.png "عصر ایران")
۱۶ دی ۱۴۰۴
به روز شده در: ۱۶ دی ۱۴۰۴ - ۲۰:۵۷
ترامپ: من پادشاه هستم! 
درس پنجم
برای پرواز کردن دقیقا به چند متر «بال» نیاز داریم؟
انسانها برخلاف پرندگان استخوانهای توخالی ندارند؛ بنابراین برای اینکه بتوانیم از زمین بلند شویم، بالهایمان باید به نسبت بدنمان بزرگتر از بالهای پرندگان باشد؛ و البته به تغییرات دیگری نیز در ساختمان بدن احتیاج داریم.
انسانها کارهای شگفتانگیز زیادی انجام میدهند، اما نمیتوانند بدون استفاده از وسایل مختلف پرواز کنند. اما اگر این توانایی را داشتیم، ابعاد بالهایمان چقدر میشد؟
پاسخ این سوال البته به جثه هر فرد بستگی دارد. اما به گفته تای هدریک، استاد زیستشناسی دانشگاه کارولینای شمالی، فردی با وزن حدود ۷۰ کیلوگرم و قد حداقل ۱۵۰ سانتیمتر، به بالهایی با طول حدود ۶ متر طول نیاز دارد. هدریک میگوید: «به نظر من این عدد به شکل غافلگیرکنندهای کوچک است».
او این عدد را با استفاده از معادلهای به دست آورده که پارامترهای بال پرندگان را نسبت به جرم بدن آنها میسنجد. در این سناریوی فرضی، ما نمیتوانیم فقط یک جفت بال به پشتمان بچسبانیم و تمام! پرواز کردن نیازمند بازطراحی کامل آناتومی بدن انسان است.
نوع بالها: تصویر کلاسیک فرشتگان، انسانی را با بالهای پردار در پشت نشان میدهد. اما از نظر آناتومیک، این کار مستلزم داشتن یک جفت استخوان کتف مجزا و ماهیچههای پروازی است که از قفسه سینه به پشت بپیچند. مایکل حبیب، پژوهشگر موزه تاریخ طبیعی لسآنجلس، معتقد است بالهایی شبیه به خفاش برای انسان منطقیتر هستند. در این حالت، کل دست و انگشتان ما کشیده شده و یک غشای گوشتی روی این اندامها را میپوشاند تا همان فاصله ۶ متری را ایجاد کند.
قدرت عضلانی: برای پرواز واقعی، بدن باید قدرت کافی تولید کند. در پرندگان، حدود ۱۶ تا ۳۰ درصد از کل توده عضلانی مربوط به عضلات پروازی (سینه) است. اگر انسان بخواهد پرواز کند، باید سینهای بسیار برجسته و پشتی فوقالعاده عضلانی و ورزیده داشته باشد که ظاهر عجیبی به او میدهد.
سبک پرواز انسان
هر موجود پرندهای در یک سبک خاص تخصص دارد (بال زدن، سر خوردن در هوا یا اوج گرفتن). به دلیل جثه نسبتاً بزرگ انسان، ما احتمالاً از نوع «اوجگیرنده» (مانند آلباتروس) میبودیم. پرندگان اوجگیرنده بالهای بسیار بلندی نسبت به جثه خود دارند.
چالش برخاستن از زمین
بلند شدن از زمین با بالهایی به طول ۶ متر چالش بزرگی است. هدریک میگوید: «وقتی نزدیک به زمین هستید، نمیتوانید به راحتی بال بزنید». مایکل حبیب پیشنهاد میکند که انسانها احتمالاً باید مانند پتروسورها (خزندگان بالدار دوران باستان) یا برخی خفاشها، از حالت چهار دست و پا برای پرتاب خود به سمت بالا استفاده میکردند.
انسانها از نظر تکاملی در موضع ضعف هستند. حیوانات پرنده میلیونها سال صرف بهینهسازی آناتومی خود کردهاند. ما برای پرواز، نه تنها به بال، بلکه به بسیاری از سازگاریهای دیگر (مانند استخوانهای سبکتر و ریههای کارآمدتر) نیاز داشتیم که پرندگان در طول اعصار به دست آوردهاند.
منبع: فرادید
لینک کوتاه: کپی لینک
آموزش چیکن دونات پفکی به سبک هندی سادهترین روش تغییر زنگ آیفون که نمیدانستید ۵ سبک آشپزی که نگاه شما به غذای چینی را عوض میکند طرز تهیه اشکنه ماست مشهدی ، سریعترین غذای سنتی ایران بزرگترین صخره جهان در کدام کشور قرار دارد؟ نگاهی به عجیبترین خانه سال در ژاپن فقط در این ۳ حالت از دکمه Refresh استفاده کنید! کیبوردهای جدید ۲۰۲۶ کیکرون رکورد زدند چرا زنان در عشق آزمون میگیرند؟ ریلمی ۱۶ پرو پلاس با امکانات عجیب آمد طرز تهیه پنکیک نوتلای مغزدار طرز تهیه کتلت پفکی نرم و خوش خوراک چگونه دوستِ صمیمی فرزندمان باقی بمانیم؟/ ۷ نکته کلیدی پادشاهان قدیم چه میخوردند! از زبان فلامینگو تا خوراک طاووس! اختلال خواب و تغییر فصل