چه خوب «ممد» نیست که ببیند

عصر ایران؛ مصطفی داننده- شهدا شرمنده ایم» جمله ای آشنا برای ماست. من می خواهم از شرمندگی بگویم‌. شرمندگی خون هایی که ریخته شد.

عراقی ها که خرمشهر را گرفتند، شیر بچه های ایران به رگ غیرتشان برخورد.

جنگیدن و جان دادن تا این جگر گوشه ایران را از دست عراقی ها خارج کردند. بعثی ها آمده بودند بمانند اما بیرونشان کردند.

خرمشهر آباد بود اما ویران شد. مردان این سرزمین خونین شهر را پس گرفتند و مسؤولان به مردمانش گفتند، غصه نخورید ما دوباره اینجا را خرمشهر می کنیم.

شهدا شرمنده ایم. خون دادید تا یک وجب از خاک ایران کم نشود. خرمشهر، خرمشهر بماند اما ....

بیایید ویران شهر را ببینید. ببینید هنوز جای گلوله های عراقی روی در و دیوار شهر است.

بیایید ببینید که مردم آب ندارند. مردم نان ندارند. مردم هوا ندارد اما تا دلتان بخواهد غم دارند.

آنها عزیز حرف و شعار هستند . اما حالشان خوب نیست.

کاش آنهایی که قرار بود بعد از شما خرمشهر را بسازند قدر شما غیرت داشتند.

کاش، کاش، کاش...

حال خرمشهر خوب نیست. حال این شهر زخم خورده وخیم است و چه خوب ممد نیست که ببیند، چه خوب که شهیدان شهر نیستند که ببینند.

خرمشهر را دریابید ما به روی این شهر حساسیم به روی اسمش غیرت داریم.

حال خرمشهر را خوب کنید.

پزشکیان: دشمن تصور می‌کرد وقتی نیروهای انتظامی ما را زد، بسیج ما را زد، مردم به خیابان‌ها خواهند آمد

تماشاخانه

بفرمایید جنوب ؛ پیاده‌روی در حمام داغ و تخم‌مرغ با طعم آسفالت

یک جرعه آب برای هدهد؛ یک گودال مرگ برای کل و بزها / دو تصویر از یک ماجرا

فیلم های دیگر