راهکاری تازه برای بحران آب؛ وجود ذخایر عظیم آب شیرین زیر اقیانوس تأیید شد

آب شیرین زیر اقیانوس معادلات ارزیابی آینده منابع آب را تغییر می‌دهد

تیم علمی فقط به بازیابی هسته‌های رسوبی بسنده نکرده و آب موجود در لایه‌های مختلف رسوب را هم به‌طور دقیق نمونه‌برداری کرده است. این نمونه‌برداری شامل لایه‌های ماسه‌ای موسوم به سفره‌های آب زیرزمینی و لایه‌های رسی موسوم به لایه‌های نگه‌دارنده بوده که آب زیرزمینی را در خود حبس می‌کنند.

دانشمندان از دهه ۱۹۷۰ میلادی از وجود سفره‌های آب زیرزمینی دور از ساحل آگاه بوده‌اند اما تاکنون مطالعه دقیقی روی این سامانه‌ها انجام نشده بود. نتایج تازه نشان می‌دهد آب شیرین در چند نوع رسوب مختلف (هم دریایی و هم قاره‌ای) حضور دارد. این تنوع رسوبی درباره شرایطی که به ورود و به‌دام‌افتادن آب در زیر بستر اقیانوس انجامیده، داده‌های جدیدی فراهم کرده است.

پژوهشگران در گام بعدی به‌دنبال تعیین سن و منشأ این آب هستند. آن‌ها مدل‌های سنی را برپایه ترکیب متنوع هسته‌های رسوبی توسعه می‌دهند و از روش‌های تاریخ‌گذاری ایزوتوپی و ردیاب‌های شیمیایی بهره می‌برند. این تحلیل‌ها کمک می‌کند مشخص شود آب در چه دوره‌های اقلیمی وارد این سامانه شده و چه مدت در زیر بستر اقیانوس محبوس مانده است.

اهمیت این کشف برای جوامع ساحلی که به‌شدت به آب زیرزمینی متکی هستند بسیار زیاد است. برآوردهای اولیه نشان می‌دهد سواحل شمال‌شرقی ایالات متحده می‌تواند تا حدود ۱۳۰۰ کیلومترمکعب آب شیرین محبوس‌شده در زیر بستر دریا داشته باشد. این حجم برای تأمین آب شهر نیویورک با مصرف سالانه حدود ۱٫۵ کیلومترمکعب برای چندین قرن کفایت می‌کند و نشان می‌دهد ذخایر آب شیرین زیر بستر اقیانوس می‌تواند در برنامه‌ریزی بلندمدت منابع آب نقش راهبردی داشته باشد.

اهداف پژوهشی مأموریت فقط به کمیت آب محدود نمی‌شود و چرخه مواد مغذی مانند نیتروژن در رسوبات فلات قاره‌ای را هم بررسی می‌کند. این چرخه‌ها بر جمعیت میکروبی و در نهایت بر سامانه‌های زیستی اقیانوسی اثر می‌گذارند. پژوهشگران با اندازه‌گیری غلظت نیتروژن و دیگر مواد مغذی در آب و رسوب، تلاش می‌کنند ارتباط میان جریان سیالات زیرزمینی، فعالیت میکروبی و کیفیت آب دریا را روشن کنند.