فیلم بیشتر »»
کد خبر ۸۹۰۷۱۷
تاریخ انتشار: ۱۶:۱۳ - ۲۷-۰۲-۱۴۰۲
کد ۸۹۰۷۱۷
انتشار: ۱۶:۱۳ - ۲۷-۰۲-۱۴۰۲

روایت مارتین اسکورسیزی از نقش‌های ماندگاری که رابرت دنیرو رد کرد

روایت مارتین اسکورسیزی از نقش‌های ماندگاری که رابرت دنیرو رد کرد
مارتین اسکورسیزی در مصاحبه جدید خود از نقش‌های پیشنهادی‌ای که به رابرت دنیرو پیشنهاد داده و او نپذیرفته، پرده برداشت.

مارتین اسکورسیزی در مصاحبه جدید خود از نقش‌های پیشنهادی‌ای که به «رابرت نیرو» پیشنهاد داده و او نپذیرفته، پرده برداشت.

به گزارش ایسنا به نقل از ورد آوریل، در آستانه نمایش فیلم «قاتلان ماه کامل» در جشنواره کن که با همکاری مجدد «مارتین اسکورسیزی» و «رابرت دنیرو» همراه است، اسکورسیزی در بخش‌هایی از مصاحبه‌اش با نشریه ددلاین فاش کرد که به دنیرو پیشنهاد بازی در فیلم برنده اسکار «رفتگان» را داده است و او بلافاصله رد کرده است.

اسکورسیزی همچنین عنوان کرد که «دنیرو» بازی در فیلم «دار و دسته‌های نیویورکی» را نیز رد کرد و قرار بوده در این فیلم نقش شخصیت بیل قصاب را بازی کند، نقشی که سرانجام با بازی درخشان «دنیل دی‌ لوئیس» ماندگار شد.

این کارگردان ۸۰ ساله سینما همچنین گفت: «دنیرو هم از من خواست در اواخر دهه ۹۰ فیلم فیلم "تحلیلش کنید" را کارگردانی کنم و من گفتم ما قبلاً این کار را در فیلم "رفقای خوب" انجام دادیم».

اسکورسیزی و دنیرو، کارگردان و بازیگر افسانه‌ای پس از چندین سال همکاری و بعد از ساخت فیلم «کازینو» در سال ۱۹۹۵، تا ۲۴ سال دیگر با هم فیلمی نساخته‌اند تا این که این زوج موفق سینمایی در سال ۲۰۱۹ در فیلم «مرد ایرلندی» بار دیگر به هم رسیدند.

روایت اسکورسیزی از نقش‌های ماندگاری که رابرت دنیرو رد کرد

پیشینه همکاری اسکورسیزی و دنیرو

این دو، پیش از این در فیلم‌های «خیابان‌های پائین شهر» (۱۹۷۱)، «راننده تاکسی» (۱۹۷۶)، «نیویورک نیویورک» (۱۹۷۷)، «گاو خشمگین» (۱۹۸۰)، «سلطان کمدی» (۱۹۸۳)، «رفقای خوب» (۱۹۹۰) و «تنگه وحشت» (۱۹۹۱) نیز با هم همکاری کرده بودند.

«دنیرو» جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای بازی در «گاو خشمگین» و «پدرخوانده قسمت دوم» کسب کرده است. این هنرپیشه در مجموع نامزد هفت جایزه اسکار بازیگری شده و چندین بار نامزدی امی را به خود اختصاص داده است.

فیلم «قاتلان ماه کامل» که به زودی در بخش غیررقابتی جشنواره کن رونمایی می‌شود، نیز جدیدترین همکاری این دو ستاره سینمایی است. این فیلم بر اساس کتاب پرفروش و غیرداستانی نوشته «دیوید گرن» ساخته شده و داستان آن درباره مجموعه قتل‌هایی است که در دهه ۱۹۲۰ میلادی در اوکلاهاما روی می‌دهد؛ زمانی که سرخپوستان منطقه اوسیج در زیرزمین‌های خود نفت کشف کردند و سپس تک به تک کشته شدند و با افزایش آمار قتل‌ها سازمان تازه‌تاسیس اف‌بی‌آی پرونده را در دست گرفت و یکی از هولناک‌ترین جنایت‌های سازمان‌یافته تاریخ آمریکا افشا شد. 

در این فیلم ۲۰۰ میلیون دلاری،، «لئوناردو دی کاپریو» و «دنیرو» نقش دو شیاد را بازی می کنند که دوست دارند ثروت منطقه اوسیج را بدست آورند، حتی اگر به معنای منفجر کردن، تیراندازی یا از بین بردن خشونت آمیز مردم آن باشد.

این نخستین بازگشت اسکورسیزی به کن از سال ۱۹۸۵ ( ۳۸ سال پیش) است، زمانی که او برنده جایزه بهترین کارگردانی برای فیلم «پس از ساعات اداری» شد. اسکورسیزی پیوند دیرین‌ با  جشنواره کن دارد و قبل از حضور در راس هیات داوران در سال ۱۹۹۸، برخی از نمادین‌ترین فیلم‌های اولیه‌اش را در کن ارائه کرد، به‌ویژه «راننده تاکسی» که در سال ۱۹۷۶ برنده نخل طلا شد و «سلطان کمدی» که هر دو با بازی «رابرت دنیرو» همراه بود.

ارسال به دوستان
captcha
خاتمی مثل سروش: نه به «لیبرالیسمِ دربست» صمد حسن‌زاده، آرامش در اتاق و اعتماد در بخش خصوصی؟ پایان عصر ضدپیری: طول عمر عملکردی، معیار جدید سلامت از دهه پنجاه به بعد دیدنی های امروز؛ از موزه دفاع ملی کره شمالی تا مجسمه فولادی 50 متری در برزیل برخورد پهپاد ناشناس به یک لنج در سیریک، سه صیاد را به بیمارستان فرستاد بزرگترین روستای نفتی شادگان زیر سایه محرومیت آموزشی؛ از غیبت معلمان تا ترک تحصیل دختران اولین زن سومالیایی، نماینده پارلمان انگلیس شد اف بی آی یک مهندس سعودی را بازداشت کرد/ اتهام: شنود مکالمات محرمانه شرکت OpenAI پشت پرده لغو تور کنسرت‌های گروه پالت اعتماد اعضا به اتاق بازرگانی ایران چگونه ساخته می‌شود؟ آقای وزیر خارجه انگلیس؛ آیا ایران متجاوز است؟! آمریکا و اسراییل به‌دنبال فروپاشی ایران‌اند؛ بازگشت به گذشته ممکن نیست راز ناکام ماندن پاتریوت‌های عربستان در حفاظت از فرودگاه ریاض/ حوثی‌ها چگونه سامانه‌های پدافندی را گول زدند؟ دارایی‌های بزرگ، سودآوری پایین؛ چرا بنگاه‌های بزرگ ایران زیان‌ده هستند؟ نگاهی به ایران‌خودرو، هپکو و دخانیات از دریچه مدل ۷S مکنزی اسدالله یکتا؛ فرصت کار، نه ترحم