سازمان پروژههای تحقیقاتی پیشرفته دفاعی آمریکا، دارپا، در حال تلاش برای توسعه نسلی جدید از تسلیحات هوایی است. این سازمان که سابقهای درخشان در تبدیل ایدههای علمیتخیلی به واقعیتهای نظامی دارد، به دنبال موشکی است که سرعت آن بیش از پنج برابر سرعت صوت باشد.
به گزارش گجت نیوز، هدف اصلی این پروژه، مقابله با سامانههای دفاع هوایی پیشرفتهای است که توسط کشورهایی مانند چین و روسیه توسعه یافتهاند و تهدیدی جدی برای قدرت هوایی آمریکا محسوب میشوند.
در تاریخ ۷ اوت ۲۰۲۶، دفتر فناوریهای تاکتیکی دارپا یک درخواست اطلاعاتی (RFI) برای طراحی و ساخت یک موشک کروز فراصوت نسل بعدی صادر کرد. پاسخ شرکتهای فعال در این صنعت تا تاریخ ۶ اکتبر ۲۰۲۶ مهلت دارد.
این درخواست نشاندهنده نگرانی پنتاگون از توانایی سامانههای دفاعی پیشرفته دشمنان در خنثیسازی موشکهای دوربرد و هواپیماهای موجود آمریکا است. حتی مفاهیم فعلی موشکهای مافوق صوت نیز تنها بهبودهای تدریجی ارائه میدهند، نه جهشی که برای حفظ برتری در نبردهای آینده ضروری است. دارپا قصد دارد در ماه سپتامبر ۲۰۲۶، یک نشست حضوری در آرلینگتون، ویرجینیا، با متخصصان صنعت برگزار کند تا جزئیات فنی و الزامات پروژه را به اشتراک بگذارد.

این اولین تلاش دارپا برای توسعه چنین سلاحی نیست و برنامه جدید بر پایه درسهای آموخته شده از پروژههای قبلی بنا شده است. مفهوم تسلیحات تنفسکننده هوای فراصوت (HAWC) دارپا، یک موشک مجهز به موتور اسکرمجت را توسعه و آزمایش کرد که در ژانویه ۲۰۲۳، پرواز نهایی خود را با موفقیت انجام داد.
این موشک ساخته شده توسط لاکهید مارتین، با سرعت بیش از ماخ ۵ در ارتفاع بالای ۱۸,۳۰۰ متر پرواز کرد و مسافتی بیش از ۳۰۰ مایل دریایی را پوشش داد. این برنامه منجر به پروژه فرصتهای بیشتر با HAWC شد که با همکاری ریتون و نورثروپ گرومن، طراحی و فرایند ساخت را بهبود بخشید.
با این حال، تلاش نیروی هوایی آمریکا برای تبدیل فناوری HAWC به یک سلاح عملیاتی، با مشکلات جدی مواجه شده است. برنامه موشک کروز تهاجمی فراصوت (HACM) ساخت ریتون، بارها با تأخیر مواجه شده و دفتر پاسخگویی دولت در ماه ژوئیه گزارش داد که فاز آزمایش پروازی این برنامه، که از هفت آزمایش به پنج آزمایش کاهش یافته بود، همچنان در معرض تأخیرهای بیشتر قرار دارد. قابلیت عملیاتی اولیه HACM به سال مالی ۲۰۲۹ به تعویق افتاده که ۱۸ ماه دیرتر از برنامههای قبلی است و هزینه توسعه آن نیز به سمت ۲ میلیارد دلار افزایش یافته است.
دارپا تأکید دارد که برنامه جدید نباید رویکرد طراحی تکاملی گذشته را تکرار کند. این سازمان به دنبال یک فلسفه مهندسی به نام طراحی برای ساخت و مونتاژ (DFMA) است. این رویکرد به معنای طراحی یک سلاح از همان روز اول به گونهای است که بتوان آن را به سرعت و با هزینه کم در مقیاس وسیع تولید کرد، نه اینکه ابتدا نمونه اولیه گرانقیمتی را تکمیل کرده و سپس به فکر تولید انبوه آن افتاد.

دارپا از صنعت میخواهد تا ابعاد مختلف موشک و روشهای پرتاب آن را بررسی کند. این ابعاد میتواند از موشکهای کوچک مناسب برای جایگیری در محفظه تسلیحات هواپیماهای جنگنده گرفته تا نسخههای بسیار بزرگتر که از بمبافکنها، کشتیها یا حتی پرتابگرهای زمینی شلیک میشوند، متغیر باشد. همچنین، پیشنهاد فناوریهای پیشرانه کاملاً جدید، مواد مقاوم در برابر حرارت و روشهای آزمایشی که بتواند سالها از زمان معمول توسعه موشکهای فراصوت بکاهد، مورد توجه است. در نهایت، دارپا به دنبال شکستن چرخه وعدههای پروازی موفق اما تأخیرهای طولانی و هزینههای سرسامآور در توسعه تسلیحات مافوق صوت آمریکاست.