کد خبر ۶۷۶۸۹۹
تاریخ انتشار: ۱۱:۳۸ - ۱۳-۰۴-۱۳۹۸
کد ۶۷۶۸۹۹
انتشار: ۱۱:۳۸ - ۱۳-۰۴-۱۳۹۸

فقط صاحب‌خانه‌ها بخوانند

فقط صاحب‌خانه‌ها بخوانند
کسی که تصمیم می‌گیرد چادر نشینی کند یعنی سرپرست خانواده تصمیم گرفته است از بین داشتن یک سقف برای زندگی و سیر کردن شکم فرزندان، دومی را انتخاب کند.

عصرایران؛ مصطفی داننده- در خرداد ماه، دادستان کرمانشاه اعلام کرد که  گرانی ‏اجاره‌بها، مستأجران کرمانشاهی را به فکر چادرنشینی انداخته است.

احمدصفری، نماینده مردم کرمانشاه در مجلس نیز می‌گوید که با این وضع اقتصادی، برای کارگری که ٢میلیون تومان ‏درآمد دارد، پرداخت یک‌میلیون و ٥٠٠‌هزار تومان کرایه، خیلی سخت است: «آن کارگر به جز کرایه خانه، ‏قبض آب و برق و تلفن و خرید ملزومات زندگی را هم دارد، تنها کرایه خانه نیست.»

چندی پیش هم برخی از رسانه‌ها اعلام کردند به دلیل گرانی مسکن، استقبال از کانکس و خودروهای کاروان در کشور زیاد شده است.

اخبار این چنین حکایت از فشار زیاد گرانی به مردم است. خیلی دردناک است که خانواده‌ای تصمیم بگیرند، قید زندگی در زیر سقف را بزنند تا از پس مخارج زندگی برآیند.

فقط صاحب‌خانه‌ها بخوانند

تازه این خبرها برای شهرهای نه چندان بزرگ است. اوضاع قطعا در تهران و کلان شهرها اسفناک‌تر است.

همین الان با قیمت‌های فعلی خانه‌ها در جنوب پایتخت، می‌شد 2 سال پیش در شمال شهر خانه خرید. این نشان می‌دهد تورم، مثل طوفانی سهمگین کشور را در نوردیده است.

دریافتی بخشی از مردم ثابت مانده یا اندکی افزایش پیدا کرده است اما مثلا کرایه خانه دو برابر شده است. وام‌های مسکن هم به مثابه نوش‌داروی بعد از مرگ سهراب است و به هیچ کاری نمی‌آید. تازه این در حالی است که فرد وام گیرنده از هفت‌خوان کارهای بانکی و ضامن‌های رسمی به سلامت عبور کند.

کسی که تصمیم می‌گیرد چادر نشینی کند یعنی سرپرست خانواده تصمیم گرفته است از بین داشتن یک سقف برای زندگی و سیر کردن شکم فرزندان، دومی را انتخاب کند.

تصمیم سختی است. زندگی زیر یک سقف همیشه از اولویت‌های یک زندگی است اما چاره چیست؟ آیا می‌شود 80 درصد درآمد را به اجازه خانه اختصاص داد و با 20 درصد، یک ماه زندگی کرد.

کاری به دولت، مجلس و دیگر نهادها ندارم که از بس برای آنها نوشته‌ایم، مثنوی هفتاد من شده است. ما مردم، چرا به خودمان رحم نمی‌کنیم؟ چادر نشینی مردم را می‌بینم اما باز پا در یک کفش می‌کنیم که اجاره خانه‌مان را دو برابر کنیم!

کاش صاحب‌خانه‌ها، تنها یک شب خود را جای مستاجرشان بگذارند و ببیند آیا می‌شود با حقوقی که ثابت است و تورمی که سر به فلک گذاشته است از پس این زندگی برآیند؟

باید خود بگویند فلانی وقتی می‌خواست خانه را اجاره کند، گفت کارمندم و یا کارگرم. حالا او چطور می‌خواهد ماهی 2 میلیون اجاره بدهد؟ بچه‌های کوچک او چه می‌کنند؟

قطعا به پاسخ مناسبی نخواهیم رسید. باور کنیم مستاجران بعد از شنیدن خبر افزایش کرایه، کاسه چه کنم چه کنم به دست می‌گیرند و برخی در نهایت به این نتیجه می‌رسیند که چادر نشین شوند. یا عده‌ای دیگر از خرج‌های واجب زندگی خود می‌‎زنند. مثلا دیگر گوشت و مرغ را از زندگی خود و فرزندان حذف می‌کنند.

زندگی سخت شده است و همه این مسئله را می‌دانیم، سعی کنیم با دست خودمان آن را سخت‌تر نکنیم. باور کنیم ما مردم، با کمی انصاف، فقط کمی انصاف می‌توانیم فیتیله تورم را پایین بکشیم.

برچسب ها: صاحبخانه ، اجاره
ارسال به دوستان
ترامپ در دو راهی تصمیم؛ حمله یا مذاکره؟ رویترز: ترامپ در سیاست خارجی تسلیم نخواهد شد / ممکن است اقدام‌های تهاجمی‌تر در ایران داشته باشد شرایط دریافت گواهینامه موتورسیکلت از ۱۶ سالگی عبدوالسید: اسرائیل را در قبال جنایات جنگی‌اش پاسخگو کنید وقتی معیشت و جنگ با ایران هزینه سنگین دارد عربستان درخواست یمن برای پرداخت غرامت را تکذیب کرد کالابرگ آبان شارژ شد جواد لاریجانی: تصمیم نهایی درباره ساخت سلاح هسته‌ای با رهبری است سقوط شدید ارزش سهام تسلا و اسپیس‌اکس در پی پیروزی دموکرات‌ها سپاه: آتش‌سوزی ۲ نفتکش متخلف در تنگه هرمز ولایتی: یا امنیت جمعی محقق می شود یا همه ناامنی جمعی را تجربه می کنند ویتامین U چیست؟ فواید احتمالی، منابع غذایی و عوارض مصرف روایت آکسیوس از پیش‌نویس پیشنهاد میانجی‌گران قطری: آزادسازی دارایی‌های مسدودشده ایران و باز شدن تنگه هرمز چرا پوست سر هنگام حرکت مو درد می گیرد؟ 6 علت احتمالی و راه های درمان مشاهده لخته خون در مدفوع؛ 7 علت احتمالی که نباید نادیده بگیرید