دروازه‌بانی که معتقد بود جهان به آخر رسیده!

عصرایران؛ احسان محمدی- این روزها که ویروس کرونا همه‌گیر شده است، کسانی از «پایان دنیا» دنیا می‌گویند. اینکه ممکن است این بیماری باعث انقراض بشر شود. این موضوع هواداران پر و پاقرص خودش را دارد اما نخستین‌بار نیست که چنین ادعایی مطرح می‌شود. بعضی‌ها سال 2000 را سال پایان دنیا می‌دانستند. از آن جمله دروازه‌بان تیم‌ملی آرژانتین!

کارلوس روآ یک چهره متفاوت بود. دروازه‌بانی که همیشه انجیل را با خودش حمل می‌کرد. در کشوری که خوشگذرانی و شادخواری و باده‌نوشی از بخش‌های جدایی ناپذیر فرهنگ آن به شمار می‌رود، او طرفدار منع استعمال مشروبات الکلی بود، برنامه غذایی متقاوتی داشت و آنقدر در گیاهخواری افراط می‌کرد که به او لقب «کاهو» داده بودند.

در جام‌جهانی ۱۹۹۸و در کنار خاویر زانتی، خاویر سیمیونه و خوان سباستین ورون به یکی از محبوب‌ترین ستاره‌های تاریخ فوتبال آرژانتین تبدیل شد. کارلوس روآ در مرحله یک هشتم نهایی ضربه آخر پنالتی که توسط دیوید بتی بازیکن انگلیس را مهار کرد. خودش در مورد آن شب رویایی با فروتنی می‌گوید:«بعد از آن بازی لقب متخصص گرفتن ضربات پنالتی را به من دادند، اما این را قبول ندارم».

روآ آن روزها در عضویت تیم ماریورکای اسپانیا بود، گفتند درخشش در جام‌جهانی چشم آلکس فرگوسن را خیره کرده و به او پیشنهاد پیوستن به منچستریونایتد و جانشینی پیتر اشمایکل بزرگ را داد اما او به یکباره در اوج اعلام بازنشستگی کرد. گفت جهان در سال ۲۰۰۰ به پایان می‌رسد و ترجیح می‌دهد کنار خانواده‌اش به انتظار این اتفاق بزرگ بنشیند!

روا باورهای دینی اش را پنهان نمی‌کرد. او می‌گفت: «در جهان جنگ، گرسنگی، طاعون، فقر زیاد و سیل وجود دارد. من می‌توانم به شما اطمینان بدهم که آن دسته از افرادی که یک ارتباط معنوی قوی با خدا ندارند دچار مشکل می‌شوند».

اما ایده پایان دنیا یا آرماگدون چه بود؟

کلمه(Armagedon) واژه‌ای است با ریشه یونانی به معنی نبرد نهایی حق و باطل در آخرالزمان است. این واژه به نام شهری است در منطقه عمومی شام است که در آن جنگی عظیم رخ می‌دهد و مرحله حاضر از زندگی بشر در آن زمان پایان می‌یابد. 

با توجه به اعتقاد مسیحیان و یهودیان و براساس پیش‌بینی‌ها سال ۲۰۰۰ سال ظهور مسیح و نبرد آرماگدون و آخرالزمان بود. اتفاقی که دروازه‌بان آرژانتینی چنان به آن باور داشت که در اوج کفش‌هایش را آویخت و به روستای دنجی رفت و تمام وقت‌اش را صرف کلیسا، عبادت و مناسک ویژه انتظار پایان دنیا می‌کرد.

او درباره آن روزها می‌گوید:« تصمیم بسیار سختی بود. در شرایط بسیار حساسی قرار گرفته بودم. مطمئن بودم که این تصمیم به نفع خودم و خانواده‌ام خواهد بود. اگر از نظر فوتبالی به موضوع نگاه کنیم، می‌توان گفت که تصمیم درستی نبود. البته بازگشتم به میادین هم اصلا آسان نبود. حتی تا به امروز هم بعضی اوقات افرادی که در خیابان به من می‌رسند، نسبت به این تصمیم اعتراض می‌کنند و می‌گویند که آن‌ها را خوار کرده‌ام و سبب اشک ریختن‌شان شده‌ام. تصمیم عجیب و غریبی بود. به هر حال نمی‌توانم بگویم که تصمیم اشتباه و بدی بود، چرا که بعد از آن به چیزهای دست یافتم و واقعیات زیادی در برابر دیده‌گانم روشن شد».

او شناختن دوستان واقعی، بودن در کنار خانواده و درک معنای آرامش واقعی را از دلایلی می‌شمارد که باعث می‌شود از تصمیم سال ۲۰۰۰ پشیمان نشود. او به میادین بازگشت اما گفت شنبه‌ها دروازه قرار نمی‌گیرد و باور دارد این یک روز در هفته به عبادت اختصاص دارد نه فوتبال!

روآ که در جوانی وقتی با تیم رسینگ به آفریقا سفر کرد و به مالاریا مبتلا شد، وقتی به آلباسته رفت و همه از بازگشت‌اش به تیم ملی حرف می‌زدند به سرطان گرفتار شد. یک آزمون دیگر برای او که در یک برهه می‌خواست کشیش شود.

او سرطان را شکست داد و در مقابل این سوال که «بعد از این همه سال عبادت، اولین درسی که گرفت چه بود؟» گفت: «مهم نیست که چالش‌ها چقدر بد یا چقدر خوب هستند، شما باید با سری بالا با آنها مواجه شوید!»

این داستان دروازه‌بانی است که فکر می‌کرد جهان در سال 2000 به پایان می‌رسد اما نرسید. در سال 2020 یک ویروس یقه همه را گرفته و کسانی می‌گویند حالا واقعاً پایان جهان است! اینک آخرالزمان!

جهان تقریبا جنگ اقتصادی ترامپ علیه ایران را نادیده گرفت

بیشتر بخوانید:

الکساندر نوری و خطر عکس گرفتن با ما!

جنگ تازه قرمز و آبی؛ متلک سیاسی با شورت ورزشی!

استقلال/تاج و پرسپولیس واقعاً «مکتب» دارند؟

سه مستند لذت‌بخش فوتبالی برای عاشقان فوتبال در قرنطینه

ما با تو بد کردیم آقای علی دایی!

جایی برای پیرمردها در فوتبال هست؟

تماشاخانه

چرا «۷» عدد مقدس شد؟ «خونیرث» یکی از هفت‌ها که حالا برای ایرانی‌ها حسرت است

پمپ‌بنزین‌ها یک چیزی را لو می‌دهند / بنزین هست؛ اما چرا نیست؟

فیلم های دیگر