تاریخ:
درس نود و چهار
شما جیب ما رو نزن، جامجهانی زنان پیشکش!
احسان محمدی - روزنامه ایران ورزشی
«حلیمه سعیدی» بازیگر چند سریال تلویزیونی ساخته «رضا عطاران» بود. بسیاری او را نه به خاطر بازیاش بلکه به خاطردیالوگ «شما جیب ما رو نزن...» میشناسند. این هم از شگفتی های روزگار است که یک بازیگر را مردم به خاطر یک جمله- مثل یک نقش جاودانه- به خاطر سپردهاند و حتی خیلیها اسمش را نمیدانند و او را خانم «شما جیب ما رو نزن» معرفی میکنند!
جامجهانی زنان با حضور 24 تیم در فرانسه آغاز شده است. نوشتن در مورد این مسابقات، وقتی که حضور بانوان ایرانی در ورزشگاهها مقدور نیست یادآور همان دیالوگ است. «شما جیب ما رو نزن، جامجهانی زنان پیشکش»!
در مورد این مسابقات چه میشود نوشت؟ از بخت فرانسه میزبان و شاگردان کورینه دیاکره برای قهرمانی؟ از جاهطلبی چینیها و درخشش ژاپنیها؟ از آمریکا مدافع عنوان قهرمانی و پرافتخارترین تیم این مسابقات؟ از برزیلی که همیشه ستاره دارد ولی در 8 دوره گذشته قهرمان نشده؟ از بازیکنان تیمملی آلمان که ویدئو منتشر کردند و گفتند مهم نیست مردم آنها را نشناسند، مهم این است که آنها برای حقشان میجنگند؟ از نیوزیلندیها و شیلیاییهای رویاپرداز؟
هفته پیش خبرهایی منتشر شد که میگفت حضور بانوان ایران برای تماشای دیدار دوستانه تیم ملی فوتبال مردان مقابل سوریه آزاد است. حتی چند نفر هم موفق شدند بلیط بگیرند ولی از قرار معلوم ساعاتی بعد پول به حسابشان برگشت خورد، تیک جنسیت هوادار برداشته شد و بلیط باطل! یعنی هنوز هم ورود زنان به ورزشگاه ها ممنوع است.
پرسشی که مطرح میشود این است که وقتی در مسابقات فصل گذشته فوتبال ایران (لیگ و جام حذفی) قریب به 500 نفر از تماشاگران مرد زخمی شدند که برخی از آنها هنوز هم به دلیل صدمه به چشم تحت درمان هستند، آیا اصلاً میتوان به حضور زنان در ورزشگاهها امیدوار بود چه رسد به سرمایهگذاری برای حضور آنها در سطح جهانی؟ آیا وقتی در لیگ فوتبال بانوان، بازیکنان جوان همدیگر را کتک میزنند و حاشیه آنجا هم بر متن غلبه میکند میتوان خوشبین بود که راه را درست رفتهایم؟
حرفزدن از جامجهانی زنان وقتی بسیاری از زنان به دلیل ملاحظات اخلاقی حتی از طریق تلویزیون قادر به دیدن آن نیستند، چیزی شبیه حرفزدن از یک سفره چرب و چیلی برای گرسنهای نیست که در تمنای تکه نان خشکی روزگار میگذراند؟ یا نباید با این بهانهها دست از مطالبهگری برداشت و با این توجیهات «حق» را نادیده گرفت. حق تماشای فوتبال، حق رویا داشتن برای حضور در مسابقات جهانی، نمایش پرچم کشور و زدودن این انگاره که زن ایرانی تنها در مسیر آشپزخانه تردد میکند و مثل برخی کشورها «مجبور» است برقع بر صورت در خیابان تردد کند.
آیا قدرت نرم فوتبال برای اثرگذاری بر افکارعمومی را باید نادیده گرفت یا بیان برخی را پذیرفت که معتقدند «لگدزدن زن ایرانی در مسابقات بینالمللی افتخار نیست» و بهتر است همه چیز را همین جا در یک دورهمی بومی-محلی پنهان کرد؟
این پرسشهای البته کلیشهای سالهاست بیپاسخ ماندهاند. البته نه اینکه پاسخی نباشد. هست اما در یک توافق نانوشته همه تصمیم گرفتهایم آن را به دست مدیریت «حالا ببینیم چی میشه» بسپاریم. لابد بعضی از زنان و دختران که دغدغههای غیرفوتبالی دارند و مشکلات دیگری سر راه پیشرفتشان است میگویند: شما جیب ما رو نزن، جامجهانی زنان پیشکش!
ایران ورزشی
لینک کوتاه: کپی لینک
۵ راه برای از کار انداختن ناوهای هواپیمابر آمریکا؛ این غولهای دریایی چگونه شکست میخورند؟ دیدار ویتکاف - عراقچی در آمریکا / صداوسیما: ویتکاف به دیدار اصرار داشت توقف پروازهای ایران به بغداد، عمان و جمهوری آذربایجان یکی از تکان دهندهترین سکانسهای نمایش گرسنگی در قرن حاضر (تماشا کنید) دیدار زلنسکی و ترامپ در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل الهام شعبانی: هیچ مشکلی با محمد رضا گلزار نداشتم همسویی 5 کشور با تروئیکای اروپایی علیه ایران: اختلال در تنگه هرمز و باب المندب غیرقابل قبول است مدیرعامل روس اتم: در حال افزایش کارکنان در نیروگاه بوشهر هستیم واکنش ستادکل نیروهای مسلح و قرارگاه خاتمالانبیا به ادعاهای ترامپ: به استیصال رسیده است سقوط جنگنده اف-۱۶ در پایگاه آمریکایی در آلمان عراقچی خطاب به همتای ایتالیایی: میزبانی از پایگاههای آمریکا، همدستی در تجاوز است ویتکاف: نشست با ایرانیها بهخوبی پیش رفت بلومبرگ: سنتکام پس از حمله به میناب، روند استفاده از هوش مصنوعی را تغییر داد ترامپ نام هوش مصنوعی را به «اَبَرهوش» تغییر داد پیشنهاد ایران به آمریکا؛ بازگشایی هرمز ظرف ۷ روز در صورت کاهش فشار نظامی