فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۰۱۱۸۲
تاریخ انتشار: ۱۲:۴۰ - ۱۵-۰۷-۱۴۰۴
کد ۱۱۰۱۱۸۲
انتشار: ۱۲:۴۰ - ۱۵-۰۷-۱۴۰۴

پل ورسک؛ افتخار ملی یا مسیر دو قدرت جهانی؟

پل ورسک؛ افتخار ملی یا مسیر دو قدرت جهانی؟
در ظاهر، این سازه شاهکاری مهندسی است؛ بنایی که در دهه‌ی ۱۳۱۰ خورشیدی به دستور رضاشاه، با طراحی مهندسان اتریشی و دستان کارگران ایرانی ساخته شد؛ نشانه‌ای است از عزم صنعتی‌شدن و ورود به جهان مدرن. اما تاریخ همیشه چهره‌ی دیگری هم دارد.

عصر ایران؛ سعید خاتمی - هر بار که به شمال سفر می‌کنم و قطار از دل تونل‌های البرز بیرون می‌آید، ناگهان پیکر سنگی پل ورسک در میان مه نمایان می‌شود؛

جایی که ذهنم، همیشه میان غرور و تردید معلق می‌ماند. نمادی از اراده‌ی ملی، یا قطعه‌ای از بازی قدرت‌ها در قرن بیستم؟

هر بار که سایه‌ی پل بر دره می‌افتد، گفت‌وگوی قدیمی با همسفرم دوباره آغاز می‌شود. از خود می‌پرسیم:

آیا این پل، نشانه‌ی استقلال و شکوه ایران بود؟

یا بخشی از نقشه‌ای حساب‌شده از سوی قدرت‌های هژمون آن روزگار — همان روباه پیر و هم‌پیمانانش که دهه‌هاست مسیر ایران را در نقشه‌ی ژئوپلیتیکی خود ترسیم کرده‌اند؟
هیچ‌گاه به پاسخ مشترکی نرسیده‌ایم.

عبور تانک های نظامی با قطار از روی پل ورسک در جنگ جهانی دوم
عبور تانک های نظامی با قطار از روی پل ورسک در جنگ جهانی دوم

پل همان‌جا ایستاده است؛ باشکوه و خاموش، و ما هنوز در رفت‌وبرگشت میان غرور ملی و تردید تاریخی.

در ظاهر، این سازه شاهکاری مهندسی است؛ بنایی که در دهه‌ی ۱۳۱۰ خورشیدی به دستور رضاشاه، با طراحی مهندسان اتریشی و دستان کارگران ایرانی ساخته شد؛ نشانه‌ای از عزم صنعتی‌شدن و ورود به جهان مدرن.

اما تاریخ همیشه چهره‌ی دیگری هم دارد.

چرا مسیر راه‌آهن ایران به‌جای شرق و غرب، از شمال تا جنوب کشیده شد؟

چرا درست در مسیری که از نظر نظامی، حیاتی‌ترین راه ارتباطی میان خلیج فارس و مرزهای شوروی بود؛ همان مسیری که اندکی بعد، ارتش بریتانیا برای انتقال تدارکات جنگ جهانی دوم از آن بهره گرفت و وینستون چرچیل آن را «پل پیروزی» نامید؟

اما آیا این نام، واقعاً نشانه‌ی افتخار ایران بود، یا نشانه‌ی آن‌که مسیر ما، پیش از ما تعیین شده بود؟

آیا این پل ما را به جهان پیوند داد، یا جهان را به قلب سرزمین ما رساند؟

شاید ورسک تنها دو کوه را به هم وصل نکرد؛ بلکه دو قدرت جهانی را نیز در میانه‌ی سرزمین ما به هم رساند.

پلی که ایران ساخت، اما جهان از آن عبور کرد.

برای بعضی، نشانه‌ی تولد ایران نوین است؛ برای بعضی دیگر، یادگار دوران وابستگی با چهره‌ای مدرن.

و شاید همین دوگانگی است که پس از نزدیک به یک قرن، هنوز هر بار با دیدنش، ذهن آدم را در میانه‌ی افتخار و پرسش معلق نگه می‌دارد

در مرزی باریک میان ساختن و ساخته شدن.

وقتی دیگران از رویت می‌گذرند و نامت را در کتاب‌هایشان می‌نویسند،

تو می‌مانی و پرسشی قدیمی میان غرور و تردید:

آیا ما از دل تاریخ عبور کردیم، یا تاریخ از دل ما؟

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
captcha
دانه کوچک و ترش اما «ابرغذا» چرا خودرو سیلور فاکس دو بدنه داشت؟ داستان یک ایده جسورانه آموزش زبان انگلیسی به سبک عصر ایران / درس نود و پنج هشدار درباره بازگشت کمبود «یُد» / وضعیت نگران‌کننده در زنان باردار و دانش‌آموزان واکنش ویتکاف به مذاکره با ایران در نیویورک چرا برخی افراد بعد از دریافت واکسن تب می‌کنند و برخی هیچ چیز حس نمی‌کنند؟ تغییرات ثروتمندترین فرد هر سال جهان از ۱۹۸۷ تا ۲۰۲۶ (+ اینفوگرافیک) بی‌‌عملی دولت در جلوگیری از توهین و تهمت و تهدید در کوچه و خیابان ابداع ماده‌ای که ۹۹.۹۹ درصد امواج رادار را مسدود می‌کند ماجرای توقف هواپیمای پزشکیان در الجزایر چه بود؟ پسران نوجوان صدراعظم ناصرالدین شاه در کنار معلم روسی‌شان (عکس) نگرانی کیهان از انحصار سلاح در دست ارتش عراق مهرِ نامهربان؛ بوی تلخ تورم و بی‌انگیزگی دانش آموزان چگونه از قفل شدن ترمز خودرو جلوگیری کنیم؟ راهکاری موثر و عملی سفر پزشکيان به نيويورک موقعيت مناسب براي تحرک ديپلماسي است