کاش زندگی واقعی مثل تبلیغات تلویزیونی بود

 زهرا خداوردی

دقت كرديد در تبليغات خانه‌های بزرگ، حیاط‌‌‌دار، مدرن و همیشه تمیز و مرتب؛ یخچال‌های همیشه پُر، سفره‌های رنگین ،ماشین‌های برّاقِ از کارواش درآمده؛ طبیعت زیبا و بی‌نقص؛ بچه‌های فوق‌العاده زیبا، مؤدب، تمیز و خوش‌رو؛ پدران همیشه خوش‌تیپ و مهربان؛ مادرانِ همیشه خندان، همیشه آراسته و بی‌اندازه صبور، حتی وقتی بچه با لباس سفیدِ سر تا پا گِلی وارد خانه می‌شود یا وقتی همسر، یک لیوان نسکافه را روی لباس‌هایی که او تازه شسته و اتو کرده، خالی می‌کند ... .

اما زندگی واقعی اين نيست، همۀ مردم خانه‌های بزرگ ندارند؛ عده‌ای مستأجرند و عده‌ای هم بی خانمان. در زندگی واقعی، همۀ یخچال‌ها همیشه پر و همۀ سفره‌ها رنگین نیست. نه تنها همه ماشین لوکس ندارند بلکه عدۀ زیادی زن و بچۀ خود را ترک موتور می‌نشانند.

حتی طبیعت هم با انواع آلودگی‌ها و سوء استفاده‌های انسان به قهقرا رفته است. بچه‌ها همیشه خوشحال نیستند. پدران خسته، نگران و عصبانی هم کم نیستند و مادران همیشه این‌قدر صبور نيستند.

واقعیت این است که در دنیا هیچ‌چیز بی‌نقص نیست مگر در یک قاب مَجازی و خیالی. پس رویاپردازی نکنیم و هر تصمیمی برای ساختن شخصیت خود داریم، زودتر دست به کار شویم وگرنه بخواهیم منتظر شرایط ایده‌آل بمانیم، هیچ‌گاه محقّق نمی‌شود.

خودمان ايده آل ها را بسازيم

استقلال؛ دو برد، دو چهره و یک سؤال بزرگ

تماشاخانه

یک جرعه آب برای هدهد؛ یک گودال مرگ برای کل و بزها / دو تصویر از یک ماجرا

چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند

فیلم های دیگر