در پاسخ به بی‌ادبیِ والیبالیست لهستانی: از پدربزرگت بپرس رفیق!

صابر محمدی در جام جم نوشت:

همه‌چیز از آن روز شروع شد که شماره ۶ ما موی دماغش شده بود؛ او پشت خط‌زن لهستانی‌ها بود و سیدمحمد موسوی دفاع روی تور والیبال ایران. نسل طلایی تازه‌ای در والیبال ایران برآمده بود و میهاو کوبیاک که یکی از فوق‌ستاره‌های پیشکسوت والیبال لهستان محسوب می‌شد و فکر می‌کرد حالاحالا‌ها سلطنتش بر والیبال جهان ادامه خواهد داشت، پشت سد جوان‌های ایرانی مانده بود و گاه از کوره درمی‌رفت. بیشترین مواجهه او بنابر پست بازی‌اش با موسوی بود. چند باری هم درگیر شدند به لفظ. عکس‌هایش هم موجود است و حالا که کاپیتان لهستانی‌ها علیه ما ایرانی‌ها حرف زده، آن عکس‌ها دست به دست می‌شود. اما ماجرا از چه قرار است؟

کوبیاک چه گفته؟

لهستانی‌ها قرار است برای شرکت در لیگ ملت‌های والیبال جهان به ایران بیایند و در سالن غدیر ارومیه با تیم ملی والیبال کشورمان بازی کنند. حالا کاپیتان‌شان گفت‌وگویی با یک خبرنگار هموطنش کرده و طی این گفتگو حرف‌های عجیبی زده. او گفته: «ایرانی‌ها همیشه طوری وانمود می‌کنند که انگار بی‌گناه و بسیار عالی و خونگرم هستند و در مقابل ما بدترین آدم‌های دنیا هستیم، ولی به نظر من آن‌ها مردمی بدذات و لعنت‌شده هستند. گر چه آن‌ها خودشان را «پارس» و نه «عرب» خطاب می‌کنند، ولی برای من چنین ملتی وجود خارجی ندارد. ما بعضی اوقات مجبور هستیم با آن‌ها بازی کنیم، ولی آن‌ها برای من وجود ندارند. آن‌ها مثل ماهی بدون افتخار و ضعیف هستند.»

البته این را هم بگوییم که علاوه‌بر درگیری‌های سابق او با محمد موسوی در بازی‌های ملی دو تیم لهستان و ایران، او اردیبهشت گذشته در لباس تیم پاناسونیک ژاپن و در فینال جام باشگاه‌های آسیا مقابل تیم شهرداری ورامین هم ایستاد و حالا ظاهرا از حاشیه‌های آن بازی هم گله‌مند است: «خیلی به‌ندرت پیش می‌آید که کسی بتواند مرا این‌قدر عصبانی و از کنترل خارج کند. بازیکن حریف زیر تور ایستاد و به خانواده من توهین کرد و وقتی من به طرف او رفتم، پشت هم‌تیمی هایش مخفی شد و فرار کرد. دیگر احترامی برای مردم ایران قائل نیستم. من دیگر آن‌ها را نمی‌بینم و هیچ تفاوتی بین آن‌ها و عرب‌ها قائل نیستم». این‌ها در حالی است که او پس از همین بازی که یک ماه پیش انجام شد گفته بود همیشه اذعان داشته که ایران، والیبال مورد احترامی دارد.

گرچه رسانه‌های لهستانی با حذف ویدئو‌های مربوط به این مصاحبه تلاش کردند آن را یک گفت‌وگوی غیر رسمی بین یک خبرنگار و کوبیاک جلوه دهند، ولی هواداران والیبال در لهستان از این نوع صحبت کاپیتان تیم ملی کشورشان ابراز نارضایتی کردند و خواستار تنبیه و جریمه این بازیکن به خاطر الفاظ غیراخلاقی شدند. هواداران لهستانی گفته‌اند: «کوبیاک در زمین والیبال یک فرشته نیست. او همیشه باعث تحریک حریفان می‌شود و سپس نقش آدم بی‌گناه را بازی می‌کند».

منت نگذاشتیم سرتان!

«همه چیز نتیجه جنگ بود، آوارگی تعداد زیادی از لهستانی‌ها حاصل از جنون هیتلر برای اثبات برتری نژادی‌اش بود و حالا و با گذشت حتی کمتر از صد سال همان لهستان شده است جایی برای جنون ترامپ. این بار، اما موضوع ایران است، همان کشوری که نزدیک ۷۰ سال پیش با وجود همه مشکلات، آغوشش را برای شهروندان لهستانی گشود تا مرهمی باشد بر زخم آوارگان مهاجر جنگ‌زده». این‌ها سطر‌های ابتدایی گزارش خواندنی همکارم میثم اسماعیلی است که دی‌ماه گذشته با تیتر «رمزگشایی از یک تمبر لهستانی» در روزنامه جام‌جم منتشر شد. او در این گزارش به لهستانی‌ها که از یک کنفرانس ضد ایرانی به نفع ترامپ میزبانی کرده بودند، یادآوری کرده بود که ما در کمتر از یک قرن پیش میزبان‌های خوبی برای آن‌ها بودیم و یک تمبر لهستانی را بررسی کرده بود که آن‌ها با آن از ایرانیان به نوعی تشکر کرده بودند.

یادآوری این‌که ما میزبانان خوبی برای لهستانی‌ها بودیم، مطلقا به معنای این نبود و نیست که می‌خواهیم سرشان منت بگذاریم، فقط می‌خواستیم و می‌خواهیم بگوییم ما همان آدم‌ها هستیم و نشان داده‌ایم هر وقت آواره‌های جنگ‌های جهان، به مصیبت، پهلو بگیرند کنارمان، پشتشان می‌ایستیم. این را آقای کوبیاک می‌تواند از پدربزرگش هم بپرسد.

ما نژادپرست نباشیم

علاوه بر این‌که در واکنش به حرف‌های این بازیکن باید حواسمان باشد که سرشان منت نگذاریم بابت کار‌هایی که پدربزرگ‌هایمان روزگاری برای آن‌ها کرده‌اند، به یک نکته دیگر هم دقت کنیم:

راستش را بخواهید حرف‌های کاپیتان هتاک لهستانی‌ها را ما زیاد جدی نگرفتیم. البته که ناراحتیم، اما این را می‌گذاریم پای این‌که چند بگومگوی داخل زمین والیبال بین او و بازیکنان ما این‌طور عصبانی‌اش کرده باشد. اما حقیقتا از بخشی از حرف‌هایش ترسیدیم! نه از خود حرف‌هایش، نه! از پیامدی که واکنش به این حرف‌ها می‌تواند داشته باشد. او گفته فکر می‌کرده ایرانی‌ها با اعراب فرق دارند و حالا دیده که نه، مثل هم هستند. خب، مغز کوچک و نژادپرست این بازیکن ظاهرا هنوز در گیر و دار این کلیشه‌های قومیتی است، اما ما باید مواظب باشیم که در پاسخ به او نگوییم ما عرب نیستیم و از آن‌ها برتریم. د ر این مورد نباید وارد زمین بازی منحط او شد. حواس‌مان باشد.

رونالدو رفت، اما شماره ۷ تمام نمی‌شود

تماشاخانه

ساعت آبی مسجد همت؛ ساعتی مدرن با پیشینه‌ای هزاران ساله / شبیه ساعت جاری زمان در برلین و در مرکز خرید اروپا

سارا برومند و دخترانی که هرگز به خانه نرسیدند

فیلم های دیگر