بیماران اوتیسم به اوت رفتند

مینا راه چمنی در گفت و گو با ایسنا، با تاکید بر اینکه سیستم ایمنی بدن بیماران اوتیسم بسیار ضعیف است، اظهارکرد: تعدادی از این افراد با شیوع فصل سرما دچار سرماخوردگی های شدید و طولانی مدت می شوند بنابراین یکی از نیازهای اساسی این بیماران برای جلوگیری از ابتلا به آنفلوآنزا واکسن بوده است.

به گفته وی هنوز واکسنی برای این بیماران اختصاص نیافته است.

راه چمنی با اشاره به اینکه بیماران اوتیسم از لحاظ حسی دچار مشکل هستند، ادامه داد: همین امر موجب شده تا این افراد نتوانند ماسک را بر روی صورت تحمل کنند و نگه دارند و نتیجه آن این است که خانواده ها آن ها را بیشتر در خانه نگه می دارند.

وی ادامه داد: بیشتر در خانه ماندن این بیماران، نرفتن به پارک و فضاهای آزاد پیامدهایی همچون بی قرارتر شدن آن ها را به دنبال دارد و نتیجه آن افزایش فشار روانی در خانه است.

راه چمنی با تصریح بر اینکه در حال حاضر تورم ها نیز فشار خیلی زیادی را به این خانواده ها وارد کرده است، بیان کرد: تورم موجب شده تا درمان بسیاری از بیماران اوتیسمی در استان متوقف شود.

وی تاکیدکرد: زمان تشخیص بیماری اوتیسم در افراد در بازه زمانی ۱۸ تا ۲۴ ماهگی است و زمان طلایی برای افزایش سطح کیفیت زندگی این افراد از دو تا پنج سالگی است.

رئیس انجمن حمایت از بیماران اوتیسم خراسان شمالی تصریح کرد: یک بیمار اوتیسم به عنوان مثال از نظر حسی دچار مشکل است و نیازمند روش های درمانی کاردرمانی، گفتار درمانی، بازی درمانی است اما تورم و افزایش هزینه ها موجب شده تا خانواده ها دیگر نتوانند این درمان ها را ادامه دهند.

وی بیان کرد: اما اگر یک کودک مبتلا به اوتیسم این دوره های درمانی را بگذراند سطح کیفی زندگی وی افزایش می یابد چراکه در طول دوره درمان در ابتدا بر روی مهارت های خودیاری و سایر مهارت های بیمار تمرکز می شود و بیمار می تواند مسائل شخصی همچون رفتن به سرویس بهداشتی، قاشق در دست گرفتن، لباس پوشیدن را خود انجام دهد و یا از لحاظ حسی به این درک برسد که خیس شده و باید احساس ناراحتی کند و یا لباس هایش عوض شود.

راه چمنی گفت: در حال حاضر بیمارانی هستند که به علت عدم گذراندن دوره های درمانی هنوز در سن ۱۲ سالگی پوشک می شوند این در حالی است که اگر دوره های درمانی را طی کنند به طور مستقل می توانند بسیاری از کارهای شخصی خود همچون توالت رفت را انجام دهند.

وی افزود: از سوی دیگر این بیماران تحت پوشش بیمه نیستند و در این شرایط اقتصادی فشار خیلی زیادی بر روی دوش این خانواده ها است بطوریکه تا سال گذشته هزینه درمان هر بیمار طی یک ماه ۲.۵ تا سه میلیون تومان بود اما هم اکنون این رقم به ۶.۵ تا هفت میلیون تومان در ماه رسیده است.