تاریخ:
تصادف شدید مربی تیم ملی فوتسال/ خوراکچی: فکر کردم مرده‌ام! 
درس نود و نه
چرا بسیاری از مجسمه‌های روم باستان بدون سر هستند؟ (+عکس)
اگر تا کنون در موزه‌های هنری مربوط به دوران امپراطوری روم باستان قدم زده باشید، احتمالا متوجه شده‌اید که بسیاری از مجسمه‌های مربوط به این عصر بی‌سر هستند.
در واقع هرچند مشاهده کمی شکستگی، برای مثال در ناحیه انگشتان یا بینی، در مجسمه‌های دیگر تمدن‌ها و دوران‌ها امری معمول است؛ با این حال این تعداد زیاد مجسمه رومی بی‌سر این سوال را مطرح می‌کند که چرا ما با چنین پدیده‌‌ای مواجه هستیم؟
به گزارش یورونیوز، راشل کوسر استاد کلاسیک و تاریخ هنر در کالج بروکلین و دانشگاه سیتی نیویورک، در این باره می‌گوید: «اگرچه اغلب نمی‌توان به طور قطعی دانست که چگونه یک مجسمه سر خود را از دست داده، با این حال سرنخ‌هایی وجود دارد که باستان‌شناسان را به سمت چند دلیل رایج سوق می‌دهد.»
اولین و ساده‌ترین دلیل بدون سر بودن بسیاری از مجسمه‌ها این است که ناحیه گردن یک نقطه ضعف طبیعی در ساختار مجسمه‌های انسانی است. وقتی مجسمه‌ای به زمین می‌افتد یا در حین جابجایی میان مالکان قدیم و جدید در معرض خطر قرار می‌گیرد، معمولاً گردن اولین جایی است که آسیب می‌بیند.
این سرهای شکسته البته همیشه یک تصادف نیست. گاهی اوقات رومی‌ها به عمد سر مجسمه‌های خود را می‌شکستند. این کار در جریان فرایندی به نام «محو یادبودها» (Damnatio Memoriae) انجام می‌گرفت.
سنای روم می‌توانست با این فرایند به محکومیت یاد امپراطوری که پس از مرگ به جرم خیانت منفور شده بود، رأی دهد. در صورت تصویب این قانون، سنا نام امپراطور را از فهرست‌ها پاک می‌کرد، اموال او مصادره می‌شد و پرتره‌ها و مجسمه‌هایش مخدوش می‌شدند.
تصویری از خاندان چهار نفری سوران، حاکمان امپراطوری روم. تصویر یکی از آن‌ها، «گتا»، به دلیل فرمان محو یادبودی که برادرش بر ضدش اجرا کرد پاک شده است عکس: ویکی‌پدیا
نرون یکی از نمونه‌های چنین امپراطوران بدنامی بود که بسیاری از پرتره‌ها و مجسمه‌های او آسیب دیدند یا بخش‌های از آنان تخریب شد.
علاوه بر این، مجسمه‌سازان رومی گاهی به عمد مجسمه‌های خود را با سرهای قابل جابجایی طراحی می‌کردند که از بخش گردن جدا می‌شدند.
کنت لاپاتین، متصدی آثار باستانی در موزه جی پل گتی در لس‌آنجلس، می‌گوید این روش به آن‌ها اجازه می‌داد تا از مواد جداگانه‌ای برای بدن و سر استفاده کنند.
همچنین مجسمه‌سازان مختلفی می‌توانستند روی یک مجسمه به کار بپردازند و همینطور سر می‌توانست کاملا جای دیگر تهیه شده و در آخرین مرحله روی بدن نصب شود.
مجسمه سر رومی که در اصل به صورت جدا ساخته شده تا بعدا بر روی بدن نصب شودGary Todd/Flickr
آقای لاپاتین در این خصوص اضافه می‌کند: «مجسمه‌هایی از این دست به طور واضحی قابل تشخیص هستند، زیرا بدن‌ها دارای سوراخی هستند که مجسمه‌ساز می‌تواند گردن را وارد آن‌ها کند. در آن‌ها همچنین در بخش زیرین سر در نواحی گردن به جای شکستگی‌های دندانه‌دار، شاهد لبه‌‌هایی صاف هستیم.»
در برخی موارد نادر دیگر، سر این مجسمه‌ها در دوران مدرن برداشته شده است.
مجسمه‌های رومی در بازار آثار باستانی به مبالغ هنگفتی خرید و فروش می‌شوند و دلال‌های هنری بدنام دریافتند که می‌توانند با فروش دو اثر به جای یک اثر، پول بیشتری به‌دست آورند. بنابراین مجسمه‌ها را سر بریدند.
در موارد معدودی موزه‌ها توانسته‌اند دو بخش مجسمه را به دست بیاورند و آن‌ها را به هم بچسبانند. هر چند در چند مورد دریل کردن به هنگام جداسازی باعث شده تا سر و بدن دقیقا نتوانند روی هم قرار گیرند و باستان‌شناسان مجبور شده‌اند با ترمیم بخش‌های آسیب‌دیده دو بخش را سرهم کنند.
لینک کوتاه: کپی لینک
از وضعیت الان وضعیت قبیله قریش خبر دارید؟ آیا برخورد پرنده می‌تواند یک جنگنده را سرنگون کند؟ چرا روسیه آلاسکا را به آمریکا فروخت؟ یک عادت ساده علمی برای تسکین درد و افسردگی گیاه گمشده ایران باستان پیدا شد؟ راز هوم ۲۵۰۰ ساله در تخت جمشید جعبه‌ابزار مهار اضطراب؛ ۱۰ روش علمی برای تسکین فوری ذهن دانشمندان در سال ۱۹۶۰ پیش‌بینی کردند: آخرالزمان جمعه ۲۲ آبان ۱۴۰۵ فرا می‌رسد چرا ذهن بعد از مکالمه شروع به محاکمه ما می کند؟ طرز تهیه نمک سبزیجات خانگی؛ یک چاشنی خانگی برای طعم بهتر غذاها از سقوط صفویه تا برآمدن قاجار؛ در هولناک‌ترین قرن تاریخ ایران چه گذشت؟ جنگ جهانی دوم برای کشورهای درگیر چقدر خرج برداشت؟(+عکس) مخترع موتور دیزل به طرز مرموزی ناپدید شد؛ ۷ مهر ۱۲۹۲ منشور کوروش؛ ماجرای استوانه‌ای سفالی با عمر دو هزار و پانصد و شصت‌وپنج ساله علم روان‌شناسی پاسخ می‌دهد: چرا بعضی آدم‌ها در برابر فهمیدن مقاومت می‌کنند؟ تخلیه خشم لزوماً حالتان را بهتر نمی‌کند؛ راهکارهای آرام‌کننده مؤثرتر هستند