عصر ترنم/ باغ گل سرخ

در گشودند به باغ گل سرخ

 و من دل شده را

به سراپرده رنگین تماشا بردند

 من به باغ گل سرخ

 با زبان بلبل خواندم

 در سماع شب سروستان دست افشاندم

 در پریخانه پر نقش هزار اینه اش

خویشتن را به هزاران سیما دیدم

با لب اینه خندیدم

 من به باغ گل سرخ

 همره قافله رنگ و نگار

به سفر رفتم

از خاک به گل

 رقص رنگین شکفتن را

 در چشمه نور

 مژده دادم به بهار

من به باغ گل سرخ

زیر آن ساقه تر

 عطر را زمزمه کردم تا صبح

من به باغ گل سرخ

درتمام شب سرد

روشنایی را خواندم با آب

 و سحر را به گل و سبزه بشارت دادم


از: هوشنگ ابتهاج