تاریخ:
سار‌ها در آسمان خاکعلی قزوین به پرواز درآمدند 
درس صد و ده
بِکش بِکش به مثابه ورزش ملی!
این‌جا قرار نیست بحث‌ها به نتیجه برسد چون بر همگان واضح و مبرهن است که حق کاملاً با ماست و طرف مقابل است که متوجه این حقیقت آشکار نمی‌شود!
عصرایران؛ احسان محمدی- به این جملات نگاه کنید:
- وقتی برای تدفین شجریان جمع می‌شدید مرغ سحر می‌خوندید ایراد نداشت، حالا ما رفتیم سخنرانی استاد رائفی‌پور ایراد داره؟
- فقط شمال رفتن ما کرونا پخش می‌کنه، اینکه شما مراسم مذهبی می‌گیرید دور هم جمع می‌شد کرونا بهتون احترام میذاره کاریتون نداره؟
- چطور مسابقات کشتی مشکل نداشت، جودو مشکل داره؟
- وقتی نماینده‌های خودتون مجلس بودن، اونوقت اعتراض نمیکردین، الان هم حق اعتراض ندارید!
- چطور خودتون مهمون داشتید سر و صدا می کردید اون وقت فرهنگ آپارتمان‌نشینی مهم نبود حالا مهمه؟ باید تحمل کنید چون الان نوبت ماست و ...
این لج‌بازی و بِکش بِکش ملی نهایت ندارد. مثل چرخه انتقام است، دیگران را به بخشش دعوت می‌کنیم اما خودمان تا انتقام نگیریم آرام‌مان نمی‌گیرد. این‌جا برخلاف تصور و توهمی که از بحث عقلانی و حق به جانب بودن داریم، رسماً عقل را به تعطیلات فرستاده‌ایم. از موضعی دفاع می‌کنیم که می‌دانیم غلط است اما نباید کوتاه بیاییم چون طرف مقابل «پر رو» می‌شود و حالا که ما زورمان می‌رسد چرا اسب‌مان را نتازانیم؟
اینکه مردم رفتار مقابله به مثل را از ملوک‌شان یاد گرفته‌اند یا نه بحث مفصل و بی‌نتیجه‌ای است. این‌جا قرار نیست بحث‌ها به نتیجه برسد چون بر همگان واضح و مبرهن است که حق کاملاً با ماست و طرف مقابل است که متوجه این حقیقت آشکار نمی‌شود اما این چرخه باطل همه را سرانجام به نابودی می‌کشاند. اگر آدم‌های عاقلی از دو طرف ماجرا با قاطعیت ورود نکنند و جلوی این بکش بکش بی حاصل را نگیرند.
15 اسفند سال پیش یعنی دو هفته بعد از علنی شدن کرونا یادداشتی نوشتم با عنوان «چرا ما ایرانی‌ها از لج‌بازی لذت می‌بریم؟» با گذشت 9 ماه از کرونا هنوز هم، واژه به واژه حرف همان است. این که «امید رهایی نیست وقتی همه دیواریم!» حتی اگر به این دیوار سنگ بزنیم و فکر کنیم پشت آن شهری است که آدم‌ها با عقل تصمیم می‌گیرند نه صرفاً برای خنک شدن دل!
قصد داوری و حق با چه است را ندارم، وسط این کُشتار روزانه و خزیدن کنج خانه‌ها و گریختن از هم مگر دل و دماغی برای قضاوت مانده؟ آدم‌ها در دسته‌های صدتایی می‌میرند، کسانی در به در دارو هستند، عده‌ای با وحشت مدام الکل به دست و صورت می‌زنند و کسانی هم بی‌توجه به فاجعه‌ای که دارد رخ می‌دهد مشغول بِکش بِکش‌های کودکانه سیاسی و ورزشی و اجتماعی هستند که به بکُش بکُش ختم می‌شود!
«مصنفانه‌تر بود که هر کس تاوان نفهمی خودش را می‌داد» ولی کرونا به این آرزوهای منصفانه گوش نمی‌دهد. چنگیزوار در حال تاخت و تاز است و ما وسط این بکش بکش‌ها که به ورزش ملی تبدیل شده نوبت زوال خود را به نظاره نشسته‌ایم!
لینک کوتاه: کپی لینک
گاردین: نامه ونس به محسن رضایی آخرین روزنه برای جلوگیری از جنگ جدید است انصارالله: آزادسازی کامل «تعز» نزدیک است بازیگر «پیشتازان فضا» درگذشت مردان خربزه بخورند؟؛ فواید، ارزش غذایی و هشدارهای مهم درباره مصرف آن تبریز و کرمانشاه، حدود ۱۰۰ سال پیش (عکس) بدهکارترین و کم‌بدهی‌ترین کشورهای جهان در سال ۲۰۲۶ (+ اینفوگرافیک) کمبود این ویتامین باعث خستگی، افت حافظه و سردرد می‌شود دانشمندان دستگاهی ساخته‌اند که قند اضافی خون را به ماده‌ای بی‌ضرر تبدیل می‌کند درد سمت راست شکم و زیر دنده‌ها نشانه چیست؟ چه زمانی جدی بگیریم؟ «دختران گیلانی» در کنار یک کلبه روستایی در اطراف رشت؛ سال 1330(عکس) ایران تنها کشور جهان با جنگنده‌های F-14 تامکت؛ داستان یک میراث نظامی پشت پرده هزینه‌های نجومی ناوهای هواپیمابر آمریکا؛ هر روز حضور در دریا چند میلیون دلار؟ از «کراش» تا «گسلایت»؛ چرا برخی واژه‌های بیگانه پذیرفته می‌شوند و برخی نه؟ سناتور دموکرات: ازسرگیری جنگ علیه ایران دیوانگی است هشدار وزارت بهداشت درباره سکته مغزی؛ هر دقیقه تاخیر می‌تواند سرنوشت بیمار را تغییر دهد