از این پرنده فقط ۲۴ قطعه در ایران مانده

معاون محیط طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست با بیان اینکه تنها ۲۴ قطعه از میش‌مرغ در ایران وجود دارد، اظهار کرد: با وجود تعداد کمی که از این گونه وجود دارد، تنوع ژنتیکی آن مناسب است و با زادآوری می‌تواند خود را احیا کند.

 

به گزارش ایسنا، حسن اکبری تاکید کرد: میش‌مرغ گونه‌ای است که حتی نسبت به یوزپلنگ وضعیت بدتری دارد و در خطر انقراض است. بر اساس آخرین بررسی‌هایی که طی سال جاری انجام شده تنها ۲۴ قطعه میش مرغ در ایران وجود دارد. این گونه درکل وضعیت مناسبی در دنیا ندارد اما جمعیت‌های مناسبی را در برخی همسایگان شمالی ایران دارد اما پراکنش آن در ایران خیلی کم شده است. طی سالیان گذشته این پرنده در بخش عمده‌ای از غرب کشور حضور داشت اما الان در محدوده بسیار کوچکی زیست می‌کند.

 

وی ادامه داد : گستره پراکنش میش‌مرغ خیلی کم و جمعیت آن بسیار محدود شده است. تنها یک زیستگاه تحت عنوان پناهگاه حیات وحش «سوتاو و حمامیان» در شهرستان بوکان در آذربایجان غربی وجود دارد که آن نیز منطقه حفاظتی دیم‌زار است و گندم‌زارهای مردم در آن قرار دارد و درغالب این مناطق کشت دیم گندم انجام می‌دهند بنابراین میش‌مرغ نیز در میان گندم‌زارهای مردم زندگی می‌کند. لکه‌های کوچکی تحت عنوان اراضی ملی بین این گندم‌زارها وجود دارد که تپه‌هایی غیرقابل کشت هستند.

معاون محیط طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست تاکید کرد: دیگر زیستگاهی برای این گونه باقی نمانده درحالی که این پرنده طی سالیان گذشته در قزوین و همدان به سمت غرب تا مغان، اردبیل، بخش‌هایی از آذربایجان شرقی و غربی، کردستان و بخش‌های عمده‌ای از غرب کشور زندگی می‌کرد اما حالا انتشار آن به بوکان و در منطقه‌ای که گندم‌زارهای مردم است محدود می‌شود چون گندم‌زارها بعد از اردیبهشت قد می‌کشند و پناه و پوشش خوبی را در سطح زمین ایجاد می‌کنند، میش مرغ‌ها درمیان این گندم‌زارها پناه‌ می‌گیرند و تخمگذاری می‌کنند. معمولا نیز ۲ یا ۳ تخم می‌گذارد و پس از جوجه شدن تخم‌ها نیز این جوجه‌ها در میان گندم‌ها تا بزرگ شدن و قدرت پرواز پیدا کردن پنهان می‌شوند.

 

وی افزود: فرایند پنهان شدن جوجه‌ها در گندم‌زارها مربوط به زمانی است که محصولات کشاورزی برداشت می‌شوند. در گذشته دور، برداشت گندم‌ها با دست انجام می‌شد و آسیبی به این پرنده‌ها وارد نمی‌شد، درحالی که چندین سال است برداشت گندم به‌صورت مکانیکی شده است و هنگام برداشت محصول، جوجه‌هایی که کم‌توان هستند و قدرت پرواز ندارند به وسیله «کمباین‌ها» زیر گرفته می‌شوند و از بین می‌روند. از طرفی نیز مسائلی همچون حضور سگ‌های بلاصاحب در منطقه و پسماند برای این گونه‌ مخاطره زیادی ایجاد کرده است.

 

معاون محیط طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست اضافه کرد: در زمینه محدود و کنترل کردن جمعیت سگ‌های بلاصاحب اقدامات بسیار خوبی انجام و در سال گذشته نیز تا حدودی جمعیت آن‌ها محدود شده است. برای مسئله تغییر مکان پسماند نیز مطالعات و اقدامات لازم انجام شده است که پیشرفت مناسبی در خصوص جابه‌جایی و مدیریت آن صورت گرفته است.