زمان بایستد

به زبان دقیق‌تر، ساعت فقط گذر زمان را نشان می‌دهد؛ اما خود زمان، بستر وقوع تغییر است. هر رویدادی در جهان، از افتادن یک برگ تا شکل‌گیری یک فکر، فقط وقتی معنا دارد که چیزی از یک حالت به حالت بعدی برود. با توقف زمان، تغییر هم حذف می‌شود. وقتی هیچ تغییری وجود نداشته باشد، دیگر قبل و بعد معنایی ندارند. توقف زمان، برخلاف ظاهر رؤیایی‌اش، بیشتر شبیه خاموش شدن خود جهان است.