فیلم بیشتر »»
کد خبر ۱۱۵۵۲۰۲
تاریخ انتشار: ۰۶:۰۷ - ۲۲-۰۱-۱۴۰۵
کد ۱۱۵۵۲۰۲
انتشار: ۰۶:۰۷ - ۲۲-۰۱-۱۴۰۵

امروز با شاملو: نومیدْمردم را معادی مقدر نیست! (+فایل صوتی)

احمد شاملو
زیستن و ولایتِ والای انسان بر خاک را نماز بردن؛ /زیستن و معجزه کردن؛ ورنه میلاد تو جز خاطره‌ی دردی بیهوده چیست؟

خطابه‌ی آسان، در اميد

وطن کجاست که آوازِ آشنای تو چنین دور می‌نماید؟

امید کجاست

تا خود

       جهان

             به قرار

                     بازآید؟

هان، سنجیده باش

که نومیدان را معادی مقدر نیست!

□

معشوق در ذره‌ذره‌ی جانِ توست

                                       که باور داشته‌ای،

و رستاخیز

            در چشم‌اندازِ همیشه‌ی تو

                                            به کار است.

در زیجِ جُستجو

                  ایستاده‌ی ابدی باش

تا سفرِ بی‌انجامِ ستارگان بر تو گذر کند،

که زمین

         از اینگونه حقارت‌بار نمی‌مانْد

اگر آدمی

           به هنگام

                     دیده‌ی حیرت می‌گشود.

□

زیستن

و ولایتِ والای انسان بر خاک را

                                     نماز بردن؛

زیستن

و معجزه کردن؛

ورنه میلاد تو جز خاطره‌ی دردی بیهوده چیست،

هم از آن دست که مرگت؟

هم از آن دست که عبورِ قطارِ عقیمِ اَسترانِ تو

از فاصله‌ی کویری میلاد و مرگت؟

مُعجزه کن مُعجزه کن

که مُعجزه

           تنها

               دست‌کارِ توست

اگر دادگر باشی؛

که در این گُستره

                     گُرگانند

مشتاقِ بردریدنِ بی‌دادگرانه‌ی آن

                                       که دریدن نمی‌تواند. ــ

و دادگری

معجزه‌ی نهایی‌ست.

و کاش در این جهان

مردگان را

           روزی ویژه بود،

تا چون از برابرِ این همه اجساد گذر می‌کنیم

تنها دستمالی برابرِ بینی نگیریم:

این پُرآزار

          گندِ جهان نیست

تعفنِ بی‌داد است.

□

و حضورِ گرانبهای ما

                       هر یک

چهره در چهره‌ی جهان

                           (این آیینه‌یی که از بودِ خود آگاه نیست

                           مگر آن دَم که در او درنگرند) ــ

تو

یا من،

آدمی‌یی

          انسانی

                   هر که خواهد گو باش

تنها

     آگاه از دست‌کارِ عظیمِ نگاهِ خویش ــ

تا جهان

         از این دست

                       بی‌رنگ و غم‌انگیز نماند

تا جهان

         از این دست

                       پلشت و نفرت‌خیز نماند.

□

یکی

    از دریچه‌ی ممنوعِ خانه

                               بر آن تلِّ خشکِ خاک نظر کن:

آه، اگر امید می‌داشتی

آن خُشکسار

               کنون اینگونه

                             از باغ و بهار

                                           بی‌برگ نبود

و آنجا که سکوت به ماتم نشسته

مرغی می‌خوانْد.

□

نه

نومیدْمردم را

               معادی مقدّر نیست.

چاووشیِ‌ امیدانگیزِ توست

                               بی‌گمان

که این قافله را به وطن می‌رساند.

۲۳ تیرِ ۱۳۵۹
به رامین شهروند

از دفتر: ترانه های کوچک غربت

دکلمه "خطابه‌ی آسان در اميد" 

برچسب ها: شعر ، شعر روز ، احمد شاملو
ارسال به دوستان
captcha
حمله موشکی حوثی ها به فرودگاه ریاض؛ ۱۲ کشته و بیش از ۳۰۰ زخمی عکس یادگاری «پسرهای محمدعلیخان، حاکم درگز» در زمان ناصرالدین شاه سلاحی که شیوه جنگیدن را تغییر داد(+عکس) ۱۲ قطعه خودرو که باید در ۱۲۰ هزار کیلومتر بررسی یا تعویض شوند ۵ مقصد پاییزی برای سفر یک‌روزه اطراف تهران (+عکس) کلیدهای F1 تا F12 دقیقا چه کاری انجام می‌دهند و چرا هنوز روی کیبورد هستند؟ تصویری از «خان‌های هرات» ک به ملاقات ناصرالدین شاه آمده بودند چرا هلیکوپتر مشهور UH-1 Iroquois در جنگ ویتنام همیشه با درهای باز پرواز می‌کرد؟ چرا لاستیک‌های هواپیمای SR-71 Blackbird نقره‌ای بودند و با نیتروژن پر می‌شدند؟ وعده سخنگوی جدید کاخ سفید: قیمت سوخت و مواد غذایی کاهش خواهد یافت ۹۱ شهید و ۱۶۸ زخمی در حملات عربستان به یمن از سوم سپتامبر نماینده مجلس: موضوع استیضاح میدری را به آذرماه موکول کرده‌اند بقائی: دشمن واقعی مردم آمریکا هیات‌حاکمه جنگ‌طلب خودشان است 62 عالم شیعه در بحرین بازداشت شده‌اند ۹ کشته بر اثر تیراندازی در خانه ای در آمریکا