چگونه ناو هواپیمابر جرالد فورد می‌تواند ۱۶۰ هواپیما را در ۲۴ ساعت به پرواز درآورد؟

نسل جدید ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی آمریکا با سیستم‌های پیشرفته، کارایی بی‌سابقه‌ای را در عملیات هوایی به ارمغان آورده است. سیستم‌های EMALS و AAG در قلب این توانایی قرار دارند که امکان پرتاب و بازیابی سریع‌تر و ایمن‌تر هواپیماها را فراهم می‌کنند.

EMALS و AAG: فناوری‌های تحول‌آفرین ناو فورد

به گزارش گجت نیوز، ناو هواپیمابر جرالد فورد (USS Gerald R. Ford) از سیستم‌های پرتاب الکترومغناطیسی (EMALS) و فرود پیشرفته (AAG) استفاده می‌کند که جایگزین سیستم‌های قدیمی بخار و هیدرولیک شده‌اند.

EMALS با موتورهای القایی خطی، پرتابی کنترل‌شده و با استرس کمتر بر هواپیما فراهم می‌کند. AAG نیز سیستمی توربو-الکتریکی است که فرود ایمن تمامی هواپیماها، از پهپادها تا جنگنده‌ها را ممکن می‌سازد. این فناوری‌ها، همراه با طراحی بهینه عرشه و پیشران هسته‌ای قدرتمند، کارایی عملیاتی ناو را به‌شدت افزایش داده‌اند.

افزایش ظرفیت بی‌سابقه عملیات هوایی

جرالد فورد در ۱۲ ساعت ۱۶۰ سورتی و در ۲۴ ساعت ۲۷۰ سورتی پرواز انجام می‌دهد. این ظرفیت در مقایسه با ناوهای کلاس نیمیتز (۱۲۰ و ۲۴۰ سورتی)، جهشی بزرگ محسوب می‌شود.

این پیشرفت‌ها، توان هوایی نیروی دریایی آمریکا را برای عملیات‌های آینده به‌شدت تقویت می‌کند.

غریب‌آبادی: آمریکا به‌جای موعظه دیگران، پاسخگوی آزمایش‌های هسته‌ای خود باشد

بیشتر بخوانید:

در هر دقیقه چند هواپیما می‌تواند از روی یک ناو هواپیمابر به پرواز درآید؟

تماشاخانه

دختران ایرانی و شگفتی‌سازی‌های جهانی / وقتی حتی باید با ناباوری هم بجنگند

اتوبوس‌های بین‌شهری یا تابوت‌های متحرک سرگردان ؛ دو حادثه مرگ‌بار در یک شب و ۱۰ها حادثه مرگ‌بار در شش ماه

فیلم های دیگر