تاریخ:
پایان فرار مخوف شرور مسلح در عملیات مشترک پلیس 
درس هفتاد و هفت
بمب افکنی که قرار بود با راکتور هسته ای پرواز کند/ پروژه چندمیلیارد دلاری آمریکا (+عکس)
در اوج جنگ سرد، آمریکا به دنبال ساخت بمب افکنی بود که به جای سوخت معمولی، از انرژی یک راکتور هسته ای برای پرواز در مسافت های بسیار طولانی استفاده کند؛ ایده ای عجیب که سرانجام پیش از ساخت هواپیمای عملیاتی کنار گذاشته شد.
عصرایران- در دهه 1950، نیروی هوایی آمریکا به دنبال راهی برای ساخت یک بمب افکن راهبردی بود که بتواند مدت بسیار طولانی در آسمان بماند و بردی فراتر از هواپیماهای متعارف داشته باشد. نتیجه این نیاز، برنامه WS-125A بود؛ پروژه ای که قرار بود یک هواپیمای هسته ای را به یک سلاح راهبردی واقعی تبدیل کند.
برای توسعه این هواپیما، دو تیم صنعتی وارد رقابت شدند. جنرال الکتریک همراه با کانویر روی یک مسیر توسعه کار می کرد و پرت اند ویتنی نیز با لاکهید برای ارائه راه حل دیگری همکاری داشتند.
ایده اصلی ساده اما از نظر مهندسی بسیار دشوار بود: راکتور هسته ای گرمای لازم برای موتورهای جت را تامین کند و هواپیما بتواند بدون وابستگی به حجم عظیمی از سوخت متعارف، مسافت بسیار زیادی را طی کند.
مشکل اصلی فقط ساخت یک موتور هسته ای نبود. خدمه هواپیما باید از تشعشعات راکتور محافظت می شدند و همین موضوع وزن بسیار زیادی به هواپیما اضافه می کرد. در واقع، برنامه های هسته ای آمریکا به آزمایش سامانه های حفاظتی و موتورهای هسته ای نیز کشیده شد.
در همین مسیر، موتورهای آزمایشی جنرال الکتریک با راکتورهای هسته ای آزمایش شدند و توانستند در شرایط آزمایشگاهی به سطح بالایی از توان برسند. با این حال، هیچ هواپیمای عملیاتی با چنین پیشرانی وارد آسمان نشد.
برای بررسی مشکلات مربوط به حمل راکتور هسته ای در هوا، یک فروند B-36 نیز به هواپیمای آزمایشی NB-36H تبدیل شد. این هواپیما یک راکتور عملیاتی را حمل می کرد، اما انرژی راکتور به موتورهای آن منتقل نمی شد و هواپیما همچنان با موتورهای معمولی پرواز می کرد.
در نهایت مشخص شد ساخت یک بمب افکن هسته ای عملیاتی با هزینه، پیچیدگی و مشکلات ایمنی بسیار زیادی همراه است. برنامه WS-125A در سال 1961 متوقف شد؛ در حالی که مجموع تلاش های مرتبط با توسعه پیشران هسته ای هواپیما طی سال های قبل، بیش از 1 میلیارد دلار هزینه در بر داشت.
به این ترتیب، WS-125A هرگز به یک هواپیمای واقعی تبدیل نشد؛ اما پروژه آن یکی از بلندپروازانه ترین تلاش های عصر جنگ سرد برای استفاده از انرژی هسته ای در هوانوردی باقی ماند.
ایده ای که روی کاغذ می توانست به یک بمب افکن با برد تقریبا نامحدود منجر شود، در دنیای واقعی با یک مشکل اساسی روبه رو شد: چگونه می توان یک راکتور هسته ای را با وزن قابل قبول، ایمنی کافی و حفاظت مناسب برای خدمه، به پرواز درآورد؟
لینک کوتاه: کپی لینک
درمان رایج کلسترول میتواند میکروپلاستیکها را از خون حذف کند! اگر دیسک کمر دارید، این خوراکی ها برایتان مفید است تصویری از سه جوان درسخوان در دوران قاجار چرا زنان به خوبی مردان نمیخوابند؟ تفاوت خواب آنها در چیست؟ دیدگاه مردم ۳۶ کشور جهان نسبت به چین و ایالات متحده؛ کدام محبوبتر است؟(+اینفوگرافیک) مقایسه کولر اینورتر و غیر اینورتر؛ کدام یک برای شما مناسبتر است؟ فرار از گرما در زیباترین جاده ایران؛ جاده اسالم به خلخال کجاست؟ (+عکس) بزرگترین سازه سرپوشیده جهان، حتی عظیمتر از پنتاگون؛ پروژه ایلان ماسک نگاهها را خیره میکند چرا درِ باک در تمام خودروها جای ثابتی ندارد؟ بمب فسفری چیست و چرا در برخی از جنگها از آن استفاده میکنند؟ طوفان ژئومغناطیسی چیست و چگونه ما را تهدید میکند؟ مردانی که کارشان دویدن دنبال کالسکۀ ناصرالدین شاه بود (عکس) ۷ برند بزرگ فناوری و لوازم خانگی که متعلق به بوش هستند الگوی ظاهری سادهای که دوربینهای نظارتی آمریکا را کور میکند؛ جنجال یک متخصص امنیتی نیوشا ضیغمی: ارتباطی در کار نبود فقط همدیگر را نگاه می کردیم