دریک

 در جیب هر ایرانی امروز اسکناسی است که روی آن عددی به «ریال» نوشته شده، اما هیچ‌کس آن را به ریال نمی‌خواند. این شکافِ کوچکِ میان قانون و زبان، ته‌نشستِ یک روایت بلند تاریخی است؛ روایتی که از ضرابخانه‌های چکش‌کاری عصر قاجار آغاز می‌شود، از میان بحران جهانی نقره و رقابت بانک‌های بیگانه می‌گذرد، در اسفند ۱۳۰۸ به یک قانون تاریخی می‌رسد و تا امروز — تا لایحه حذف چهار صفر — ادامه دارد.

ضرب نخستین سکه طلا در ایران به روزگار هخامنشیان می‌رسد. در قسمت هشتم «ایران به روایت آثار» ماجرای «دَریک» زرین را مرور می‌کنیم.