فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۵۵۲۰۲
تاریخ انتشار: ۰۶:۰۷ - ۲۲-۰۱-۱۴۰۵
کد ۱۱۵۵۲۰۲
انتشار: ۰۶:۰۷ - ۲۲-۰۱-۱۴۰۵

امروز با شاملو: نومیدْمردم را معادی مقدر نیست! (+فایل صوتی)

احمد شاملو
زیستن و ولایتِ والای انسان بر خاک را نماز بردن؛ /زیستن و معجزه کردن؛ ورنه میلاد تو جز خاطره‌ی دردی بیهوده چیست؟

خطابه‌ی آسان، در اميد

وطن کجاست که آوازِ آشنای تو چنین دور می‌نماید؟

امید کجاست

تا خود

       جهان

             به قرار

                     بازآید؟

هان، سنجیده باش

که نومیدان را معادی مقدر نیست!

□

معشوق در ذره‌ذره‌ی جانِ توست

                                       که باور داشته‌ای،

و رستاخیز

            در چشم‌اندازِ همیشه‌ی تو

                                            به کار است.

در زیجِ جُستجو

                  ایستاده‌ی ابدی باش

تا سفرِ بی‌انجامِ ستارگان بر تو گذر کند،

که زمین

         از اینگونه حقارت‌بار نمی‌مانْد

اگر آدمی

           به هنگام

                     دیده‌ی حیرت می‌گشود.

□

زیستن

و ولایتِ والای انسان بر خاک را

                                     نماز بردن؛

زیستن

و معجزه کردن؛

ورنه میلاد تو جز خاطره‌ی دردی بیهوده چیست،

هم از آن دست که مرگت؟

هم از آن دست که عبورِ قطارِ عقیمِ اَسترانِ تو

از فاصله‌ی کویری میلاد و مرگت؟

مُعجزه کن مُعجزه کن

که مُعجزه

           تنها

               دست‌کارِ توست

اگر دادگر باشی؛

که در این گُستره

                     گُرگانند

مشتاقِ بردریدنِ بی‌دادگرانه‌ی آن

                                       که دریدن نمی‌تواند. ــ

و دادگری

معجزه‌ی نهایی‌ست.

و کاش در این جهان

مردگان را

           روزی ویژه بود،

تا چون از برابرِ این همه اجساد گذر می‌کنیم

تنها دستمالی برابرِ بینی نگیریم:

این پُرآزار

          گندِ جهان نیست

تعفنِ بی‌داد است.

□

و حضورِ گرانبهای ما

                       هر یک

چهره در چهره‌ی جهان

                           (این آیینه‌یی که از بودِ خود آگاه نیست

                           مگر آن دَم که در او درنگرند) ــ

تو

یا من،

آدمی‌یی

          انسانی

                   هر که خواهد گو باش

تنها

     آگاه از دست‌کارِ عظیمِ نگاهِ خویش ــ

تا جهان

         از این دست

                       بی‌رنگ و غم‌انگیز نماند

تا جهان

         از این دست

                       پلشت و نفرت‌خیز نماند.

□

یکی

    از دریچه‌ی ممنوعِ خانه

                               بر آن تلِّ خشکِ خاک نظر کن:

آه، اگر امید می‌داشتی

آن خُشکسار

               کنون اینگونه

                             از باغ و بهار

                                           بی‌برگ نبود

و آنجا که سکوت به ماتم نشسته

مرغی می‌خوانْد.

□

نه

نومیدْمردم را

               معادی مقدّر نیست.

چاووشیِ‌ امیدانگیزِ توست

                               بی‌گمان

که این قافله را به وطن می‌رساند.

۲۳ تیرِ ۱۳۵۹
به رامین شهروند

از دفتر: ترانه های کوچک غربت

دکلمه "خطابه‌ی آسان در اميد" 

برچسب ها: شعر ، شعر روز ، احمد شاملو
ارسال به دوستان
captcha
مهلت ثبت‌نام آزمون دکتری ۱۴۰۶ تا ۱۵ آبان تمدید شد زلنسکی برای دیدار با اردوغان وارد استانبول شد پیکان با هت‌تریک حجت احمدی از سد مس شهر بابک گذشت چهره ترسناک هالووین در اوایل قرن بیستم؛ زمانی که خبری از لباس های آماده نبود! (تصویری) هشدار سازمان ملل نسبت به وخامت بحران آوارگی در غزه در آستانه فصل سرد پرسپولیس با برد مقابل نساجی دوباره صدرنشین لیگ برتر شد مقررات برخورد با خودروهای دودزا؛ تعلیق معاینه فنی و پلاک اعزام به تعمیرگاه تکلیف ۲۶ هزار متقاضی اسقاط خودروهای فرسوده مشخص شد؛ مهلت ۶۰ روزه بررسی الزامات برگزاری نوزدهمین نمایشگاه بین‌المللی معدن، ماشین‌آلات، فولاد و صنایع وابسته در نشست شورای سیاستگذاری ایمیدرو اظهارات مهم وزیر خارجه سوریه درباره پیوستن به یک پیمان منطقه‌ای استراتژیست سابق کاخ سفید: "جنگ داخلی" جمهوری‌خواهان پس از انتخابات میان‌دوره‌ای  پرداخت بیش از ۳۴۰ هزار میلیارد ریال وام ازدواج از سوی بانک ملی در ۷ ماه پخش زنده مسابقات کشتی و فوتبال این هفته از شبکه سه ادامه فعالیت یک ایرلاین با یک فوکر! سناتور مورفی: ترامپ فاسدترین رئیس‌جمهور آمریکاست