تاریخ:
اصابت شاهد ایرانی به سوله ارتش آمریکا در کویت 
درس شصت و شش
امان از مسؤولانی که «نق» میزنند
مردم در تاکسی، اتوبوس، مترو، بازار و خیلی جاهای دیگر نسبت به وضع جامعه اعتراض میکند و گلایه میکند، بهتر است دیگر مسؤولان محترم وارد این چرخه نشوند.
عصر ایران؛ مصطفی داننده- این روزها وقتی اخبار را میبینی، سایت گردی میکنی یا صفحات روزنامهها را ورق میزنی، به انبوهی از سخنرانیهای مقامات ایرانی بر میخوری. سخنرانیهایی که تقریبا انتقادی است؛ انتقاد به وضع موجود کشور.
در فضای فیلتر شده تویتر هم شاهد گفتمان انتقادی مسؤولان هستیم. به عقیده نگارنده یکی از مشکلات امروز کشور، همین ادبیات مسؤولان است. مسؤولانی که نق میزنند نمیتوانند مشکلات کشور را حل کنند.
مردم در تاکسی، اتوبوس، مترو، بازار و خیلی جاهای دیگر نسبت به وضع جامعه اعتراض میکند و گلایه میکنند، بهتر است دیگر مسؤولان محترم وارد این چرخه نشوند.
واقعا برخی از انتقادهایی که از سوی مدیران کشور مطرح میشود خنده دار است. یک نماینده مجلس با قدرت قانون گذاری و نظارت دارد، از شرایط گلایه دارد، گلایههایی از جنس مردمی که آن اختیارها را ندارند.
واقعا بهتر نیست کسانی که دستی در آتش قدرت دارند به جای حرف و توییت، راهحل برای مشکلات ارائه دهند و انتقاد را به ما مردم بسپارند. آنها به جای انتقاد کردن، انتقادها را بشوند. انتقادهای مردم واقعیتر و ملموس تر است تا انتقاد کسانی که درک چندانی از سختیهای این روزهای جامعه ندارند.
به طور مثال وزیر ارتباطات با توجه به حضور گسترده مسؤولان کشور در توییتر با کنایه از فیلتر بودن این شبکه اجتماعی گلایه کرده است. خوب چه کسی باید برای رفع فیلتر توییتر تلاش کند؟ چه کسی باید رایزنی کند؟ چه کسی باید نشان دهد استفاده از توییتر به نفع کشور است؟ قطعا این وظیفه مردم نیست، پس بهتر است به جای توییتهای کنایه آمیز، پاشنههای کفش را ور بکشید و با هرکسی که مسؤول این کار است رایزنی و گفتوگو کنید تا مشکل حل شود.
مراسم 16 آذر دانشگاهها را نگاه کنید. مسؤولانی که به دانشگاه میروند تنها و تنها به شرایط کشور انتقاد میکنند و این در حالی است که شاید مشکل خود آنها و تصمیماتشان باشد.
تا به حال به یاد نمیآورم در این کشور یا در هر کجای جهان، کاری با حرف زدن حل شده باشد.
حضرات مسؤول لطفا تابلوی «نق» را پایین بگذارید و تابلوی کار را به دست بگیرید. در این سرزمین به اندازه کافی صدا برای اعتراض وجود دارد، دست، برای کار کم است.
باور کنید اگر این مسؤولان نق زن برای 10 درصد از انتقادهای خود، راهحل ارائه میکردند امروز کشور با این خیل مشکلات روبرو نبود.
متاسفانه برخی تصور میکنند اگر از شرایط کشور انتقاد کنند، نزد مردم عزیز میشود. در حالی که اصلا اینگونه نیست. مهمترین سوال مردم بعد از شنیدن نقدها توسط مسؤولان میگویند، تو باید این مشکلات را حل کنی یا من؟
کاش میشد، برای مدیران کشور جا انداخت که ما مسؤول نق زن نمیخواهیم.
لینک کوتاه: کپی لینک
انهدام باند سندنمره خودرو و کشف ۲۴ تن مواد شیمیایی قاچاق در پایتخت چند هواپیما در ایرلاینهای ایران فعال هستند؟ خطر زلزله در ۳ کشور جهان کاتالوگ آلمانی که باید دید / چرا این مرسدس بنز چنین کاریزمایی دارد (تصویری) بازجویی و توقیف وسایل روزنامه نگار آمریکایی پس از بازگشت از ایران پروژه مرموز «جعبه سیاه زمین» / این سازه فولادی قرار است آخرین رازهای بشر را حفظ کند از شهاب حسینی تا اربعین ناصر تقوایی/ هزارتوی موزه هنرهای معاصر دلافوئنته: به تیمم افتخار میکنم؛ بازیکنانم، سختیها را آسان جلوه میدهند افزایش دمای تهران تا دوشنبه دو فرزند دیگر برد پیت هم نام خانوادگی او را کنار میگذارند خداحافظی با «کودکان بازمانده از تحصیل»/ اختصاص ۲۵ میلیون تومان برای تحصیل هر کودک بازمانده قتل ۲ زن سالخورده به دست پرستار خانگی عصبانی پیشنهاد حمله زمینی به یک پایگاه آمریکا در خاک کشورهای همسایه آخرین تصمیمات درباره جیرهبندی آب تهران / آبفا توضیح داد آب در تهران جیره بندی می شود؟
مرسی که اینو گفتی عصر ایران
امیدوارم اینو بخونن کمتر برن رو اعصاب مردم...
اتفاقا بر عکس، مسئولانی که نمیتوانند مشکلات کشور را حل کنند، نق میزنند و سبب نق زدن مردم هم می شوند.