمایش می­دهد، این سریال رسالتی فراتر از سرگرم ساختن مخاطب دارد و می خواهد  تلخی ناامیدی و نگرانی این روزها را با عوض کردن جهت نگاه بیننده، به سمت لبخند و شیرینی سوق دهد.

وقتی هریر از دل آشیانه غول پیکر برزیل عبور کرد! (عکس)

تماشاخانه

یکی از ماندگارترین سکانس‌های فرار از زندان تاریخ سینما (تماشا کنید)

گاز به شمال می‌رسد یا نمی‌رسد / زمزمه‌های زمستانی سخت مثل سال ۸۶ یا شاید بدتر؟

فیلم های دیگر