عصرایران- امروزه دوربین تلفن های هوشمند به اندازه ای پیشرفته شده اند که بسیاری از افراد دیگر نیازی به حمل دوربین های عکاسی جداگانه احساس نمی کنند. ثبت تصاویر با وضوح بالا، فیلم برداری با کیفیت 4K و حتی 8K و قابلیت هایی مانند عکاسی در شب، همگی به پیشرفت حسگرهای تصویربرداری وابسته هستند.
یکی از فناوری هایی که نقش مهمی در این تحول داشته، حسگر CMOS یا Complementary Metal-Oxide Semiconductor است. این حسگرها اندازه کوچکی دارند، انرژی کمی مصرف می کنند و می توانند تصاویر را با سرعت بالا ثبت کنند؛ ویژگی هایی که آنها را به گزینه ای ایده آل برای تلفن های همراه و بسیاری از دستگاه های الکترونیکی تبدیل کرده است.
ریشه بخشی از این فناوری به دهه 1990 و پژوهش های انجام شده در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا (JPL) بازمی گردد. مهندسان این مرکز برای ماموریت های فضایی به دوربین هایی نیاز داشتند که علاوه بر کیفیت بالا، بسیار کوچک، سبک و کم مصرف باشند. همین نیاز باعث توسعه نسل جدیدی از حسگرهای CMOS شد که بعدها با عنوان «حسگرهای فعال پیکسلی» یا Active Pixel Sensor شناخته شدند.
این فناوری پس از انتقال به بخش خصوصی، به سرعت وارد صنایع مختلف شد. امروزه تقریبا تمام تلفن های هوشمند، تبلت ها، لپ تاپ ها، دوربین های دیجیتال، وب کم ها، خودروهای هوشمند، تجهیزات پزشکی و سامانه های امنیتی از حسگرهای CMOS استفاده می کنند.
البته ناسا دوربین تلفن همراه را اختراع نکرده است. آنچه در اسناد رسمی این سازمان به آن اشاره می شود، نقش پژوهشگران آزمایشگاه پیشرانش جت در توسعه حسگرهای تصویربرداری CMOS برای کاربردهای فضایی است؛ فناوری ای که بعدها توسط شرکت های فناوری تکامل یافت و به استاندارد اصلی صنعت تصویربرداری دیجیتال تبدیل شد.
امروزه میلیاردها دستگاه الکترونیکی در سراسر جهان از حسگرهای CMOS استفاده می کنند؛ فناوری ای که نشان می دهد چگونه پژوهش های انجام شده برای اکتشاف فضا می توانند سال ها بعد در زندگی روزمره انسان ها نیز نقشی مهم ایفا کنند.