ناتر

در واپسین ماه های جنگ جهانی دوم، آلمان نازی برای مقابله با موج گسترده بمب افکن های متفقین به سراغ طرحی رفت که بیشتر به یک موشک سرنشین دار شباهت داشت تا یک هواپیمای معمولی. Bachem Ba 349 Natter یک رهگیر راکتی بود که برای برخاستن عمودی از روی سکوی پرتاب طراحی شده بود؛ خلبان را درون کابینی کوچک به ارتفاع می رساند، با راکت های خود به بمب افکن های دشمن حمله می کرد و سپس قرار بود با جدا شدن بخش های مختلف بدنه، خلبان با چتر نجات به زمین بازگردد. این طرح بلندپروازانه، که قرار بود بدون نیاز به باند فرود عمل کند، در سال 1945 به مرحله آزمایش رسید، اما پیش از آنکه بتواند به یک سلاح عملیاتی تبدیل شود، جنگ به پایان رسید و تنها چند پرواز آزمایشی انجام شد.