فیلم بیشتر »»
کد خبر ۸۱۵۲۵۹
تاریخ انتشار: ۱۳:۳۲ - ۰۹-۰۹-۱۴۰۰
کد ۸۱۵۲۵۹
انتشار: ۱۳:۳۲ - ۰۹-۰۹-۱۴۰۰

«آزار خاموش» کودکان چیست؟

«آزار خاموش» کودکان چیست؟
اینگونه به مرور زمان کودک و نوجوان به این باور می‌رسد که ساکت و منفعل بودن بهتر از انجام کارهایی است که ممکن است آنها را در معرض انتقاد و سرزنش و تمسخر قرار دهد و در نهایت کم رویی و خجالتی بودن کودک و نوجوان ماحصل این رفتار والدین است.
ایسنا نوشت: یک روانشناس با اشاره به تمسخر فرزندان از سوی والدین و در حضور اقوام و آشنایان، گفت: مسخره کردن کودکان و نوجوانان توسط والدین و در حضور اقوام و آشنایان اگرچه با هدف شوخی و خنده نیز باشد اما نوعی آزار روانی محسوب می‌شود که آن را آزار خاموش نیز می‌نامند.
 
شبنم طلوعی اظهار کرد: گاهی والدین تصور می‌کنند با طعنه زدن و یا متلک انداختن به کودک و نوجوان می‌توانند او را به انجام کاری وادار کنند اما این روش به هیچ وجه جواب نمی‌دهد بلکه شاید برعکس باعث شود فرزند در مقابل نظر و گفته والدین بایستد و حرفی بزند که موجب ناراحتی بیشتر والدین شود و اینگونه والدین و فرزند در یک دور باطل قرار گیرید. 
 
این روانشناس با تاکید بر اینکه والدین اگر انتظار احترام از سوی کودک و نوجوان را دارند باید خودشان هم به کودک و نوجوان احترام بگذارند، ادامه داد: نوجوانی که در محیط ناسالمی قرار گیرد که درآن دیگران او را تمسخر می‌کنند دنیای متفاوتی را تجربه خواهد کرد، چراکه نوجوانان به خودی خود با بحران هویت یابی و زودرنج بودن درگیر هستند و در این بین اگر والدین نیز در حضور اقوام آنها را تمسخر کنند این درگیری بیشتر هم می‌شود، از این رو والدین باید در انتخاب نوع کلمات و جملات خود دقت کنند. 
 
وی تحقیر کردن، فحش دادن، مقایسه کردن، به رخ کشیدن، تمسخر کردن، صحبت کردن درباره نقاط ضعف و منفی نوجوان در حضور دیگران، القاء حس ناامنی به نوجوان و محدود کردن او را از جمله مصادیق آزار روانی نوجوان عنوان کرد و افزود: حتی در مواقعی که کودک یا نوجوان مورد تمسخر یا سخنان نیش دار از سوی هم‌سالان قرار گرفت والدین باید او را حمایت کنند و در حد درکش به او توضیح دهند که چینن کاری نشان دهنده نقطه ضعف دیگری و نه او است. 
 
طلوعی در پایان سخنانش به والدین توصیه کرد: والدینی که تحمل اشتباهات کودک و نوجوان خود را ندارند و یا با انجام هر اشتباهی از سوی فرزندان آنها را دائما سرزنش می‌کنند، یا در حضور دیگران آنها را نقد و تمسخر می‌کنند و بر این باور هستند که اگر کودک و نوجوان از این رفتار والدین ناراحت شود مشکل از زودرنجی او است چراکه هدف والدین شادی و خنده و نه تمسخر فرزندان بوده، در واقع ترس از اشتباه و تنبیه شدن را در کودک و نوجوان خود تقویت می‌کنند.
 
اینگونه به مرور زمان کودک و نوجوان به این باور می‌رسد که ساکت و منفعل بودن بهتر از انجام کارهایی است که ممکن است آنها را در معرض انتقاد و سرزنش و تمسخر قرار دهد و در نهایت کم رویی و خجالتی بودن کودک و نوجوان ماحصل این رفتار والدین است.
 
به گفته این روانشناس، چنین رفتارهایی از سوی والدین همچنین می‌تواند منجر به ایجاد افسردگی، خشونت، جرم و جنایت در کودک و نوجوان نیز شود.
ارسال به دوستان
captcha
علیرضا داوودنژاد؛ فیلمْ‌سازی که زندگی را سینما کرد برد اول استقلال در لیگ نخبگان؛ حساب پاداش آبی‌ها به ۹۰۰ هزار دلار رسید پاسخ مثبت گرجستان به تحریم آمریکا / توقف کامل همه پروازهای ایرانی / خداحافظی با ارزان ترین تور هوایی خارجی آیا شادمهر برای کنسرت در ایران درخواست داده است؟ سرمایه‌گذاری ارزی با اسکناس و حواله؛ توضیحات بانک مرکزی درباره صندوق جدید برآورد ۵۰ میلیارد دلاری از ارزهای راکد خارج از اقتصاد رسمی بازگشت زیبا بروفه پس از سال‌ها به تلویزیون واردات برنج از امروز کلید خورد؛ جزئیات مهلت ثبت سفارش اعلام شد عملیات گسترده پلیس تهران؛ از قتل همسر و کلاهبرداری ۲۰ میلیاردی تا سرقت بابکت برنامه پخش زنده فوتبال‌های امشب از تلویزیون چرا کنترل زیاد فرزندان مانع اعتیاد نمی‌شود؟ توصیه ستاد مبارزه با موادمخدر برای رضا درمیشیان فیلمساز پرونده قضایی تشکیل شد کالبدشکافی «فقر درآمدی» در اقتصاد ایران؛ چرا صاحبان دارایی هم درمانده شده‌اند؟ حذف رپر مشهور از ادامه تور کنسرت با «اد شیرن» به دلیل حمایت از فلسطین معرفی برندگان اسکار سریال‌های تلویزیونی ؛ «خلیج بیوه» ۱۴ جایزه امی برد
نظرسنجی
پیش بینی شما از تقابل ایران و آمریکا در 3 ماه آینده؟