شرق گرایی

شاید مهم‌ترین درس سال‌های اخیر همین باشد. ایران نباید سیاست خارجی خود را بر امید بستن به هیچ بلوک قدرتی بنا کند. نه وابستگی به غرب نسخه موفقی بوده و نه وابستگی به شرق. تجربه تحریم‌ها و بحران‌های اخیر نشان داد کشورهایی مانند چین و روسیه، شریک تجاری یا سیاسی هستند، اما تکیه‌گاه امنیتی نیستند. آنها تا جایی همراهی می‌کنند که سود ببرند و از همان نقطه‌ای که هزینه آغاز می‌شود، ترجیح می‌دهند تماشاگر باشند.